“Charlie...” madamdamin kong usal nang masilayan ang malungkot na mukha ng anak habang nakatanaw sa may balkonahe.
“Mommy?” nandidilat ang mga matang turan niya.
“Come Sweetie, your mommy is here,” tawag naman ni Carl Wayne sa aming anak.
“Mommy!” Nakita ko ang mabilis na pag-uunahan sa pagpatak ng mga luha ni Charlie.
Tumakbo ako palapit sa kaniya at ganoon din naman si Charlie sa’kin hanggang sa magtagpo kami sa gitna ng silid.
“Mommy!” humahagulgol na wika ni Charlie.
“Sshh... Nandito na si mommy, baby. I'm sorry.” Pagpapakalma ko sa anak.
“I thought you're dead,” patuloy sa paghagulgol nitong sabi.
“No, Baby. Mommy's won't dead.” Mahigpit kong niyakap si Charlie upang ipadama sa kaniya ang init ng aking pagmamahal.
“Hindi pwedeng mamatay si Mommy dahil alam kong malulungkot
