Inirapan ko siya habang ako ay kumakain ng adobo. Hindi pa rin kasi niya sinasagot ang tanong ko sa kaniya kanina. Kaya heto ako ngayon, naaasar sa pagmumukha niya.
"Baby," tawag niya sa akin pero hindi ko siya pinansin.
Bahala siya sa buhay niya! Simpleng tanong, hindi man lang masagot nang maayos. Ang dami pa niyang sinabi at nirason. Tapos tatanong-tanungin niya ako ngayon? May tililing ba siya?
"Ipagluluto kita ng chicharon mamaya—"
"Lunukin mo na lang chicharon mo. Hindi ako nagki-crave ng chicharon," masungit na wika ko.
Tinusok ko naman ang patatas saka ipinatong ito sa kutsara bago ko ito isubo.
Narinig ko namang napahinga siya nang malalim pero hindi ko pa rin siya pinansin.
Mahal ko siya pero may time talaga na nakakainis at nakakapikon siya. Kung sana lang kasi ay sinagot
