CHAPTER 17

3316 Words
WARNING! Mature Content. Chapter 17: RESPONSIBILITY "Good Morning, Ma!" masiglang bati ko kay Mama nang maabutan ko siyang marahang naglalakad sa sala. It's been 5 days since nakabalik si Mama sa bahay from the hospital. Masaya akong maabutang gising si Mama ngayong umaga sapagkat ilang araw ko na siyang hindi nakakausap tuwing umaga. Ngunit normal lang naman sa kalagayan niya ngayon ang matulog during the day. Her doctor said that it is a good idea to take a nap every day because getting enough sleep will help her recover. I also remembered that her Doctor said that she should try to walk each day and walk a little more than she did the day before because walking boosts blood flow and helps prevent prevent pneumonia. "Good morning din, anak," Mama greeted as she turned to face me. "May luto na sa kusina. Kumain ka na." "Nagluto ka po?" I worriedly asked. Imbes na sumilip sa kusina ay naglakad ako papalapit sa kanya. "Hindi, ano ka ba. Sina Nichol ang nagluto kanina. Itinuro ko lang sa kanila kung ano ang dapat na gawin," she explained. "Talaga po?" I gasped and glance sideways. "Nasan po sila? "Maagang umalis ang dalawang iyon. Sinabi ko nga kanina na hintayin ka na ngunit mukhang nagmamadali na naman sila," she inhaled. Panandaliang bumagsak ang ekspresyon sa mukha ko dahil sa narinig. Ilang araw na silang ganito. Ayaw kong mag-isip ng kung ano tungkol sa mga kapatid ko ngunit nitong mga nakaraang araw ay pakiramdam ko talagang iniiwasan nila ako. Pero kahit anong isip ang gawin ko ay wala naman akong maisip na magandang dahilan para gawin nila iyon. Maybe totoong busy nga lang talaga sila. Napatango na lang ako sa aking sarili. "Magpahinga na po kayo kapag napagod kayong maglakad, okay? And avoid lifting heavy things. Huwag niyo pong pilitin ang sarili niyo sa kakagawa dahil baka po makasama lalo sa inyo," I reminded her. A warm smile appeared on her lips. "Oo, anak, hindi ko kakalimutan. Kahapon at noong isang araw mo pa sa akin sinasabi iyan." She lowly chuckled. I sighed. "Sorry. Gusto ko lang po talaga na maging okay na kayo." "Okay na ako, anak. Kaunting araw na lang at pahinga ay babalik na din ako sa normal," she smiled. Her lips formed a circle as if she remembered something. "Si David nga pala, hindi ba siya paparito sa atin? Gusto ko ulit siyang makita at pasalamatan sa pagtulong sa atin, anak." I blinked for a couple of times and my lips parted as I can't even utter a single word to answer her question. Paano ko nga ba ito sasagutin kung maging ako ay hindi ko din alam? Natigil ako sa malalim na pag-iisip nang biglang sumulpot si Mia sa aking harapan. She pouted her lips and tilted her head. Aktong sinusuri niya ang buong mukha ko mula sa kanyang puwesto. "Bakit ka tulala diyan?" she curiously asked. Anim na araw na ang nakalipas simula ng ihatid ako ni David sa bahay. Hindi ko alam pero sa loob ng mga araw na lumipas ay lagi kong natatagpuan ang sarili kong nakatulala lang sa kawalan. Hindi ko na muling nakita si David simula noon. It's just been six days pero pakiramdam ko sobrang tagal na non. Ganoon na ba siya ka-busy ang trabaho niya na kahit puntahan manlang ako upang kausapin ng ilang minuto ay hindi niya magawa? O baka naman ayaw na niya sa akin? I don't know why, but the thought of that makes my heart ache. I just asked time to think, pero parang ang kalimutan ako ang ginagawa niya? I sighed. "Akala ko ba may ka-date ka?" I also asked curiously. Kanina kasi ay nakita kong may kasayaw siyang lalaki. She said that he's her type and maybe he can also be her first one night stand. "Boring kasi siyang kausap kaya naisip ko na maybe boring din siya in bed," she sulked. Halos mabulunan ako sa sariling laway dahil sa sagot niya. Minsan talaga kung magsalita si Mia ay parang naranasan na niya ang iba't ibang uri ng kamunduhan sa mundo. "Kailangan mo ba talagang sabihin 'yan?" I winced. "Why so maarte? Virgin ka pa ba, sis? Huwag ka nga d'yan dahil nawasak ka na." Her eyes narrowed and hissed. "You're so mdaya! Inunahan mo pa me na kumerengkeng. Ako pa-momol-momol lang then ikaw na-pop the cherry ka na—" "Mia!" Pinagmulatan ko siya ng mga mata 'causing her to raise a brow. She looked heavenward as she starts changing the topic. "So, ano ngang iniisip mo d'yan, girl?" "W-wala naman akong iniisip," tanggi ko at nag-iwas ng tingin. "Ano'ng wala? You're crazy!" she stated. Naglakad palapit at umupo sa stool na katabi ko. Kinuha ko ang tray na nakapatong sa counter sa tapat niya dahil baka masiko niya ito. "If you