Chapter 12
1526 Words
ZYTH's POV
Friday ngayon at wala na kaming pasok.
Bukas na kasi ang acquiantance party namin at inilaan talaga ang araw na ito para sa preparation.
Darating kasi ang Board of Directors ng eskwelahang ito at ang mga business partners nila.
Kapag kasi gantong may party dito sa school ay pumupunta ang mga importanteng tao ng eskwelahang ito.
It's already 9 am pero heto padin ako at nakahiga sa kama ko. Wala naman kasi dapat akong paghandaan.
Nadidisappoint ako na nalulungkot dahil hindi ko man lang maeenjoy ang party bukas. Hindi maaari. Masyado pang delikado.
Kasalukuyan akong nakapangalumbaba sa kama ko.
Gustung-gusto ko talagang pumunta pero hindi ko pwedeng ipahamak ang pamilya ko lalung-lalo na ang sarili ko.
Ayokong mapunta lang sa wala ang pinaghirapan nina Kuya at Daddy.
Kaya masama man ang loob ko'y pinipilit kong iniintindi ang sitwasyon. I just couldn't trade our safety in just one night of enjoyment.
I just really can't!
~pssst! psst!~
Napatigil ako sa malalim na pag-iisip ng marinig kong tumunog ang message alert tone ng phone ko na recorded voice pa niya.
Di ko padin kasi pinapalitan tu dahil ito nalang ang natitirang alaala ko sa kanya.
Tinatamad kong inabot ang phone ko upang basahin ang mensahe.
From: Czake Vale ❤
Baby babe, punta ka ngayon dito sa office ko. I have important things to tell you. I'm expecting you here right after you receive this. See yah! Iloveyou lil sis.
Tinatamad man ay dali-dali akong nag-ayos at nagbihis bago tumungo sa office ni kuya.
Si kuya ay isa sa Board of Directors dahil siya ang panganay na anak ni Dad. Someday, he'll be the one to manage ng lahat ng pagmamay-ari ni Daddy.
Curious ako sa kung anumang importanteng bagay ang nais niyang sabihin sakin kaya hindi na ako nagsayang pa ng oras.
Hindi ko nga maiwasang wag mainggit kay kuya minsan eh.
Malaya kasi niyang nagagawa ang mga bagay na hindi ko maaaring gawin. After ng incident na yun kasi ay limitado na ang bawat galaw ko. I always need to be in disguise everytime I'm exposing myself.
Nuong una ay hindi ko pa matanggap ang lifestyle na ito pero later on ay unti-unti ko na ding nakasanayan at naiintidihan.
Pagkita ko ng office ni kuya ay diretso akong pumasok nang hindi kumakatok.
I am not really in the mood. Naabutan ko siyang may kausap sa phone niya pero agad din naman siyang nagpaalam dito nang makita niya ako.
Agad naman niya akong hinalikan sa noo na lagi naman niyang ginagawa.
"What's with the face? Aren't you excited of the acquiantance party?" masigla ngunit naguguluhan niyang tanong sakin.
He does know me and how much I love parties.
"Please cut the crap kuya. We both know that I couldn't attend the party. At kung pupunta man ako, sigurado naman akong pupunta ako dun bilang isang nerd na ako at ayoko nun. Ayokong magmukhang tanga dun at katawa-tawa. I'd rather sleep peacefully in my bed. So just tell me what are you going to say para na din matapos na to." naiinis na sabi ko sa kanya.
"It's about our rivals." seryoso ngunit maikling sagot niya na ikinatigil ko at agad ko din namang nakuha.
Mariin kong naikuyom ang mga kamao ko nang marinig ko palang na tungkol sa kanila ang pag-uusapan namin.
It is really important! Last time kasi na pinag-usapan namin tu ni kuya ay sinabi niyang nanganganib ang buhay ko.
Ramdam ko rin ang bahagyang pagbilis ng t***k ng puso ko pero pilit ko iyong nilabanan. Iwinaksi ko ang unti-unting kaba na namumuo sa buo kong pagkatao.
Hindi maaaring magpakita ako ng kahinaan ko sa mga gantong pagkakataon. Wala iyong maidudulot na mabuti sa akin.
Huminga muna ako ng malalim bago ako muling magsalita.
"What about them? Alam na ba nila kung nasaan ako? Do I need to pack my things now?" natatarantang tanong ko sa kanya.
Ngunit tinawanan lamang niya ako na ikinakunot naman ng nuo ko.
"What?!" I said out of frustration.
Heto ako't natataranta na tapos ayan siya't relax na relax lang habang tinatawanan niya lang ako? Urgh! How annoying it could be!
"Relax kasi baby babe. You don't need to panic. How many times did I tell you na kami nang bahala ni Da--"
"How could you say that when my life is currently in danger? We still can't even name their identity for f*ck sake and yet here you are, telling me not to get panicked even when we both know I can't!" inis nang sigaw ko sa kanya.
