My Unfaithful Husband

CHAPTER 11

Mika's POV

Galing airport ay bumyahe kami papuntang condo ni Reyven dahil hindi pa ako handa na bumalik sa bahay.

Kumain mo na kami bago nag pahinga. Dahil sa pagod a byahe ay halos buongbaraw kaming tulog maging ang anak ko.

Kinaumagahan ay nagising ako dahil sa sinag natumatama saaking mga mata. Nagising akong yakap ako nang anak ko. Si Reyven naman ay natutulog sa couch. Napangiti na lang ako sa kawalan. Kung ikaw lang sana ang ama nang anak ko Reyven, pero hindi e.

Tuluyan na akong bumangon at kumuha sa bagahe ko nang damit. Agad akong nag shower at nagpalit. Lumabas ako nang kwarto at pumunta sa kusina para ipaghanda ko sila nang almusal.

Habang nagnilalagay ko sa plato ang sausage ay bigla na lang may yumakap sakin sa likod at inamoy amoy ang leeg ko.

Napangiti ako. "You smell good." Aniya.

Nilagay ko na ang sausage sa dining table. Handa na ang table. May rice, bacon, eggs, sausage, bread, and lemon juice.

Nakita ko si Reyven na kumuha nang dalawang plato, dalawang spoon, dalawang fork, at dalawang baso at pagkatapos ay nilagay iyong sa table.

Umupo na kami. "Good Morning, Hon." Aniya.

Nginitian ko siya. "Good Morning too, Hon." Bati ko pabalik. Nagsimula na akong magsandok ganun din siya. "Tulog pa ba siya?" Tanong ko.

"Ahh, hindi na. Paglabas ko kakagising ko lang nun. Baka nagcellphone pa." Aniya at nagkibiitbalikat.

Maya-maya ay bumukas ang pinto nang kwarto ni Reyven at bumungad sakin ang anak ko na malaki ang ngiti.

"Good Morning baby." Bati ko sa anak ko nang umupi siya sa tabi ko.

"Good Morning too, Mommy and Daddy." Aniya.

Pagkatapos kumain nang breakfast ay hinatid kami ni Reyven sa bahay nang magulang ko, hindi na siya nagaksayang bumaba dahil male-late na siya sa trabaho at baka ano pang sabihin nang mga maid dito.

Pagdoor bell ko ay agad akong pinagbuksan ni manang Lita na halatang nabigla.

"Ikaw ba iyan Mika?" Aniya habang papalapit sa gate.

"Opo manang." Ngiti ko.

Binuksan niya na ang pinto at nabigla nang makita ang bulinggit ko'ng anak na kanina pa tumatago sa likod ko.

Nang makapasok sa sala ay halos lahat naming katulong ay naroon. Si manang na ang pumasok sa mga bagahe namin. Ang kanilang paningin ay hindi maalis sa aking anak.

"Hehe!! Good Morning po!" Bati ko.

"Good Morning Ma'am!" Bati nila pabalik.

"Anak mo siya Ma'am?" Tanong nung isa.

"Ang gwapo niya naman Ma'am. Ano po ang pangalan nang anak niyo?" Tanong nung isa.

"Namiss po kita Ma'am sobra." Anang isa.

"Hindi po namin alam Ma'am na darating ka." Anang isa.

Sa sala ay kinwento ko sakanila kung sino ang katabi ko at talaga namang natuwa sila nang malaman na anak ko nga ito at ang gwapo pa. Natuwa ako nang madali nilang napalagayan nang loob ang anak ko kahit pa na hindi ito nakakasalita nang wikang tagalog. Nakakaintindi lang.

Kinagabihan ay sinundo kami ni Reyven para kumain sa labas. Nabigla ang mga kasambahay pero hindi ko na lang ito pinansin.

Pumunta kami sa pinakamalapit na mall. Napagisipan namin na kumain muna nang dinner bago mamasyal.

"Daddy I want to eat there." Turo nang anak ko sa isang Italian restaurant habang karga ni Reyven.

"Okay baby let's there then." Ani Reyven at hinawakan ang kamay ko at pumasok.

Sa pagpasok namin ay hindi pa kami nakakahanap nang mauupuan ay natigilan ako dahil para matigil din si Reyven na nakahawak sa kamay ko.

Nagtama ang mga mata namin. Hindi ko alam ang gagawin ko. Gusto kong umalis na pero hindi ko magawa. Nakita ko siyang sumulyap sa katabi ko. Nangunot ang noo niya.

Nakita kong naguguluhan si Reyven at tinitignan ang aking tinitignan.

"Hon whats wrong?" Nagaalalang tanong ni Reyven. Tinignan ko siya at umiling.

"Mika?" Hindi makapaniwalang sambit ni Deigo. Nang malingunan kami. Nginitian ko na lang. Napasulyap siya sa katabi ko at nangunot din ang noo.

Lumapit ako sa table nila kasama si Reyven.

"Hi!" Bati ko.

"Ohh!! Mika ikaw nga. Hindi kita nakilala? Magdi-dinner din ba kayo?" Ani Deigo.

"Oo e." Napapahiya kong ani.

"Tamang-tama dito na kayo, sama na kayo samin."

"Ahh, hindi na, nakakahiya naman."

"Tss. Mahiya ka pa. Don't worry its Tyler's treat. At saka ang dami mo pang kailangan sabihin samin." Pinanliitan niya ako nang mata

Wala na akong nagawa kundi ang makisama sakanila at okay lang din naman kay Reyven. Si Tyler naman ay hindi maalis ang tingim sa anak ko, or should I say 'anak namin.'

"Ang tagal mo'ng nawala, Mika." Panimula ni Deigo.

Hindi ko naman alam ang sasabihin. Sasabihin ko ba na buntis ako nang umalis ako? Sasabihin ko bang kaya ako umalis dahil lang sa nakita ko nanaman ang asawa ka? Napabuntong hininga na lang ako.

"Ahh!!! Oo e. Miss ko na kasi si Mom atsaka si Dad, atsaka binisita ko na din si tita sa Canada kaya nagstay muna ako sa Canada nang ilang taon." Paliwanag ko.

Hindi ko alam kung tama ba ang pinaliwanag ko basta ang alam ko may kasinungalingan at mayroon tama. Kasinungalingan ang rason kung bakit.

Tumango-tango lang si Tyler. Alam kong marami siyang gustong itanong sakin lalo na sa anak namin pero hindi makapagsalita dahil nandito si Reyven.

"Ah! Excuse me lang, may phone call." Ani Reyven. "Wait lang Hon." Baling nito sakin na agad ko namang tinanguan.

Magsasalita na sana ako nang nag vibraye ang cellphone ni Deigo na nasa ibabaw nang mesa.

"Guy's excuse lang." Aniya bago umalis.

Nang makaalis na ay wala akong nagawa kundi ang bumaling sa anak ko. Hindi ko yata kaya bumaling kay Tyler.

"Mommy, I want to eat na." Aniya at nagpout pa. Ang cute talaga ni baby.

Hinaplos ko ang buhok niya. "Later na baby, we will going to wait Daddy Reyven and tito Deigo. And I will introduce you to them. Okay?"

"Okay, mommy."

"Good boy."

Makalipas ang ilang minuto ay bumalik na ang dalawa. Seryoso ang mukha ni Reyven habang si Deigo naman ah nakangiti.

"What's wrong, Hon?" Tanong ko kay Deigo nang makalapit na siya sa table namin.

Nagkamot siya nang ulo.

"I have an emergency. I can't avaible to join you dinner today. No one will drive you home, do you want me to call manong driver to pick you up?"

"No, it's okay, Hon. I'll just grab a taxi."

"Are you sure?"

"Yes, I'm sure."

