CHAPTER 42

2504 Words

Ang kinalulubugan ko ay isang bangin na walang hangganan ang lalim at bawat segundo ay tila mas lalong nagdidilim ang paligid. Hindi ako nakatulog pagkatapos mabasa ang mensaheng iyon sa kaniyang telepono. Nanatili akong gising, nakikinig sa mahimbing na paghinga ni Desmond sa aking tabi, habang ang utak ko ay mabilis na nag-iisip ng paraan kung paano babalaan si Leo. Ngunit bawat plano na mabuo ko ay agad ding gumuho dahil alam kong bawat kilos ko sa loob ng silid na ito ay nakatala sa mga lente ng kaniyang mga camera. Kinaumagahan, nagising ako sa ingay ng mga sasakyang pabalik-balik sa driveway. Pagdilat ng aking mga mata, wala na si Desmond sa tabi ko. Sa halip, tumambad sa akin ang isang grupo ng mga tao na hindi ko pa nakikita noon. May mga lalaking naka-uniporme ng catering, may mg

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD