Thin Lines in Between

Chapter 11

ZYTH's POV

Mabilis na natapos ang araw ko at masasabi kong pagod na pagod ako.

Andaming gawain ang pinapagawa sa bawat subject kaya di ko namalayang hapon na pala.

Hindi ko na din nakita pa si Vaughnne dahil ewan ko ba dun. Nahihiya talaga siguro siya dun sa pinagsasabi niya kaninang umaga.

'Teka! Bakit ko ba hinahanap ang isang yun? Tss"

Tahimik kong pinagalitan ang utak ko dahil dun. Eh , ano ba naman kasing pakialam ko dun? He's just nothing but a douchebag who dares to stole mah first kiss.

Dapat ay mainis ako sa kanya at hindi tung hinahanap-hanap ko pag wala siya.

Marahas akong napailing dahil inaatake na naman ako ng sakit kong pakikipagtalo sasarili ko.

Kasalukuyan akong nagbabalik ng mga libro ko sa locker nang makarinig ako ng yabag palapit sa'kin.

Agad ko naman iyong nilingon dahil mahirap na. Nadala na ako dun sa blondeng yun na umatake sakin dito. Hahha. Mabuti ng handa!

Pero buti nalang at hindi sila yung nakita ko pagkalingon ko kundi ang masiglang aura ni Reigh.

Mabilis ko namang tinapos ang ginagawa ko atsaka isinara ang locker ko bago siya binalingan.

"Oh,Reigh. What brings you here?" agad na tanong ko sa kanya dahil imposible namang wala siyang sadya dito eh dun naman sa kabilang side ang boy's locker room.

Nakita kong napawi ang munting ngiti niya at napalitan iyon ng pagkabalisa.

Kinakamot-kamot pa niya ang bandang tiyan niya na animo'y di mapakali. Napataas naman ang kilay ko dahil dun habang hinihintay ang sunod niyang sasabihin.

"Ahm.. Gusto sana kitang yayaing mag-mall. Ano k-kasi..ubos na kasi yung stock ko sa room ko. Atsaka yayayain nadin sana kitang magmeryenda. Ahmm..Alam ko kasi na.. andami mong ginawa kanina at siguradong nagugutom kana." mahabang aniya na hindi pa rin mapakali.

Sumibol naman ang munting ngiti sa aking mga labi dahil sa sinabi niya.

"Great! Tamang-tama katatapos ko lang ng lahat ng gawain ko atsaka nagugutom na rin ako." masiglang sabi ko at sinang-ayunan agad siya na ikinatawa naman niya.

Ako na din ang humila sa kanya palabas ng school. Malapit lang din naman dito yung mall dahil sa gilid lang naman iyon ng College Building.

Pagkarating namin sa mall ay napagpasyahan naming mauna na kami sa department store dahil konti lang naman daw yung bibilhin niya at saglit lang naman daw kami dun.

Pero halos lumuwa ang mata ko ng sandamakmak na fresh milk ang nakita kong nilagay niya sa cart.

"So I assumed that you like fresh milk that much." pagpuna ko sa kanya na ikinahiya naman niya bigla.

Nawala siguro sa isip niyang kasama niya ako kaya nung pinuna ko siya ay agad siyang napakamot ulit sa bandang tiyan niya.

Hmm. Napansin ko lang. Kapag ka nahihiya o hindi siya komportable ay panay ang kamot niya sa may tiyan niya.

Nahihiyang tumango naman siya sa akin bilang sagot. Di ko naman mapigilan ang mapatawa dahil dun na ikinakibit balikat na lamang niya.

He is really cute when he's ashamed.

"Masama ba?" biglang tanong niya sa akin nung nasa counter na kami.

Medyo nakabusangot na din ang mukha niya habang hinahanap yung card niya. Yeah, hanggang dito kasi sa mall ay card pa din ang ginagamit namin.

"What do you mean?" maang na tanong ko rin sa kanya dahil nawala na ako bigla sa topic.

"Tinatanong ko kung masama ba ang pagiging adik ko sa fresh milk. And....does it turns you off?" dire-diretso niyang tanong sakin na ikinatigil ko.

Bakit niya tinatanong kung natuturn-off ako? Hmm. Nabigla man ay di ko iyon ipinahalata sa kanya. Bagkus nginitian ko siya at sinabayan nalang ang trip niya. I'm sure naman na trip lang ako ng isang to.

"Actually, I don't like guys na mahilig sa gatas. I don't know but I just don't like it. And ofcourse, it's just mah opinion." pigil ang tawang sagot ko sa kanya.

Pinakita ko pang seryoso ako habang nagsasalita para naman mas kapani-paniwala.

Nakita ko namang natigilan siya at maya-maya pa'y tumigil siya sa paghahanap nung card niya atsaka dali-dali niyang nilisan ang counter.

Napakunot-noo naman ang cashier na tumingin sakin na animo'y nagtatanong kung anong nangyari dun.

Kibit-balikat lang din ang tanging naisagot ko sa kanya dahil di ko naman talaga alam kung bakit bigla nalang siyang tumakbo habang tulak-tulak ang cart na puno ng freshmilk niya.

Kahit naguguluhan ay agad ko naman siyang sinundan. Natagpuan ko siyang ibinabalik isa-isa yung mga fresh milk na nasa cart niya. Di ko na napigilan ang tawa ko kaya....

"Bwahahhahaahahahahahhahahaahhaahhaahahhahaahhahaahah.." hindi ko na talaga mapigilan.

"Hahahahahahhahah"

Saglit naman niya akong nilingon at kinunutan ng noo atsaka muling pinagpatuloy ang pagbabalik nung mga gatas.