"Okay. Good bye Hon." Aniya saka ako hinalikan sa pisngi. "Good bye baby boy." Baling niya sa anak ko at ginulo ang buhok.

"Good bye Daddy."

Nang makaalis na si Reyven ay bumaling na ako sa pagkain.

"Shall we eat?" Tanong ko sa dalawang tulala. Natawa ako. "Hey! Shall we eat."

"Ehehe!! Yeah! Sure! Let's eat."

Sinimulan ko nang kumain at subuan si baby na kanina pa hawak ang phone ko.

"So, Mika, kamusta ka? You've changed?" Panimula ni Deigo.

"I'm fine. But I didn't change, its still me. No ones change, unless....."

"Mmm.... hindi ko inakala na uuwi ka sa pilipinas na may kasama?"

"Ako nga rin."

"So? Why not you introduce me to your son?"

"Ahh, oo. Baby, this is Deigo, your tito. Deigo, this is Taylor Mike, my son." Pagpapakilala ko.

Hindi mo na siya nagreact at tinignan ako, saka ang anak ko at ang huli ay si Tyler. At saka siya na tawa.

"What? Is there something wrong?" Tanong ko.

"Uhaha!!! Nothing. Ohey! Baby Taylor!" Baling niya sa anak ko.

"Hi, tito Deigo."

Napainom na lang ako sa tubig, si Tyler naman ay nakatingin lang sa anak namin.

"Woah! Your so handsome Taylor. I wonder if you look like your dad."

Halos mabilaukan ako sa sinabi niya.

"I also wonder tito. But I haven't seen him." Sabi naman nang anak ko.

Bumaling sakin si Tyler at si Deigo pero nagiwas ako nang tingin.

"Why? Hindi ba si Daddy Reyven ang ama mo?"

"No tito. My Mommy said that my daddy is here in the Philippines that's why I'm excited to go here."

Nabilaukan si Tyler sa iniinom niyang tubig. I know that he has an idea already but I will keep my mouth shut.

Wala na muling nagsalita at bumaling na lang ulit kami sa mga pagkain.

We're in the half of the dinner when Deigo's phone vibrated beside of his plate.

"Uhh!! Guy's I think I need to go. Pinapaiwi na ako nang asawa ko. You know? Miss niya na ako agad." Saka siya na tawa. "Mika, nice seeing you again after 5 years." Baling niya sakin.

"Nice seeing you too again, Deigo. Let's hang out with Sandra next time."

Tumayo na siya at nagayos. "Sure. I'll tell Sandra that we meet. I know she miss you."

"I miss her too."

"O pano yan, mauna na ako sainyo." Tumango naman ako. "Dre' una na ako." Baling niya kay Tyler. "Bye, Taylor."

"Bye tito."

Now its awkward. Family, isn't it?

Tumikhim si Tyler kaya naman na agaw niya ang atensyon ko.

"Kamusta?" Panimula niya, nasa akin na ang paningin.

Nginitian ko siya. "Eto, okay naman. Masaya, kasama ang anak ko."

Binalingan niya ang anak ko na nakatitig din sakaniya.

I cleared my throat. "Baby, he is Tyler. Tyler, this is Taylor Mike, my son." Your son...

"Hi!" Awkward na bati nang anak ko.

Tinanguan niya lang ito.

"Mommy, what should I call him? Is it tito?" Baling saakin nang anak ko.

Natigilan naman ako. Ano nga ba ang itatawag niya? Syempre, daddy. Pero maguguluhan ang anak ko. Hindi niya alam. Alangan naman na tito?

Natigil ang aking pagiisip nang nagvibrate ang phone ko sa tabi nang plate ko. Kinuha ko iyon at message iyon galing kay Sandra.

From: Sandra

Hey!! You didn't tell me that your coming back. I'm here at your parents house.

Napangiti naman ako nang maimagine ko kung paano iyon sabihin ni Sandra.

To: Sandra

Mmmm.....

