My Unfaithful Husband

CHAPTER 12

Kinabukasan ay naabotan ko si Taylor na nagbabasa nang libro sa sala kasama ang ibang mga katulong. Mahilig talaga si Taylor magbasa simula nang tumuntong siya nang 2 years old.

"Kumain ka na iha nang agahan." Ani manang nang nadatnan ako malapit sa kusina minamasdan ang anak ko.

"Sige po manang."

Tinignan niya ang tinititigan ko. "Manang-mana ang anak mo sayo, Mika. Sigurado akong paglaki niya ay magkakaroon din yan nang hilig sa pagsusulat."

Napangiti ako. Tama si manang. When I was 5 years old I started reading books. At first, its all about educational books. When I'm already at my youth days, I started reading romance books. I also started creating my own book. Every chapters I write is depend in my mood. Well, for me, writing is my rest. Writing is my hobby. And I'm happy with that.

Nang matapos ako mag breakfast ay sinaluhan ko si Taylor sa sala.

"Good Morning, baby." Bati ko saka hinagkan sa pisngi.

"Good Morming too mommy." Aniya habang abala parin sa pagbabasa.

Nagpaalam naman ang mga katulong para maglinis. Tinuon ko ang paningin sa abala ko'ng anak sa pagbabasa.

"You really like me, Taylor."

Natigil siya sa pagbabasa at sandaling tinignan ako bago muli siyang nagbasa.

"Of course, mommy. I'm your baby Taylor."

"Of course." Sabi ko at ginulo ang buhok niya.

Sinara niya ang buhok niya at tumingin sakin. "I wonder, what is my similarities with my daddy?"

"Taylor?"

Nang magtanghalian ay hindi kami nagkikibuan ni Taylor. Kung magsalita man siya sakin ay napakalamig tulad nang yelo. Kapag ang daddy niya talaga ang pinaguusapan ay ganiti siya. Na para bang iniisip niya na pinagkakaitan ko siya. Kahit 4 years old pa lang ang anak ko ay hindi ko alam kung bakit ganya siya. Napakatalino niya na para bang alam niya ang lahat. Siguro mana sa ama niya. Sa amin ni Tyler ay kung susumadahin ay kalahati lang ang talino ko sakaniya.

Nang mag ales tres ay umalis si Taylor kasama si manang at ang dalawa pang katulong para ipasyal sa parke. Pumayag naman ako dahil yun din ang gusti ni Taylor. Nandito lang ako sa sala at memeryenda at nagiisip na din para sa dinner namin mamaya.

Magdidinner kasi dito ang magasawang Sandra at Deigo para na din magkaroon kami nang masinsinan na paguusap. Nag usap din kami kanina ni Reyven. Busy siya sa business nila kaya hindi na kami nakakapagusap.

Guilty. Guilty ang nararamdaman ko kung sakali na magkabalikan kami ni Tyler. Maraming naitulong sakin si Reyven tulad nang pagmomove on, na akala ko ay may pakinabang dahil pagkita namin kahapon ay na paibig niya nanaman ako sa isang sulyap.

Mahal ko si Reyven pero mahal ko din si Tyler. Alam kong mali pero ito ang sinasabi nang aking puso. Mahirap ang sitwasyon ko ngayon pero alam ko na kaya ko to dahil hindi ito binigay ni God kung hindi ko naman kayang sulusyunan.

Kinagabihan ay nakahanda na ang dinner at malapit nang dumating sina Sandra at Deigo. Si Taylor naman ay ang pagkakaalam ko ay mamaya pang 9pm ang uwi. Doon na sila mag hahapunan dahil iyon ang bilin ko lalo't pa na dito si Sandra at Deigo na mag hahapunan.

May nag busina sa labas sigurado akong sila Sandra na iyon. Nakita ko ang isang katulong na papunta nasa labas para pagbuksan pero agad ko itong pinigilan.

"Good Evening Mika!" Bati ni Sandra sakin sabay halik sa pisngi nang pagbuksan ko sila nang gate.

"Good Evening too."

"Good Evening Mika!" Bati ni Deigo na kabababa lang sa Passenger seat.

Nagtaka ako. "Good Evening Deigo! May kasama pa kayo?" He just shrugged.

Then, Tyler came out from the driver seat. Napabuntong hininga ako. I knew it, it will really happen. Why would I going to cufused, by the way?

"Hmm... let's eat." Basag ko sa katahimikan.

Katabi ko si Sandra, habang ang dalawa naman ay magkatabi. Kaharap ko si Tyler habang si Sandra naman ay si Deigo. Husband and wife isn't it? Wala naman nakaupo sa master chair.

"Mika, kamusta ka? Ang layo nang narating mo?" Panimula ni Sandra, natatawa na halatang pilit.

Ngumiti naman ako. "Oo nga eh. From NY to Canada. Ang layo pero ang sarap din palang maglakbay yun tipong wala kang iisipin. Hindi ka iiyak, yung lagi kang masaya. Walang problemang iniinda. Yung tipong freedom."

Natahimik naman sila. I know. Pinaparinig ko iyon kay Tyler. Pero yun naman talaga ang totoo.

