CHAPTER 20
TINAY POV
Gagi talaga.
Zombie na nga si Manyacle, mas clingy pa kaysa noong buhay pa siya.
Panay dikit.
Panay lapit.
Panay… singhot.
Oo, singhot.
Nasa likod ko siya habang nagtatago kami sa isang abandoned laundry shop, at ramdam ko ‘yung malamig niyang hininga sa leeg ko.
“Babe…” bulong ko.
“Stop mo nga ‘yan.”
“Graaaah…” sagot niya na sa lengguwahe naming dalawa, ibig sabihin: Hindi ko mapigilan.
Nakakakiliti.
At nakakakaba.
At nakakainis.
Pero… nakakakilig din.
“Manyacle, para kang pusa na nakakita ng catnip,” bulong ko.
“Hindi ka ba mapakali?”
“Graaaah,” sabay dikit ulit ng ilong niya sa leeg ko.
Napapikit ako.
Hindi dahil takot.
Kundi dahil may weird na kiliti na dumadaan sa batok ko pababa sa gulugod ko.
“Hoy!” sabi ko.
“Zombie ka na! May boundaries p
