Kanina pa ako palakad-lakad dito sa kusina. Maya't maya rin ang silip ko sa kwarto niya kung gising na ba siya.
"Ang tagal naman magising." Simangot akong bumalik sa kusina.
Mukhang pagod na pagod kaya hanggang ngayon ay mahimbing pa ring natutulog. Nakadalawang rounds ba naman kagabi.
Umupo na lang ako sa harap ng mesa. Tinitigan ko ang mga pagkaing nakahanda na roon na ako mismo ang nagluto.
Gusto ko siyang pagsilbihan. Gusto kong bumawi sa lahat ng mga araw na naging malupit ako sa kaniya. Gusto kong iparamdam sa kaniya kung gaano akong nagpapasalamat sa lahat ng nagawa niya—mula umpisa hanggang ngayon.
Nang marinig ko ang mga yabag mula sa sala baba ay kaagad kong inayos ang mga plato't kutsara. Kanina pa ako panay ayos ng mga iyon, walang katapusan kahit na hindi naman nagul
