THE CEO's STRIPPER (Tagalog/Filipino) (FREE)

CHAPTER 18

Chapter 18: REAL FEELINGS

My lips automatically smiled when David's sleeping form greeted me the moment I opened my eyes. His breathing was calm and his lips were slightly pouted. Sobrang lapit namin sa isa't isa dahil sa higpit ng yakap niya sa akin at tila ayaw akong pakawalan. Ang yakap niya ang uri ng higpit na hindi nakakasakit ngunit nakakalambot ng puso. Ang sarap lang gumising araw-araw kung ganito ang unang mabubungran mo.

I suddenly remembered Mia's question yesterday. Am I happy? I feel contented, I'm at ease. Does that mean I'm already happy? I chose to give myself to David last night again and trust him over the possibilities and consequences that may happen, that does mean he's making me happy?

I continued on staring at David's face, memorizing every detail of his feature. Hoping that it could answer my question. Until my eyes settled on his lips, it was a little swollen from last knight. It was so sweet and soft that I can't stop from kissing it after we took a rest. I was surprised by the abrupt feeling of my heart pounding out of my chest.

I may be know the answers to my own questions, but I refused to answer it. I want to keep this feeling, and I don't like to complicate things. Because sometimes, it is best for everyone to leave things unclear. Kailangan ko lang ng kahit kaunting oras upang mapigilan itong sumabog. I will not let myself to be the first one to surrender the flag.

"You, staring at me this early like that..."

Bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang biglang magsalita si David. Napalunok ako nang marahang magmulat ang kanyang mga mata at salubungin ang akin. I felt my whole face turned red as he caught me gawking at him.

"Instantly made my manhood hard as rock," he huskily said.

"Bastos mo." I softly slap his chest as I felt my heat up.

His lips only formed a smirk. I gasped when he pulled me closer to him. Halos nakapatong na ang buong katawan ko sa kanya. My lips parted and my eyes widened as the same time when I felt his hard manhood poking against the side of my femininity. I gulped when his lips touched my forehead.

"I..." he started.

I looked up to him when he didn't continue after a couple of seconds. May pag-aalinlangan na sumasalamin sa mga mata niya habang malalim na nakakatitig sa akin.

"Hmm?" I hummed like I was telling him to continue.

I moved to make myself comfortable on top of him because his shaft is really distracting me. Pinanood kong hawiin ng mga daliri niya ang buhok ko at ilagay sa likod ng aking tainga.

"I think... I already like you," he confessed.

Tatlong beses akong napakurap dahil sa gulat sa biglaan niyang pag-amin. I felt my body stiffened on top of him. Sinubukan kong ibuka ang labi ko upang magsalita ngunit walang lumabas na boses mula sa akin.

Bumilis ang pintig ng puso ko at pakiramdam ko ay mauubusan na ako ng hininga, kinakabahan ako sa hindi maipaliwanag na dahilan. Hindi ko inaasahan ito. Nakatitig na lang ako sa kanya at nag-aantay ng susunod niyang sasabihin.

He licked his lower lip. Humawak ang kamay sa aking magkabilang baywang upang alalayan ang katawan ko at ibaba sa kanyang tabi. He shifted his position to face me.

"I don't know if what I am feeling towards you was just like or something deeper than that. The only thing I knew is I always want to be with you. I hate the feeling of not having a sight of you or hearing your voice for a day. I don't know when this crazy feelings start, maybe when I felt that you're avoiding me? It was all sudden. I just woke up and feeling empty because I don't have the chance to see or talk to you."

I avoided his gaze because I can't handle the stare his intense eyes are giving me. But he raised my chin to make me face him like he wanted me to listen. He pursed his lips and his jaw went slack.

"I almost went crazy for the past few days, I always see you even when I blink my eyes. You're like a plaque that is repeatedly playing inside my mind that the only way to stop is to actually see you. You're like a drug that I couldn't stop the first time I tasted you. From the beginning, I already knew that this is how you would affect me. I knew you were dangerous, but I still tried because I'm tempted to be intoxicated by you."

Mabigat ang bawat paghinga niya. Binitawan niya ang baba ko upang muling hawiin ang buhok na nakatabing sa mukha ko. He softly touched my cheek using the back of his hand. He moved closer to me and I closed my eyes when I felt his breath fanned against my forehead.

