Shira’s POV
“Ma! Nasaan ka na? Paalis na ako,” reklamo ko habang tinatawagan ang cellphone ni Mama.
“Hello, Nak.” Narinig ko agad ang tawanan sa background niya. Agad akong napailing dahil dito.
“Ito na, Nak, pauwi na.” Napatawa pa siya dahil do’n. Napailing na lang. Siguradong nasa kapitbahay na naman namin ito. Maagang nagigising ang mga tao rito sa baryo at mas buhay ang paligid tuwing umaga.
Mayamaya lang ay pumasok na siya. Nakaayos naman na ako at ready na para magtungo sa Manila. I’m an interior designer now at marami akong project na kailangan gawin doon.
“Sigurado ka bang hindi ka sasama, Ma? Sure kang mananatili ka rito? Kaya mo ba?” hindi ko maiwasang itanong.
“Oo naman, anong akala mo sa akin?” natatawa niyang saad at bahagya pa akong inirapan.
“Teka, nandiyan na