are still thinking of what Sydney said, forget it. Nagaalala lang siya sa 'yo kaya niya sinabi iyon. Nagaalala siya na baka sa huli ay masaktan ka o mag sisi ka sa naging desisyon mo, which is normal kasi mahalaga ka sa kanya at mahal ka niya." Ipinatong ni Mia ang hawak na shot glass sa counter at bumaling sa akin. "I admit, she is somewhat right. What if mabuntis ka? What if hindi ka panagutan ni David? What if magalit si Tita Lories sa 'yo?" I took a deep breath as my gaze went down. I can't imagine Mama being mad at me. She's one of the most important person in my life and the reason why I am still fighting against this harsh world, I just can't imagine her being mad at me. Iwanan at talikuran na ako ng lahat, huwag lang siya. "Pero alam mo ba kung ano 'yong bagay na sinabi ni Sydney na impossible mangyari?" she asked pero umiling lang ako. Binigyan niya ako ng tipid na ngiti bago niya kuhanin ang kanang kamay ko. "Iyon ay ang may isang batang iiyak dahil nalaman niyang bunga siya pagkakamali..." I felt her softly squeeze my hand as my eyes glistened with tears. Mia's soft voice is making me emotional. Nang muling bumuka ang mga labi niya upang magsalita ay naramdaman ko ang pagbigat ng dibdib ko. "Alam ko kasing mamahalin mo siya kahit na ano'ng mangyari. Because even you, you already experienced how to grow up without a father by your side pero ipinaramdam ni Tita Lories sa 'yo, sa inyong magkakapatid na parang walang kulang. At naniniwala ako na ganoon din ang gagawin mo. Alam kong higit pa sa pagmamahal ng isang ama ang kaya mong ibigay, because that's how big your heart is. And I know that even how much Tita Lories is disappointed and mad at you, she will still forgive you, and understand you dahil anak ka niya, mahal ka niya. At kahit baliktarin pa ang mundo, ang magulang ay mananatiling magulang. They will still love and guide their children no matter what. I believe that Tita Lories will help you to guide and love your child." Hindi ko alam na may luha na palang tumulo mula sa mga mata ko hanggang punasan iyon ni Mia. I don't know if it's her words or I am just being emotional. "Piliin mo kung ano'ng makakapagpasaya sa 'yo, AM. Hindi mahalaga kung masaktan ka sa huli o kung ano ang sasabihin ng iba kasi hindi ka naman nila naiintindihan. You've been a good friend, a good daughter, sister and a person for all of your life, please reward yourself to be happy. Tama na ang pag-uuna sa iba," Mia locked her eyes to mine and my eyes swam with tears. The corner of her lips lifted as she wipe my tears away. "Tanungin mo ang sarili mo, AM. Ano bang makakapagpasaya sa 'yo? Masaya ka ba ngayon?" After saying those words ay tumayo na siya. She hugged me for a second before she ran through the crowd of people na nagkakagulo sa pagsasayaw hanggang sa hindi ko na siya makita. Bahagya akong natawa ng mahina. I can't believe na nakausap ko si Mia ng ganoon. Parang hindi siya ang kausap ko because never ko siyang nakausap ng seryuso. Madalas kasi ay tungkol sa kalaswaan ang sinasabi niya at laging nagbibiro that's why I never expected na makakausap ko pala siya na gaya ng kanina. Mabilis na natapos ang trabaho ng gabing iyon dahil day off ko bukas. I am curretntly waiting for a taxi when a familiar BMW stopped right in front of me. I gulped when a dazzling hot but messy haired man came out from the car. He looks tired, but he still manage to be handsome. I don't know how will I act in front of him matapos kong patayin at hindi sagutin ang text at mga tawag nito ng mga nakaraang araw. I don't want to talk to him because I might break down and come to him kahit na wala pa ring kasagutan sa mga tanong nabubuo sa isip ko. My lips parted when he just suddenly grabbed my hand to hug me. Magaan ang pagkakayakap niya sa akin, but I can still feel the heat coming from his body. Para akong isang babasaging bagay na maaaring masira oras na higpitan niya ang yakap sa akin. It felt so right that I almost wish that this scene will never end. "I missed you," he muttered over my ear. Halos manayo ang lahat ng mga balahibo ko sa katawan nang marinig ang baritonong boses niya at maramdaman ang kanyang hinga sa aking balat. I felt my heartbeat fastened. "Are you still busy? Can you come with me now?" His voice was almost pleading. Bumigat ang pakiramdam ko dahil sa sinabi niya. Lumayo ako ng kaunti sa kanya upang matingnan ng maayos ang kanyang mukha. Nakapatong ang mga kamay ko sa dibdib niya habang ang mga braso niya ay na nanatiling nakapaikot sa baywang ko. Halatang