Me And The Boys

Chapter 1

"Saan ka galing?"

I take a long deep breath bago lumapit sa kanya. I kiss her cheeks and gave her a weird smile.

"Tinatanong kita, saan ka galing? "

"School project!" pag-sisinungaling ko.

"Kailan ka pa natutong mag-sinungaling, Monique?" Mom raised an eyebrow.

"I'm not lying, Mom!"

"You're grounded!"

Hay, kainis!

"Paano na yung gig na'tin mamayang gabi?" Sean said.

"I don't know, alam niyo namang ayaw nila na kumakanta ako," I said.

"Scholarship ang kapalit ng gig na yun, Monique!" Jade said.

"I know!" I get my things at nag-paalam na sa kanilang dalawa.

While walking on the corridor, nakakarinig na naman ako ng mga bulong-bulongan na galing sa iba't-ibang students. By the way, ako yung pinag-uusapan nila. Hindu na bago sa akin ang mga ganitong scene every morning. Hindi ko na lang sila pinansin at pinag-patuloy na ang pag-lalakad.

"Look who is here!" the devil came.

"Ano na namang kailangan mo?" malamig na sabi ko sa kanya. She's the bully, kaya iniiwasan ko siya everytime na madadaanan ko ang section nila.

"Girls!"

Nagulat na lang ako ng lumapit sa akin ang dalawa niyang alipores at hawak ang mag-kabilaang braso ko. What the? Ako na naman?

"What are you doing, Lite!?"

Lahat kami ay napatingin sa pinanggalingan ng mala-anghel na boses. He save my life, hindi natuloy ang balak nitong bruhang to sa akin dahil sa kanya.

"I told tita and tito about this Lite!" He said.

"Are you saving this idiot?" Lite raised an eyebrow. Ako idiot?

"Once you do it again, hindi na ako magdadalawang-isip na sabihin lahat ng ito sa parents mo."

Lite with her alipores leave. Inayos ko ang sarili ko at nilingon si Chester at ang mga ka-barkada niya. My heart beats so fast when i see him in front of me. Hindi ako maka-paniwala. Sana hindi lang ito isang panaginip.

"Hey, are you ok?" bumalik ako sa wisyo ng marinig ko ang boses niya.

"O-Ok lang ako, salamat!"

What's wrong with me? Bakit bigla na lang ako tumakbo? Maybe, i'm just ashame with him. Hindi ako sanay na kausap ko siya ng malapitan. Actually, this is the first time na narinig ko ang boses niya. Hanggang tingin lang talaga ako sa kanya.

"Oh Monique ba't tulala ka d'yan?" that's Raven, my best friend.

"Finally, i heard Chester's voice!"

"How?"

Kwinento ko sa kanya kung paano ko narinig ang boses ni Chester, kwinento ko sa kanya ng walang labis at walang kulang. When we finish talking about Chester, pumasok na kami sa sunod naming klase. It's Science time, i hate Science! Arghh...

"Now, give me a example of solid rocks?" Miss Tanya said. "Ms. Ramos?"

It's time to answer a Science question. I can do this!

"Based on my reading, the example of solid rocks are Igneous which is from magma, Metamorphic, and Sedimentaru."

"Very good, Monique!" just like what i'ved said, i hate Science!

Miss Tanya continue her lesson about EARTH SYSTEM, kahit walang nakikinig. Meron naman sigurong nakikinig at isa na ako dun. When i was in first year high school, i really really hate Science.

But, i realize i need to love Science. Why? Mom will be mad at me if i get line of 7 in science. Lalo't we are a family of doctors, than me. I want to compose musics, my heart says, i want to be a singer, i want to compose musics, i want you! Charing HAHAHA.

Natapos ang klase sa tamang oras. Hindi na ako nakapag-paalam sa mga tropa ko dahil sigurado akong kukulitin na naman nila ako about dun sa gig sana namin mamayang gabi. I'm grounded, pati kotse ko hindi ko pwedeng gamitin.

Napilitan tuloy akong mag-commute. I get my phone at my bag para hindi ako ma-boring sa waiting shed na ito. Inabot na lang ako ng ulan ay wala pang ni isang taxi or jeep na tumitigil para sakyan ko pauwi.

Gustohin ko mang maglakad ay wala akong dalang payong. Idi-dial ko na sana ang number ni kuya ng may tumigil na kotse sa harapan ko. I know who is the owner of this car.

"Monique, bakit hindi ka pa umuuwi?" He said.

"I don't have a car!"

"Get in!"

Gaya ng sinabi niya pumasok ako sa kotse. Nabasa tuloy ako ng ulan. Hindi pa 'man ako tuluyang nakakapasok sa loob ng kotse ay amoy ko na ang perfume niya. Napakabango, ang sarap singhutin!

"Atching!" I get my handkerchief para takpannang ilong ko.

Dahil sa nangyare, nakuha ko ang atensyon ni kuyang driver at Chester. Tinanggal naman ni Chester yung suot-suot niyang hoodie at ibinigay sa akin.

"Use this, mukhang magkaka-lagnat ka."

Sinuot ko naman ang kaagad ang hoodie niya na dati ay pinapangarap ko lang na suotin. Pasimple ko rin siyang tinitingnan. I can't believe this is happening to me right know! Sana hindi lang ito isang panaginip.

"Here!" Inabot ko naman ang payong na ibinigay niya. "Use that para hindi ka mabasa ng ulan."

I smiled at him. Isasara ko na sana ang pinto ng may bigla akong naalala.

"Yung hoodie m–"

"Ibalik mo na lang sa akin bukas!" Uwu, ny heart!

"I'm home!"

"Mukhang good mood ang alaga ko ah?" Manang said.

"Bawal na bang maging masaya Manang?" pag-bibiro ko na ikinatawa niya.

"Mukhang in love ka ata?" Napatigil naman ako sa pag-inom ng juice dahil sa sinabi ni manang. Masyado na ba akong halata? "Oh, bakit ka natulala?"

"May gagawin pa po pala ako!"

I run fast hanggang sa makarating ako sa kwarto ko. Naligo lang ako saglit at humiga na sa kama ko. Kinuha ko naman ang hoodie ni Chester at sinuot. Napaka-bango niya talaga.

"Hello?"

[Nandito kami sa labas ng bahay niyo.]

Napabalikwas naman ako at tumungo sa maliit kong balkonahe. Mula rito ay tanaw na tanaw ko silang lahat.

"Anong ginagawa niyo dito?" nagtataka kong tanong sa kabilang linya.

[Sinusundo ka!]

"Hindi nga ako pwede di'ba?"

[Itatakas ka namin!]

Ito ang unang beses na tumakas ako sa bahay. Kapag nalaman to ni mama, patay ako dun.

"Tayo na ang sunod," sabi ni Carlos.

"Tulala ka 'ata?" it's Sean.

"Iniisip ko lang kung paano ko ipapaliwanag 'to kay mama."

"Tara na," sigaw ni Jade.

Napaka-daming tao ang nanonood sa amin ngayon. Hindi ko alam kong kakayanin ko. Napaka-init ng buong katawan ko. Siguro ay dahil ito sa pagpapapa-ulan ko kanina.

Nasa kalagitnaan ako ng pag-kanta ng madako ang paningin ko sa entrance nitong bar. Hanggang sa pag-upo nila ay nasa kanila pa rin ang paningin ko.

Parang nanikip ang dibdib ko dahil sa halo-halong nararamdaman ko. Nawawala na rin sa tono ang pag-kanta ko. Pakiramdam ko ay pipikit na ang mga mata ko kahit anong oras.

Sino ang babaeng kasama niya?