"I don't have a plan of telling this to you, actually, until you told me what was bothering you last night. My plan would be to ask you first if you feel the same way and set you free if ever that you're not, because I don't want to force you. But because of what you said last night, I realize that I can't just let you go. I don't think I can ever let you go away from me. Call me jerk, but I wished that you're already pregnant with my child, so you can't think of any reason to stay away from me again. But I also immediately erased that thought because I realize how unfair it is to you. "

Panandaliang siyang umiwas sa akin ng tingin. Malalim siyang napa-buntong hininga. He leaned down to kiss my forehead as his arms snaked around my waist.

"I'm afraid you'll run away from me because of this, Aisha. Please know that I am not asking anything from you... Just stay with me."

His face was pleading and he's almost out breath. Naramdaman ko din ang paghigpit ng yakap niya sa akin. Parang takot na takot siyang lumayo ako dahil sa mga sinabi niya. Awe transformed my face.

Looking back, hindi ko maisip na maaaring maging ganito kami kalapit ni Mr. Radcliffe ng hindi nagtatalo. Natatandaan ko pa 'yong gabing lasing siya at inis na inis ako sa kanya dahil sa pagiging bastos niya. Ang akala ko noon matapobre siya at iniisip niya na kaya niyang ikama ang lahat ng babaeng gusto niya. But now, I already know that all of those were just first impression.

Now, all I can see is how different he looks at me from other people. How he treats and act differently in front of my family from other people. My family noticed how kind hearted he is that other people failed to see. Pakiramdam ko lahat ng masamang ginawa at sinabi niya ay isang pader na ginawa niya upang protektahan ang totoong siya.

A smile slowly tugged on my lips.

"You don't have to be afraid, because I would gladly stay here with you." Sinapo ko ang mga pisngi niya at isinandal ang aking noo sa kanya. Sobrang lakas ng naging pagtibok ng puso ko at sa palagay ko ay naririnig na niya iyon. "I feel the same way, David. Pakiramdam ko ay hindi ko na ulit kayang malayo sa 'yo. I'm drawn to you."

His eyes twinkled at my confession as his lips twitched. He slowly ducked his head while staring at my lips. I instantly closed my eyes when I felt his soft lips against mine. Ang kamay kong nasa mga pisngi niya ay gumapang paikot sa kanyang batok. I heard him groaned before he pulled me on top of him and let me dominate him.

Pagkatapos kong maligo at mag-ayos ng sarili ko ay bumaba na ako patungo sa dining area. David is obviously in good dahil siya na ang nagpresinta na magluto ng aming umagahan-s***h-tanghalian nang sabihin ko sa kanyang nagugutom na ako. Nakabantay at nakaalalay naman sa kanya ang ilang kasambahay sa mansyon upang hindi siya magkamali o mapahamak sa kanyang ginagawa.

I was checking my phone while walking through the dining area. Mayroong 10 miscalls doon na galing kay Mama. Maybe she got worried because I wasn't able to go home last night. Informing her last night slipped from my mind because it was clouded with thoughts about David.

I bit my lower lip because of guilt. She must be worrying about right now. Hindi pa naman 'yon mapakali at makatulog sa gabi tuwing may isang hindi umuuwi sa amin ng wala manlang paalam.

To: Mama

'Ma, please don't worry about me because I'm safe. I spend the night in David's place.

Napahinto ako sa paglalakad ng mabilis akong makatanggap ng reply galing mula kay Mama.

From: Mama

Okay lang anak. Pinagpaalam ka na sa akin ni David kagabi. Pagod ka daw at mabilis na nakatulog kaya siya na ang tumawag sa akin.

Nakahinga ako ng maluwag pakatapos ko itong mabasa. David is really an ineffable man.

"Seriously?"

"Hindi ka ba masaya na nandito kaming dalawa?!"

"Yeah."

Kumunot ang noo ko ng makarinig ng mga boses na nag-uusap sa loob ng dining area. Sigurado akong nanggagaling kay David ang isa sa mga iyon.

"No. Why would I be happy? You two are just going to annoy me."

