Chapter 9
PRECIOUS ANGEL
“Ang dami mo naman pinabili na pagkain, Drake.” manghang sabi ko sa kanya dahil masyadong marami ang pagkain na pinabili nito sa kung sino mang kausap niya kanina sa phone. Eh dalawa lang naman kaming kakain ng hapunan, tapos ang dami ng pagkain.
“H’wag mo nang problemahin pa ang bagay na ‘yan, basta ang importante. Kumain ka ng mabuti,” kibit balikat na sagot sa akin ni Drake at pagkatapos ay hinila ako saka sapilitan na pinaupo sa silya. “Kumain ka ng marami, dahil…” tinitigan niya ang katawan ko at sinuri ang bawat parte. “Ang nipis ng katawan mo, nagmumukha ka tuloy 16 years old sa mga mata ko. Saka… Basta kailangan kumain ka ng marami dahil kakailanganin mo ‘yan mamaya.”
Parang tatay na inutusan nya ako na kumain ng marami at may halong panenermon sa aki