Tawang-tawa pa din ako at hindi ko talaga iyon mapigilan.

"HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHHAAHAHAHAHA! G-grabe. Di ko. Hahahahha. talaga mapigilan. Hahaha." hinihingal na sabi ko habang pinipigilan nang matawa.

Kasi naman eh pinagtitinginan na kami dito ng mga kasabay naming mga estudyante.

Baka pagkamalan pa akong baliw. Panget na nga ako, mapapagkamalan pa akong baliw. Haha. Sobra na yata iyon. Hahahah wala ng hustisya pag nagkataon.

"You done? Mind telling me if what's funny?" kalmado ang boses na sabi niya pero ramdam kong naiinis na rin siya.

"Ikaw k-kasi. Hahaha. Eh binibiro lang naman kasi kita. Hahha" sabi ko naman sa kanya na ikinabusangot naman ng mukha niya.

Akala ko nga magagalit na siya ng tuluyan pero nagulat ako ng hilahin niya ako palabas ng department store.

"Ikaw talaga. Ang kulit mo! Yaan na nga at magpapadeliver na lang ako ng maraming fresh milk sa room ko. Nagugutom na din kasi ako." parang wala lang na sabi niya habang hila-hila pa din ang mga kamay ko.

Napatingin naman ako sa magkahawak naming mga kamay. Hindi niya yata napapansin iyon at hanggang ngayon ay hawak niya pa din ito.

Maya-maya pa'y pumasok kami sa isang fastfood dito pa din sa loob ng mall.

Tahimik lang akong nakasunod sa kanya dahil nag-uumpisa na akong mailang sa magkahawak naming mga kamay at sa mga mapanuring titig ng mga ibang estudyante samin.

Bahagya ko pang iniyuko ang ulo ko para hindi na nila ako mamukhaan.

Hanggang sa makarating kami sa pandalawahang table ay hawak niya pa din ang mga kamay ko. Binitawan niya lamang iyon ng ipinaghila niya ako ng upuan.

Pumwesto naman siya sa harap ng upuan ko kaya magkaharap kami ngayon na ikinailang ko pa lalo.

"Ahm. So kelan ba nagsimula ang pagkaadik mo jan sa fresh milk?" tanong ko sa kanya para mabawasan ang pagkailang ko.

"Actually, simula pa nung bata ako ay adik na talaga ako dun. Kadalasan, umiinom ako ng fresh milk. I know it may sound weird to you pero kapag kasi kinakabahan, naiistress o di kaya'y malungkot o masaya man ako ay dun ko lagi naibubuhos ang emosyon ko kaya siguro ako napagkakamalang emotionless at walang pakialam dahil hindi nila nakikita ang tunay kong nararamdaman base sa itsura ko." mahabang aniya na ikinatango ko naman.

"So that explains why you're not talkative and emotionless. You just remind me of someone." malungkot na sabi ko sa kanya nang may maalala ako.

Magkatulad na magkatulad kasi silang dalawa sa maraming bagay. Gustung-gusto niya din kasi ang freshmilk at hindi rin siya pala-imik.

Napansin niya naman agad siguro ang bigla kong pananahimik dahil agad niya akong inalo.

Saglit din siyang hindi nagsalita at siguro'y pinakikiramdaman ako. Di ko rin namalayang may tumulo na palang luha sa mga mata ko na agad ko namang pinunasan.

"I-i'm s-sorry. I just can't help mah self. I-i'm still so insensitive everytime I remember him." hinging paumanhin ko naman sa kanya dahil sa pagdadrama ko.

Di ko maiwasang wag pagalitan ang sarili ko. Nakakahiya tuloy kay Reigh dahil sa harap niya pa mismo ako nagdrama.

"It's okay, Vien. I may not have any idea about it but you can trust me. I'm not also good in consoling someone especially in giving words of wisdom and such because I seldom talk but you can freely have my ears and shoulders. I can listen to you anytime without judging you as well as you can have my shoulders when you cry." he sincerely said that makes mah heart flatter at the moment.

He really is a gentleman and I'm admiring him for that.

Isang tango lamang ang itinugon ko sa kanya dahil nawala na ako sa mood.

Hanggang ngayon pa din kasi ay nasasaktan pa din ako sa nangyaring pang-iiwan niya sa akin.

'I thought he'll be the least person that would left me but I was wrong all along. Because the last person you ever think that would hurt you, is also the same person who could break and tear you apart.'

Tahimik naming tinapos ang aming kinakain at maya-maya pa'y nagsimula na siyang alalayan ako para umuwi na.

Pareho pa din kaming walang imik habang naglalakad na lihim ko namang ipinagpapasalamat.

Ayoko pa kasing sabihin sa kahit na sino ang pinagdaanan ko. Ayoko pa. Hindi ko pa yata kaya.

Pagdating namin sa dorm ay nagpasalamat pa muna ako sa kanya at humingi ng tawad bago kami tuluyang nagpart ways.

Good thing at sinabi niyang naiintindihan naman niya ako kahit pa wala siyang alam sa pinagdadaanan ko.

Dali-dali kong tinungo ang banyo atsaka naligo bago humiga sa kama ko.

Magpapahinga na muna ako dahil masyado akong napagod ngayong araw at nadagdagan pa iyon ng pangungulilang nararamdaman ko ngayon.

Napagpasyahan kong wag nang kumain pa ng hapunan dahil medyo busog pa naman ako.

Sumilay naman ang munting ngiti sa labi ko bago ko pa tuluyang naipikit ang mga mata ko.

'I never thought that Mr. Freshmilk would be that gentleman to understand my sudden change of mood. I may not have known him better but I know I could trust that Freshmilk addict. '