pagod na pagod siya. Malaki ang eye bags at maitim ang ilalim ng mata. I wonder what did he do in the past days to make him look like this. I felt guilty for ignoring him. He doesn't deserve how I treated him. Wala siyang kasalanan dahil ginusto ko din ang nangyari sa amin. Ako ang nagdesiyon and he is just helping me, us. Hindi ko na magawang tumanggi sa kanya kaya tumango ako. "Okay, I'll come with you." I bit my lower lip. "Thank you, Baby." Nabuo ang isang masayang ngiti sa pagod niyang mukha. I closed my eyes when I felt him kiss my forehead before holding my hand. He guided me and opened the door of his car for me. Tahimik lang kaming dalawa ni David sa buong byahe. Pero ang kamay ko ay hindi na niya binitawan kahit na nagmamaneho siya. Sinubukan kong bawiin ang kamay ko mula sa kanya kanina ngunit lalo lamang niyang hinigpitan ang pagkakakapit sa akin. Kahit mukha siyang pagod ay medyo maaliwalas na ang mukha niya ngayon hindi katulad kanina na mukhang miserable. Pagkadating namin sa bahay ni David ay t'saka niya lamang binitawan ang kamay ko. Ngunit pagkalabas ko nang sasakyan ay muli na naman niyang pinagsiklop ang kamay naming dalawa. He was just quiet while we are heading inside of his house. "Are you hungry?" he voiced. Umiling ako. "Tapos na akong kumain kanina. Ikaw?" "Also done," he answered. At dahil wala naman kaming gagawin sa first floor ay umakyat na kami sa kanyang silid. Binitawan niya ang kamay ko upang pumasok sa walk in closet. Naiwan akong nakatayo sa gitna ng kuwarto ni David at nakatulala lang sa harap ng closet. Matapos ang ilang minuto ay lumabas din si David. He changed his clothes to a white sando and boxer shorts. Napalunok ako nang manatiling nakatingin ang mga mata ko sa gitnang bahagi ng katawan niya. He really looks huge. "Don't worry, we are just going to sleep here. I won't force you to have s*x with me if you don't want to." Umawang ang mga labi ko ng biglang sabihin iyon ni David. He looked at me from head to toe that made me a little uncomfortable. Pakiramdam ko ay may gumapang na init sa aking katawan dahil sa uri ng tingin na ibinibigay niya. "If you are not comfortable of what you are wearing, you are free to get any shirt inside my closet," his voice was all plain but his eyes is telling me a lot of emotion. Suot-suot ko ngayon ang uniform na ginagamit ko sa NeoBar, fitted shirt and short shorts, dahil nakalimutan kong magdala ng damit kanina. Umiwas ng tingin sa akin si David bago ako nilampasan. Humiga na siya sa kama. At muli na naman akong naiwang nakatayo habang nakatingin lang sa kanya. I don't know but I don't like the feeling na hindi niya ako pinagtutuunan ng pansin. Gusto ko lagi siyang nakatingin sa akin at pinapanood ang bawat galaw ko. Umupo ako sa gilid ng kama. Nagmulat si David upang tingnan ako. Hindi ako umiwas ng tingin sa kanya. "Still not sleepy?" he asked. "Are you mad at me?" I sighed. He shifted his position to face me. I saw his forehead creased. "No." Napasimangot ako. There's a part of me that doesn't believe him. Why I am like this? I crossed my arms bago pabagsak na humiga. Tumagilid ako ng higa patalikod sa kanya. Naiinis ako at hindi ko alam kung bakit at kanino! Makalipas ang ilang segundo ay naramdaman ko ang paggalaw sa kama. Nakaramdam ako nang pagdaloy ng kuryente ng may brasong pumulupot sa akin. I automatically closed my eyes when I felt him kissed and smelled my hair. And the irritation I am feeling instantly vanished. "I'm sorry, but only a sight of you is enough to make me hard. I don't want you to think that I only invited you here because I want something to happen between us. I respect you. And if you still don't want to do it with me again, it's fine. I just only wanted to sleep beside you," he gently said like it's a lullaby. A warm feeling touches my chest that made me sigh in content. "What's the problem? I know there is something you want to tell me." Bumaling ako paharap sa kanya. Halos kapusin ako ng hininga ng malamang sobrang lapit ng mukha namin sa isa't isa. Bahagyang lumayo ako ng kaunti ngunit muli niya akong hinapit palapit. "How can you tell?" Umiwas ako ng tingin nang mautal. I heard him gravely laugh a little. "I just felt it. Now tell me what it is?" "Wala," I bit the inside of my cheeks and stopped my hands from moving. "You're..." He breathe. "...lying." "No. I'm not," tanggi ko. "Tell me.." He hold my chin to make me look at his direction. His face was in his original look, expressionless. But his eyes are directly looking at mine. "What's