CHAPTER 33
Kinabukasan, bumukas ang pinto ng Lumina & Hue. Ang gallery ay napuno ng mga tao, ng musika, at ng mga bulaklak. Pero sa gitna ng lahat ng ingay at karangyaan, ang tanging hinahanap ng mga mata ko ay ang lalaking may hawak ng camera sa kabilang panig ng silid. At nang magtagpo ang aming mga mata, alam ko na—ang pangarap na ito ay hindi lang hiram. Ito ay atin. Isang obra maestrang sabay naming ginawa mula sa abo ng nakaraan.
Ang gabi ng grand opening ng Lumina & Hue ay tila isang panaginip na binigyang-buhay. Ang dating abandonadong warehouse ay nagningning sa ilalim ng mga warm spotlights, at ang bawat sulok ay puno ng mga taong manghang-mangha sa sining na nakadisplay. Suot ko ang isang simpleng emerald green na slip dress na tila humahalik sa bawat kurba ng katawan ko, haba