Di ko na din siya pinatapos pa sa pagsasalita dahil sa sobrang inis.
"Believe me that I understand what you are feeling right now, lil sis. But when I told you that we got them under control, I mean it. I already got their profiles 1month ago as well as their codenames while Dad ordered our assassins to assassinate them last week. So you're safe..as of now." kalmado niyang sagot na lihim kong ikinahinga nang maluwag.
"But..we must not be totally at eased. We still have to look after your safety. Dad told me na hindi totally na nagsuccess yong mga assassins natin na patayin yung pinakaleader nila bagkus ang asawa niya ang hindi sinasadyang matamaan ng bala na para sana sa kanya. Naniniwala kami ni Dad na kasalukuyang nagluluksa pa sila ngayon dahil sa pagkamatay ng Queen nila. We didn't tell you about this dahil ayaw naming mamroblema kapa. Atleast sigurado na kami ngayong you're safe at the moment. Basta dito kalang sa loob ng eskwelahang ito, walang masamang mangyayari sayo. Alam din naman namin na mas lalong na'triggered ang kalaban natin dahil sa nangyari kaya sasamantalahin ng mga tauhan natin ang pagluluksa nila. Pasensya kana kung hindi kapa tuluyang makakalabas dito. Eto lang kasi ang alam naming tanging lugar na magiging safe ka." mahabang pagpapaintindi niya sa akin.
Unti-unting inaabsorb ng utak ko ang lahat ng sinabi niya. Nakuha ko naman agad ang point niya kaya unti-unting sumilay ang ngiti sa aking mga labi.
"So you're saying na I can attend the party since andito lang naman ako sa loob ng school premises?" medyo nabubuhayan ang boses natanong sa kanya.
Tuluyan na akong mapangiti ng todo ng makita ko ang dahan-dahang pagtango ni kuya.
"Definitely! Kaya hindi kita maintindihan kung bakit ganyan ang itsura mo ngayon." pagkompira pa niya na halos ikatalon ko na sa sobrang tuwa.
Di ko na din napigilang yakapin si kuya dahil sa sobrang saya. Pero agad din akong natigilan at napangiwi nang may maalala ako.
"But kuya I have a problem. Ikaw kasi hindi mo agad sinabi sakin eh. Panu ako makaka'attend niyan eh wala pa akong maisusuot bukas. You could have told me nang mas maaga." pagmamaktol ko sa kanya at bahagya pa siyang hinampas-hampas sa dibdib niya.
Humalakhak lamang siya habang pinipigilan ang mga kamay ko.
"I already told you not to worry yourself too much,lil sis. Nakahanda na ang susuotin mo at ipapahatid ko nalang mamaya sa room mo. Nakapagpa-book na rin ako ng appointment sa salon dun sa mall kaya ang kailangan mo nalang gawin ay siputin iyon." pigil ang tawang dagdag pa niya.
Napaiyak naman ako dahil sa sobrang saya. Napaka-suwerte ko talaga dahil siya ang naging kuya ko.
Agad naman niyang pinunasan ang mga luhang namamalisbis sa pisngi ko atsaka ako niyakap.
"T-thank you *sob* so much k-kuya. Y-you have no idea *sob* h-how happy I am right now." naluluha pa ring sabi ko habang yakap-yakap niya pa din ako.
"Ssshh. Tahan na baby babe. Besides, you deserve all of this." dagdag pa niya na lalong nagpatulo pa ng mga luha ko.
Patuloy pa din ang paghagod niya sa likod ko at pagpapatahan sakin. Nanatili lang akong di umiimik at hinahayaang pumatak ang mga luha ko nang marinig kong muli siyang nagsalita.
"And one more thing baby babe, prepare for your grand exposure as Zyth Vien Schawinger. You'll be recognize as the heirress of the Schawinger's Empire tomorrow at the party. Nandun ang mga BOD at business partners ng ESA kaya sinamantala namin iyon at dapat kang makapaghanda. So, stop crying now kung ayaw mong maging panget bukas." tatawa-tawa pang aniya.
Pero imbis na tumigil ako sa pag-iyak ay humagulgol pa ako lalo.
"Stop crying now,lil sis. I know you're suffering real hard. You deserve everything in this world can offer. Don't worry, I've been studying since last month ang safety mo dito sa school at okay naman iyon. Nakausap ko na din ang Dean at ang Head Mistress na hindi na muna ipapublish ang kung anumang nangyayari dito saa loob ng Campus." explain pa sakin ni kuya na ikinatango ko naman.
Everything is planned, according to Kuya. All I have to do is to cooperate.
Sobrang saya ko lang talaga ngayon. Finally, hindi ko na kakailanganin pang magtago sa ibang katauhan. I've been dreaming of this to happen kaya hindi ko maipaliwanag ang sayang nararamdaman ko ngayon.
'At last, I won't need to be in disguise anymore. It may not be completely fix, still I can't help not to be happy. Atleast, there's a progress. Well, I could even say that our ship is now sailing.'
- Writer