Alam kung may pag mean pero mas gusto ko na sa personal na lang kami magusap lalo't nang nandito nga pala ako sa mall kasama ang anak ko.

Binaba ko ang cellphone saka binalingan sila. Tapos na din naman kami kumain kaya seguro ay pwede na din namang umuwi.

"Tyler, thank you for the treat. I think we need to go. Bumisita kasi si Sandra sa bahay." Paalam ko habang inaayos ang bag ko.

"Oh? I'll drive you home?"

"Hindi na. Nakakaabala yata kami. Atsaka kaya naman namin magtaxi."

"Masyadong delikado, I'll drive you home na lang."

Wala na aking nagawa dahil mapilit si Tyler at gusto din ni Taylor kaya no choice ay ihatid niya kami sa bahay.

Habang nasa byahe ay nakaupo lang kami ni Taylor dito sa back seat. Ako naman ay nakatingin si labas nang bintana, si Taylor naman ay nakahilig lang sa aking balikat, kapag traffic ay nararamdaman kong tinataponan kami nang tingin ni Tyler.

Nang papalapit na kami sa subdivision ay nagsalita si Taylor. Sa mahabang byahe ay walang nag salita, nagpapakiramdaman.

"Mommy?"

"Yes baby?" Tiningnan ko siya.

"When can I meet my real daddy?"

Natigilan ako sa tanong niya. Nakita ko na sumulyao si Tyler sa rear view mirror.

I faked a laugh. "Bat mo naman na tanong yan, Taylor?"

"I just remember my dream?"

"Dream?"

"Yes, mommy. A dream saying that me, daddy, and you. We went to amusement park, we watch movies, and lastly we went to the beach."

"Baby..."

"Please mommy. I also wondering why he left you." I left him baby.....I'm sorry.

Natigil ang paguusap namin nang tumikhim si Tyler.

"Nandito na tayo." Aniya.

Agad kong binuksan ang pinto, tinulungan ko din si Taylor na maka baba. Pinauna ko na siya papasok sa bahay dahil kailangan ko pang makausap si Tyler para magpasalamat sa paghatid.

"Mika, let's talk." Ani Tyler nang makababa siya sa driver seat.

Hinarap ko siya at pilit na nginitian.

"Salamat Tyler sa paghatid at sa treat. Makakaalis ka na."

Akmang aalis na ako nang hawakan niya ang pulupulsuhan ko.

"May kailangan ka?" Tinignan ko ang pagkakahawak niya, dahan-dahan niya namang inalis yun.

"Mika?"

"Mmmm...."

"M-may n-na-nabuo ba?" Hindi makatingin na aniya.

Nagsisimula nang mangilid ang luha ko sa tanong niya.

"B-bakit mo na tanong?" I tried to act calm but I can't. Luha na ang nagtatraydor sakin.

"Mika?"

"Bakit Tyler?" Now, I can't help. I'm now sobbing.

"Mika?"

"Tyler, salamat sa paghatid. Makakalais ka na."

"Mika, kailangan pa natin magusap. Sino siya, Mika? Anak ko ba siya? Bakit? Bakit, Mika? Kung anak ko siya? Bakit mo tinago? Bakit mo nilayo?" Nagtaas na ang boses niya at nangingilid na din ang luha.

"Sa susunod na lang tayo magusao Tyler, pagod ako." Sabi ko at tuluyan nang pumasok.

Nakita ko si Sandra na nakatayo at kitang-kita ang pagaalala. Nilapitan niya ko at niyakap.

"Magiging maayos ang lahat Mika."

Hindi na nagtagal si Sandra dahil na din sa sitwasyon ko. Hindi na niya ako inusisa dahil alam kong sa susunod na pagkikita namin ay nakahanda na ang mga tanong niya.

Si Tyler? Si Reyven? Si Taylor?

Gulong-g**o na ang utak ko. Pano ko ba to ipapaliwanag?

___________________________

RECRUIT OTHER VIEWERS FOR THE FAST UPDATE!