The Raise of the Alpha Queen

Chapter #22

Ashina's P.O.V

"Kanina pa ako naghihintay sa'yo rito. Akala ko nga hindi ka na darating." I said.

Nasa harapan ko siya habang hindi makapaniwalang nakatingin sa akin.

"I am Ashina Louve, the founder of the Wolf Hunters. One of the hunters that you've been searching for these past few days." saad ko,

Nang hinatid niya ako at ibinalik sa kaniyang pack ay kaagad akong tumungo rito. Alam kong mahahanap at mahahanap niya ang lugar na ito.

And yes, ako ang bumuo, nagpasimuno, at naging dahilan kung bakit nagkaroon ng tinatawag na wolf hunter ang Lycanians Continental.

Binuo ko ito sa isang dahilan, which is to get revenge. Makapaghigante sa mga kauri kong napakataas ng mga tingin sa sarili. Na sa tingin nila sila na ang pinakamalakas sa lahat. Na sila ang nasa pinakamataas.

Tumingin ako sa mga nakasabit sa pader. Para sa amin ang nakasabit na ulo ng mga wolves ay isang dekorasyon na napakaganda sa aming paningin. Ang makita ito ay siyang nagpapagaan sa bawat isa sa amin.

Hindi kami pumapatay dahil gusto lang namin. Pinapatay namin ang mga lobong karapat-dapat na mamamatay. Mga lobong hindi na dapat pang mabuhay sa mundo ng mga lobo.

"I am a werewolf too." I added.

I am not a pureblooded werewolf like him. I don't have royal blood in my veins. I was just a werewolf with a low rank.

The truth is, I was living in a pack that has the title of being an omega. Naranasan ko kung ano ang naranasan ng mga nararanasan ng bawat omega sa bawat packs. Ito ang dahilan kung bakit ayokong nakakakita ng mga sinasaktan na kapwa ko omega.

Ito rin ang dahilan kung bakit kinamumuhian ko ang mga werewolves na nasa matataas na position. Ginagamit nila ang titulong mayr'on sila para alipin ang mga nasa ibabang mga lobo. Ang tingin ng mga nasa taas sa nasa mababa ay isang laruan lamang na kaya nilang ibasura anumang oras nila gusto.

"Welcome to my real world, Zeeb. Ang lugar kung nasaan ka ngayon ay ang aking mundo. At tama ka! Lahat ng hunters na mayr'on ako ay mga lobo, mga kauri rin natin." patuloy kong saad.

Nanatili siyang nakatitiyak sa akin. Seryoso at malamig ang siyang binibigay niya sa akin.

"Now, the one you are looking for is right in front of you. You are lucky because you found the founder of it. What are you going to do next?" saad ko na may halong pang-hahamon.

"As you said, you are going to kill us, whatever reason we had." seryosong dagdag ko.

Lihim na napangisi ako.

Lou is the one who blocks his inner wolf vision. Iyon ang isa sa mga kakayahan ni Lou. Ang harangan ang isang vision. Alam ko nasa kaniyang ginagawa nitong nakalipas na araw ay nakikita niya ang mga nakaraang pangyayari at ilan sa aming hunter ay nakita niya.

Sa tulong ni Lou, hindi niya makita nang malinaw ang kanilang mga nakikita. Nasa kaniyang desisyon kung magaganap ang nakita niyang vision sa pagitan naming dalawa.

Based on it, we are going to kill each other. Our blood will be shed right here.

"I apologize that the hunter you found is actually your mate, but it's okay. As the prince of wolves, you have a responsibility to finish." I stated.

He might be the powerful Alpha, but I won't lose to him. Hindi ako puwedeng matalo hanggang hindi pa ako natatapos sa aking paghihigante.

Hindi ko sasayangin ang buhay na binigay sa akin. Hindi magbabago ang aking nais gawin dahil lamang sa nakita ko ang mate ko.

"If you don't kill me right now, me and my member won't stop killing wolves. We continue until all the heads of werewolves hang from the wall." seryosong sambit ko.

Hindi pa nga riyan nakasabit ang ulo ng gusto kong makita.

Soon! Masasama na rin siya riyan.

"Why?" he asked.

Lihim na tumaas ang dulo ng aking kilay nang mapansin kong kalmado lamang siyang nakatingin sa akin.

"Why did you kill our kind?" he asked again.

Akala ko ba ayaw niyang malaman pa ang dahilan? Bakit tila yata nagbago ang panahon? Nais na niyang malaman ang anumang dahilan na maririnig niya.

"Just simple, I hate them." I replied.

Tumingin ako sa mga nakasabit sa wall.

"Those wolves are disgusting." malamig kong dagdag.

"I don't care if you are the founder or one of the hunters that I am searching for." seryosong saan niya.

"But can you tell me the whole reason why you are becoming like this? Who made you like this?" he firmly added.

"What are you going to do if you know it?" I asked.

"I wanted to remind you again that I was serious when I said that I accepted you, whoever you are. I understand; you are a hunter, so what? You are my mate, and that's all I know. Whatever identity you were hiding, you are still my mate, and nothing can change that." walang halong birong tugon niya.

"So you're saying that you accept me for who I am right now? The hunter is killing our own kind." taas kilay kong wika.

He smiled then he chuckled.

Dumako ang tingin ko sa kaniyang mga paa na marahang humakbang patungo sa akin.

"Even if you are our enemy." sambit niya habang patuloy na lumalapit sa akin.

"Even if you are a black Lycanians," he added.

He won't stop making a step until he reaches the place where I am standing. His hand holds my right cheek and slowly caresses it with gentleness. He is caressing me as if I were one of the most conscious things he ever had.

I looked into his eyes. finding out if he is faking and pretending to be me just to catch me. What if he betrays me? What if he stabbed me from the back?

Ever since I was born. The only thing I wish is to meet my other half, my mate, and my soul mate, who will love me for who I am. Who will accept me even though I am an omega?

His eyes are the same as before, full of sincerity.

"Even if you are an omega or come from the lowest pack." he sweetly continued.

"I will always choose you and be with you. I know it is hard for you to trust every word I am saying. I want you to know that I won't lie to you. I will wait until you trust me." patuloy niyang saad.

Naramdaman kong hinalikan niya ang aking noo nang marahan, at saka niya ako niyakap at kinulong sa kaniyang mga bisig.

"I will always be by your side, no matter what. I will always believe in you." he whispered.

"How about the King? What about his order? You are disobeying him." wika ko bigla.

Marahan niya akong binitiwan.

"Don't worry about it. I can handle that. I can talk to him, after all, he is not just a king of this land, he is also my father." tugon niya na tila nakasisiguro siyang makalulusot siya sa hari.

Muli siyang tumingin sa buong paligid. Hindi ko mapigilang hindi tumaas ang dulo ng aking kilay. Feel at home lang kasi siya.

"Now I know why I won't take this problem." sambit niya,

"Tsk!" I hissed.

"Where are them?" he asked again.

"I'll tell them to leave here and go somewhere that no one can notice them or, let's say, away from you." bagot kong sagot.

"You also made a plan." he commented.

Lumapit ako sa isang table saka sumandal.

"I am. Isa roon ay ang sumama sa'yo sa pag-iimbestiga mo. Just want to know if how you find us." I replied.

"Tsk!" he hissed.

Muling tumingin siya sa mga nakasabit na ulo ng mga lobo. Dumako rin doon ang tingin ko.

"Ang ilan sa mga ulong nakasabit ay mga Alpha, beta, deta, gamma and so on. Ang nasa ibaba naman ay mga knight heads." I stated.

Dumako ang tingin niya sa akin.

"I can tell that my mate is a powerful wolf too." he commented with a smirk.

Powerful?

I was once a weakling wolf.

My life now is my second life. I already face death.

I was reborn into a powerful wolf. When I opened my eyes, I had this kind of ability, and my inner wolf was awake.

Later on, I found out that I was a primordial werewolf. A kind of werewolf who is strongest among the werewolves.

Ginagamit ko ang kakayahang mayr'on ako para protektahan ko ang mga inaapi at pinagmamalupitan.

Nagkasabayan kaming tumingin sa isa't isa.

"Zeeb," bigkas ko sa kaniyang pangalan.

"Hmm?" tugon niya na tila hinihintay niya ang sasabihin ko.

"Mark me and make me yours." seryosong sambit ko na ikinagulat niya.

>>TheKnightQueen