“NANLALALIM yata ang mga mata mo, anak,” bati ni Nana Pacita kay Maria Amor habang kumakain siya ng almusal.
“Sino nga ba ang hindi kung sa gitna ng mahimbing mong pagtulog ay may mang-aabala sa’yo.” Nagbuntong-hininga siya.
“Ako nga rin, anak. Natutulog na ‘ko nang may dumating na bisita ‘yang si Miguel. ‘Yun yata ‘yung babaeng mapapangasawa daw niyan.”
“Mapapangasawa? Pakakasalan ni Miguel ‘yon?”
“Oh e bakit? Maganda namang bata saka mukhang may sinasabi sa buhay kung gumayak.”
“Sino ho ang nagsabi sa inyo noon?”
“Eh ‘di ‘yung babae. Inalok ko pa nga na ihatid sa silid ni Miguel pero tumanggi eh. Sosorpresahin daw niya ang nobyo niya.”
Napatangu-tango siya.
“Nang makita ko ‘yung babae kagabi, kinutuban na akong hindi matutuloy umalis itong si Miguel.”
“A-aalis na siya dapat