the problem? What's bothering you?" His dark brown eyes looks as deep as the ocean. Para kang nalulunod at unti-unting nababawasan ang hininga sa malalim niyang pagkakatitig. I can't see any emotion on his face but his eyes wants to tell me something more. There's something urging me from inside to tell him the truth. Pakiramdam ko ay hindi ako dapat magsinungaling o magtago ng bagay sa kanya. "We didn't use any protection," hinihingal na sambit ko. His brows slowly knitted and his expression dawned like he just realized what's been bothering me these past few days. Nahulog ang kamay niya mula sa aking baba papunta sa pagitan naming dalawa. "Paano k-kung... ma-mabuntis ako? David, h-hindi ko alam kung ano'ng gagawin ko. H-Hindi pa ako handa. This thought is bugging me for a few days now, and I'm starting to be anxious," I expressed, words tumbling in my mouth. My breathing hitched when he didn't respond right away. I felt my sweat rolling down on my forehead as I patiently waited for his answer and letting him use all the time he needs to think. I took a heavy sighed like my life depends on his answer. "Then I'll take my responsibility," he muttered before licking the frame of his lips. "I am still not ready for the possibilities that may happen. I'm sorry if I've been careless in using protection. But the only thing that I can assure you is I'll take all the responsibility from my action. No matter what happens, I'll be with you. I promise." A relieved sighed escape from my lips. Tila biglang nawala ang malaking batong nakadagan sa akin na anim na araw ko ng iniinda. His hand on my waist squeezed me a little. "I believe you," I muttered softly. Naagaw ang atensyon ko ng mga mata niyang parehong nangangako at nangumgusap. The corner of my mouth quirked up. "I like your eyes..." I mumbled. "I love yours." I chuckled at what he said. Inangat ko ang kamay ko upang hawakan siya ngunit agad iyong nahuli ng kamay niya. I shook my hand to escape from his gripped. "Are we okay now?" he asked. I don't know what got into me when I pulled his head down to a deep kiss. I wrap my arms around his neck to push him closer to me. Pumatong siya sa ibabaw ko and his hands started to roam around my body. He took off all his clothes, leaving nothing, and also took off all my clothes until we're both naked. My back arched in his every touch. I moaned when his kisses went down on the valley of my breasts. He took one of my n****e inside his mouth and sucked it like he never did before. I moaned when his hand starts playing, kneading my left breast as his hips started to move against mine. I looked down on him when I felt his kisses went down. I gasped and let my self fall on my back again when I felt his lips on my feminity. My hands which gripping on the bed sheet automatically went at the back of his head. I uttered a guttural moan as he started nipping my sensitive nub and penetrate me using his long fingers. I opened my legs wider for him, rocking my body back and fourth. And before I could even c*m on his hand, he moved his fingers off me and gripped on my legs to hook it on his waist. I automatically raised my lower body to meet his hard member. I moaned and gasped at the same time when he entered me swiftly. I clasp my hand on his shoulder, bracing my self for another blow. His hands on the bed was balled in fist on either side me. He move deeper and harder against me, but still controlling himself not to squish me. I arched my back to move with him and wrapped my legs around his torso. Sinasabayan ng balakang ko ang bawat pagpasok at paglabas niya sa akin. I moaned when his hands traveled down. He started touching my womanhood as he thrust fast and deep inside me, while his other hand was massaging one of my breast. He growled when my fingers digged on his back. I writhed and thrash beneath him. Hindi ko na nagawang isara ang bibig ko mula sa pagkakaawang sa sarap na pinalalasap sa akin ni David. "Aahhh!" I screamed my c****x. My breathing is heavy and I already felt worn-out after that round, but he didn't stop and he keep on rocking inside me. Hinayaan ko siyang gumalaw sa ibabaw ko hanggang sa maabot niya ang kanyang sukdulan. And when he already reached his c****x, he collapsed on top of me. He shuddered and released a sound of satisfaction. Mabigat ang bawat paghinga naming dalawa. Nagkatinginan kaming dalawa and we both smiled at the same time. He wrapped his arms around me and pulled me closer to him.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD