Chapter 122
Mabilis kong tinangkang pulutin ang baril ngunit bago ko iyon mapulot ay isang malakas na sipa sa tagiliran ko ang pinakawalan niya. Napalayo ako sa kung saan bumagsak ang hawak niyang baril ngunit hindi ko na inisip pang makipag-agawan sa baril lalo pa't sa kanya na malapit iyon. Hindi ko rin naman alam kung paano talaga gumamit no’n kung sakaling maagaw ko. Mabilis akong bumangon. Buong lakas ko siyang sinipa bago ko pinuntahan si Zeke.
“Tara na Zeke! Bilisan mo! Dali! Kailagan nating makapagtago! Kailangan na nating makatakas! Bilis!” Hinila ko siya at kahit pa hindi siya nakakakita, nang tumakbo ako ay sumabay na rin siya sa bilis ng hakbang ng aking mga paa. Dahil buhay namin ang aming inililigtas, mabilis kaming tumakbo patungo sa kalapit na kakahuyan.
Sa kamalasan at