David's back is facing me. Both of his hands were placed on his waist while talking. Namukhaan ko ang nagpakilalang kapatid na lalaki ni David sa akin, at sa tabi niya ay may isa pa ring pamilyar na binata.

"Oh, come on! Don't you miss my cuteness?"

Muling saad ng pamilyar na binata habang ang kapatid ni David ay nanatiling tahimik lamang at nanonood sa dalawa.

"Cute my ass," David dryly answered.

Muling bumalik ang tingin ko sa lalaking nakatalikod sa akin. Doon ko lang napansin na naka-apron lang pala siya bilang pang-taas kaya kitang-kita ko mula sa aking kinatatayuan ang namumutok niyang mga muscle. Agad na kumunot ang noo ko at iginala ang tingin sa buong paligid. Nakahinga ako ng maluwag ng mapansing wala ni isang kasambahay ang nandodoon. I don't know but the idea of other women seeing his body irritates me.

"Aisha..."

Rinig kong mahinang banggit ni David bago marahang umikot paharap sa akin. Agad naman nitong nakuha ang atensyon ng dalawang binata kaya napatingin din sila sa akin. Nahihiyang lumapit ako kay David upang yumakap.

"Hey, baby," David leaned down and gave me a smack.

Namamangha talaga ako sa kung paano nalalaman ni David kapag nasa paligid na ako. Parang kabisadong-kabisado niya ang amoy at presensya ko.

"Holy f**k!" I heard a gasped.

Napatingin ako sa lalaking katabi ng nagpakilalang nakababatang kapatid ni David. Namimilog ang mga mata niya habang nakatingin sa akin na parang nakakita ito ng multo. He looked at David and shook his head before looking back to me.

"Yo-you look like—"

"Gian." Malakas na tumikhim si David dahilan para matigil ang lalaki. Takang tumingin ako kay David pero nanatili ang seryusong mga mata niya sa kaharap.

"His name is Gian, my half-brother from my Mother's side." Ang seryusong mukha ni David ay nabahiran ng ngiti nang bumaling siya sa akin. "I hope you still remember my silent brother, Prince."

"It's Ivos." Mariing pagtatama ni Ivos but David just shrugged.

I nodded and genuinely smiled. "Of course, I still remember him." Bumaling ako sa katabi ni Ivos. "Nice meeting you, Gian."

"N-nice meeting you din." Hindi nakaligtas sa paningin ko ang bahagyang pagtabingi ng ngiti niya.

"Ano ba talaga ang kailangan niyo sa aking dalawa? Kulang na naman ba allowance niyo o may ginawa kayong kalukohan?"

"Bintangin ni Kuya! Gusto lang naman naming makikain ni Ivos dito dahil nami-miss ka na namin!" Gian giggled. Natawa ako dahil ang cute niya.

David just look heavenward. "I'm serious."

"I'm serious too. Gusto naming makikain dito, okay? But there's another reason..." Gian glanced to my direction before he continued, "Mom and Ate Xia are planning to have a vacation here. I was wondering why... but now I know why."

"You've got to be kidding me," David murmured and shook his head. Bakas ang ngiwi sa labi niya at tila hindi nagustuhan ang ideya na magbabakasyon dito ang kanyang nanay at kapatid.

Nagtaka naman ako sa naging reaksyon ni David. May mali ba kung magbakasyon dito ang Nanay at kapatid niya? May alitan o hindi pagkakasundo ba sa pagitan ng mga ito?

"Nope, father's too. He called last night and inform me about it." Ivos lips quirked up and tilted his head. "I wonder who told them..."

David closed his eyes. Tila mabilis na rumehistro sa utak niya ang sagot sa taong ng kapatid. His jaw tightened. "Damn, Tatyanna!"

Tatyanna? His cousin?

Naguguluhang nagpalipat-lipat ang tingin ko sa kanilang tatlo hanggang sa hindi ko na nakayanang pigilan ang sarili ko at nagtanong na ako.

"Can someone tell me what's happening?" I asked with both confusion and curiosity.

Agad na bumaling sa akin si David at ngumiti ng tipid.

"Nothing, Baby." He breathe.

He kissed the side of my head and softly hugged me like he's assuring me of something. Kahit na sinabi ni David na wala lang iyon ay iba ang pakiramdam ko. Imbes na gumaan ay lalo lang bumigat ang dibdib ko.