"Hahaha!!!! Grabe!!! Nakaya mo yun Mika? 5 years kang nawala?" Ani Deigo.

Nginitian ko siya. "Well, its not easy for me at first pero habang tumatagal okay na din naman. Minsan na lulungkot ako lalo na yung mga iniwan ko sa pinas pero worth it naman dahil naramdaman ko ulit ang freedom."

"Kamusta naman sa Canada, Mika? Marami bang mga gwaps?" Pabulong na tanong sakin ni Sandra.

"Sandra, narinig ko yan?" Biglang ani Deigo.

Napasimangot naman tuloy si Sandra. "Ito naman di ma biro." Saka siya muling bumaling sakin. "Pero in fairness, naka hanap ka Mika na talaga naman hot ang dating."

"Sandra!" Tumaas na ang boses ni Deigo.

Mas lalong bumusangot si Sandra. "Deigo, if your jealous, don't be? Because I'm all yours."

Habang nag aaway ang mag asawa ay tinignan ko si Tyler na nasa pagkain lang ang paningin. Wala siyang pakialam sa dalawang nag aaway. Nang maramdaman ang titig ko ay nag taas siya nang titig sakin kaya agad ko naman ito iniwas.

"Pano ako dito mag seselos kung nagba-bar kayo ni Tyler, ha?" Biglang sigaw ni Sandra.

"Nagba-bar? For your information, Sandra, hindi ako nakikihalubilo sa mga babae. At saka, pumayag ka din naman ha? May pa t-shirt ka pang nalalaman."

"Yun na nga e, may pa t-shirt na nga at lahat pero ikaw babae pa din."

"Ano namang babae ang pinagsasabi mo? WALA AKONG BABAE AT KUNG MERON MAN AY IKAW YUN DAHIL IKAW ANG ASAWA KO!!" Biglang sigaw ni Deigo na para bang sila lang ang tao. For goodness sake nasa harap kami nang hapagkainan.

"Wow!! Para bang ikaw ang loyal satin dalawa. E ANO YUNG BABAE MO SA CALIFORNIA?"

"ANO NANAMAN BANG BABAE? CALIFORNIA? SANDRA, ANO BANG PINAGSASABI MO?"

"WOW!! BEING INNOCENT HUH? ANO YUN HA? NAGMAMALINISㅡ"

"HINDI AKO NAGMAMALINIS DAHIㅡ"

"MERON!!"

"WALA NGㅡ"

"AT BAKIT NAMAN AKO MANINIWALA SAYO?"

"DAHIL ASAWA MO KO."

"ASAWA NA WALㅡ"

Nahinto ang bakbakan nila nang padabog na nilagay ni Tyler ang kutsyara't tinidor niya.

"Hanggang kailan ba kayo titigil? Kanina pa kayo sa kotse ah. Will you please stop arguing in front of the dinner? For heaven's sake we're here at the middle of the dinner."

Nanahimik ang lahat. Si Deigo ay tinititigan nang masama si Sandra. Si Sandra naman ay nagiwas nang tingin na nakabusangot. Si Tyler naman ay nagsimula ulit sa pagkain. Ako naman ay napainom na lang sa tubig at kumain na lang ulit.

Walang nag salita muli hanggang sa matapos kaming lahat. Hindi na namin na pagusapan ang dapat na pagusapan dahil sa nangyari.

"Sandra, magiingat kayo? Salamat sa pagpunta. Namasyal kasi si Taylor atsaka buti na rin yun dahil sa nangyari." Sabi ko kay Sandra nang nasa gate na kami.

Niyakap niya ako, kaya niyakap ko din siya.

"Sorry Mika sa nangyari. Paranoid lang talaga kami sa isa't isa. Alam mo na, pagmahal mo talaga."

Naghiwalay kami sa pagkakayakap. "Alam ko naman yan. Napagdaanan ko na yan remember? 5 years ago? Pero ako nga lang ang in love na in love saming dalawa. Haha!! Nakakatuwa pero okay na'to. Magiingat kayo?"

"Salamat Mika! Una na ko." Aniya, tumango naman ako at sumakay na siya sa back seat.

"Mika, salamat sa dinner. Pasensya na sa nangyari. Sorry dahil nasira ang dapat na paguusap natin." Ani Deigo.

"Okay lang Deigo. I understand. Sana maayos niyo na yan ni Sandra. Ayaw kong matulad kayo sa relasyon namin ni alam mo na."

Natawa siya. Natawa na din tuloy ako. "Makakaasa ka Mika." Aniya.

Nang pumasok na siya sa passenger seat ay tinguan lang ako ni Tyler kaya wala akong nagawa kundi ang tanguan din siya.

Pagpasok ko sa sala ay nagbilin mo na ako sa katulong na asikasuhin na lang si Taylor pag balik dahil magpapahinga na din ako. Humingi na rin ako nang paumanhin dahil sa nangyari.

Buti na lang ay nangyari yun dahil hindi ko alam ang sasabihin ko kay Tyler, kung sakali.....

___________________________

RECRUIT OTHER VIEWERS FOR THE FAST UPDATE!