CHAPTER 19
Ang bawat pintig ng aking puso ay tila isang dambuhalang martilyo na humahampas sa loob ng aking dibdib.
Kasabay ng isang malalim at gulantang na paghinga, parang umahon ako mula sa kailaliman ng isang madilim at malamig na karagatan. Humahabol ako sa hangin, pilit na pinupuno ang aking mga baga na tila nakalimutan kung paano huminga nang matagal na panahon.
Isang monotonous at nakakarinding tunog ng makina ang unang bumati sa aking pandinig. Ang bawat tunog nito ay tila sumasabay sa ritmo ng pananakit ng aking ulo. Sinubukan kong idilat ang aking mga mata, pero agad akong nabulag sa isang nakakasilaw at purong liwanag na puti. Napapikit ako nang mariin, ang sakit ay tila gumuhit mula sa aking mga mata hanggang sa likod ng aking bungo.
"Anak? Mariel? Mariel, naririnig mo ba