David immediately changes the topic after that and suggested that we should eat. Agad namang sumang-ayon ang dalawa niyang kapatid at tumulong sa paghahanda ng pagkain.

Habang kumakain kaming apat ay hindi nawala sa isip ko ang kanilang pinag-usapan kanina. Tahimik lang ang naging almusal namin. Sa tingin ko ay dahil na din iyon sa awkward ambience. Nahuhuli ko kasi ang mga panaka-nakang pagnanakaw ng sulyap sa akin ni Gian. Kapag nahuhuli ko siyang nakatingin sa akin ay ngi-ngiti lang siya at patay malisyang lilingon sa ibang deriksyon.

---

Napatigil ako sa paglalakad ng makakita ng pamilyar na imahe ng lalaki sa loob ng isang coffee shop sa DM Mall.

Pagkatapos naming apat nina David na kumain ng tanghalian ay umalis na din agad dalawang kapatid niya. Sabado ngayon kaya wala pa din kaming pasok. Kinailangan na ni David pumunta sa kanyang opisina, ayaw ko namang maiwan sa bahay nito kaya nagpahatid na lang ako sa mall. Mabuti pang mag-grocery na lang ako para hindi maubusan ng stock ng pagkain sina Mama sa bahay kung sakali mang hindi ako makauwi ulit sa bahay.

Naisipan kong pumasok sa loob ng shop. Tahimik na naglakad ako habang nakatutok sa kanya ang mga mata ko. He looks sad. Iba ang rehistro ng mukha niya ngayon kaysa sa nakasanayan kong siya.

Noong una ay pinag-iisipan ko pa kung itutuloy ko ang planong paglapit sa kanya ngunit pinilit kong buuin ang sarili ko at lakas loob na umupo sa harap ng kanyang upuan. Marahan siyang nag-angat ng tingin sa akin mula sa malalim na pagkakatitig niya sa kape.

"A-Ang lalim ng iniisip natin, ah." I forced a smile.

He took in a deep sighed before he answered, "Ikaw lang naman ang iniisip ko."

I softly gasped. Muling bumaba ang kanyang mga mata sa kape at tila hindi kayang salubungin ang mga mata ko.

"D-Dom... Dom, I'm sorry," I stuttered.

Matamlay siyang ngumiti. "What for? Wala ka namang kasalanan sa akin."

"Kahit hindi mo sabihin, alam kong meron, at alam kong dapat. Dom, alam kong kahit hindi naging tayo ay nasaktan kita. Hindi ako manhid, Dominic. Hindi ako bulag para hindi makita ang efforts mong tulungan ako, pagaanin ang loob ko at maging mabuti sa pamilya ko. You've been always there for me. At sana alam mo ding hindi ka mahirap na magustuhan. Alam kong naramdaman mo din sa ilang mga pagkakataon na nagugustuhan na din kita. Pero..." I gulped when I felt a big lump on my throat. Tila hindi ko na kayang ituloy pa ang susunod kong sasabihin. Hindi ko kaya.

"But you like him more?" Pagdudugsong niya before he smiled bitterly. "Or you already love him?"

My lips parted at his question. Napayuko ako dahil ayaw kong sagutin ang tanong niya. Hindi ako sigurado. What I am feeling towards David was more deeper than like but not that great to be called love. Masyado pang maaga para masabing pag-ibig nga ito.

Nakita ko sa sulok ng aking mga mata ang pag-alis niya sa pagkakasandal. Suminghap siya.

"H-Hindi mo kailangang humingi ng tawad sa akin dahil lang nagkagusto ka—o nagmahal ka ng iba. Alam kong may kasalanan din ako kung bakit nangyari iyon. I am too preoccupied by the problems around me at masyado akong naging kampante na nandyan ka lang palagi para sa akin." Umiwas siya ng tingin nang subukan kong salubungin ang mga mata niya. Sadness clouded his features. "Aaminin ko noong una, in the back of my mad I was disappointed and mad at you. Dahil una, you agreed to dance for money, and now, you are in a relationship with a rich man? Ang akala ko nagbago ka na at hindi na ikaw ang AM na nakilala ko, ang taong nagustuhan ko." Umiling siya sa sarili at bahagyang natawa. "But I remembered, hindi ka naman 'yong tipo ng babae na basta-basta lang. Higit kanino man, ako ang isa sa mga taong tunay na nakakakilala sa 'yo because I've been always there for you but instead of understanding and supporting you, I judged you easily dahil mas inuna kong isipin ang nararamdaman ko. Napakabuti ng puso mo upang mag-isip ng anomang kasakiman sa iba. Siguro there is really something in him na mas lamang sa akin. He maybe really loves you or made you feel special more than I did." Humina ang boses niya at halos pumiyok na. Tears shone on his eyes. "So please, don't say sorry dahil ako ang mas dapat na humingi ng sorry sa 'yo..."

I have known him for so long kaya alam kong matapang siyang tao, pero ngayon, kitang-kita ko ang panghihina sa kanya. He glance up at the ceiling to restrain himself from crying.

"Pasensya na kung hindi kita makalimutan agad. Pasensya na kasi hindi ko magawang maging masaya para relasyon niyo," suminghap siya. "Alam mo bang I was almost seeing you ending up with me? I already have a plan. May plano na ako kung kailan ka liligawan, kung kailan kita papakasalan, at kung ilan ang magiging anak natin."

His tone was so soft but I felt my heart breaking to his words. He chuckled while sniffing. Akmang hahawakan ko ang kamay niyang nakapatong sa ibabaw ng lamesa ngunit agad niyang iyong inilayo sa akin. Pakiramdam ko ay may sumakal sa puso ko. Nasasaktan ako dahil alam kong nasasaktan ko siya.

"P-pero nakalimutan kong tanungin kung ano ba ang plano mo. Nakalimutan kong t-tanungin ka kung a-ako ba ang gusto mong kasama sa mga kaganapan iyon ng buhay mo." Nanginginig ang boses niya. His eyes welled up as he forced himself to wear a broken smile.

"Dominic..." I mumbled his name. Namumula ang buong mukha niya at may mga luhang nais ng kumawala. But I think he don't want me to see him cry. Kahit nasasaktan ko siya ay iniisip pa din niya ako, ayaw niyang masaktan ako. Ayaw niyang makita kong nasasaktan ko siya.

Umiling-iling siya sa akin nang may isang butil ng luha ang bumagsak sa aking mga mata.

"Don't cry, please, it will only make me feel bad even more," he muttered. Hinayaan ko siyang punasan ang luha mula sa mga mata ko.

"Gusto kong maging selfish sa 'yo, AM. Gustong-gusto ko." He touched my chin pero mabilis niya din itong binitawan. "Pero alam kong masasakatan ka. At ang saktan ka ang huling bagay na gugustuhin kong mangyari."

Muli siyang pilit na ngumiti sa akin. Malalim ba humugot siya ng hininga bago tumayo sa kanyang kinauupuan.

"Pakiusap, lumayo ka muna sa akin. Mas makakabuti iyon para sa ating dalawa. Kapag okay na ako, ako na lang ang unang lalapit sa 'yo." He leaned down to kiss my forehead. Ipinikit ko na lamang ang mga mata ko at tumango dahil iyon na lang ang magagawa ko para sa kanya.

I want to choose him, I really do. Pero alam kong magiging unfair ako sa sarili ko at sa kanya kung gagawin ko iyon.

Nang imulat ko ang mga mata ko ay wala na doon si Dominic. Muli kong pinunasan ang mga luha sa mga mata ko ng makaramdam ng pag-iisa. Nang tumayo ako upang umalis ay nakaramdam ako ng matinding pagkahilo. Muntik na akong matumba sa aking pagkakatayo nang may brasong sumalo sa bigat ko mula sa aking likod.

"Miss, are you okay?" I heard a woman's soft voice asked.

"I-I am okay, salamat," sagot ko sa babaeng tumulong sa akin kahit na iba ang nararamdaman ko.

Pakiramdam ko ay bumabaliktad ang sikmura ko. Ayaw ko namang makaabala pa ng ibang tao kaya sinubukan ko ng humakbang.

"Are you sure?" paninigurado niya habang nanatili pa ding nakaalalay sa akin.

Naramdaman ko ang marahang paghagod ng isang kamay niya sa aking likod. I was about to face her to assure her that I am fine when everything went black.