Me And The Boys

Chapter 3

'Chester'

Sinubukan ko siyang hindi lingunin kahit ramdam kong nakatingin siya sa akin. Hindi niya siguro ine-expect na dito na rin ako tumitira. Hindi ko na lang sila pinansin at nagpatuloy na sa paglalakad.

Inayos ko ang mga pinamili ko bago nilinis ang buong condo. Pinaltan ko ang mga bed sheet at curtain sa kwarto ko pati na rin sa sala. Naglagay na rin ako ng isang maliit na table para maging study table ko pansamantala.

Nasa kalagitnaan ako ng paglilinis sa sala ng biglang may kumatok. Itinabi ko muna ang walis at dustpan na hawak ko at pinag-buksan ng pinto kung sino man ang gumagambala sa pag-lilinis ko.

"C-Chester?"

"Pwedeng pumasok?"

"S-Sure!"

Pumunta ako sa kusina para ipag-timpla siya ng juice. Naghilamos na rin ako sa sink dahil puno ng pawis ang mukha ko. Bakit kaya siya nandito? Ang hirap naman kasing umasa kahit alam mong wala talagang pag-asa.

"Juice!"

"Thanks!"

Umupo ako sa kabilang sofa at uminom rin ng juice.

"Pagpasensyahan mo na kung marumi 'tong condo ko. Kakalipat ko lang kasi kagabi," sabi ko.

"Cheska," napatingin ako sa gawi niya dahil sa pangalan na binanggit niya.

"Monique pangalan ko, h-hindi Cheska!" Natatawang sabi ko sa kanya.

"Nah, i know your name!"

"Eh, sino si Cheska?" nagtatakang tanong ko sa kanya.

"My ex-girlfriend, 'yung babaeng kausap ko kanina." seryos siyang nakatingin sa akin habang sinasabi niya yan na ipinag-tataka ko.

"Bakit sinasabe mo iyan sa akin?" i'm confused!

"Gusto ko lang," He said bago sumimsim muli ng juice.

Nagkwentuhan lang kami ng kung ano-ano ng magpasya na siyang umuwi. Ihahatid ko na sana siya sa pinto ng maalala ko ang hoodie niya na hindi ko pa naibabalik sa kanya.

"Ah, Chester!?"

"Hmm?"

"Kunin ko lang 'yung hoodie mo."

"No, sa'yo na 'yun!"

Magpapasalamat pa sana ako pero naka-alis na siya ng condo ko. Pinagpatuloy ko ang naudlot kong paglilinis dahil sa pagdating niya. Nag-luto na rin ako ng pagkain na kakainin ko para sa hapunan.

"Ang aga-aga naman!"

Kahit inaantok ay bumangon ako sa kama para pagbuksan lamang ang pinto. Ang ganda na nang panaginip ko tapos gagambalain niya lang? Malilintekan talaga 'to sa akin pag hindi importante ang sasabihin niya.

"Anong kelangan mo?"

"Good Morning!?"

Nagising naman ang diwa ko ng marinig ang boses ni Chester. Dali-dali akong nagtungo papuntang banyo para mag-ayos ng sarili. Nakakahiya naman yun! Akala ko ay unalis na si Chester pero nagkakamali pala ako.

Natagpuan ko na lamang siya sa aking kusina na nagluluto ng almusal. Ibig sabihin, kasabag ko siyang kakain ng almusal?

"Dito ka kakain?" paninigurado ko. Malay mo nilutoan niya lang ako pero hindi siya sasabay sa akin.

"Yup, sasabayan kong kumain ang bago kong kapit-bahay!" He winked at me. My heart beats like a crazy horse.

Ako na ang nagpresintang ihain ang pagkain na niluto niya. Para naman na hindi niya masabi na 'Ako na nga nagluto ako pa maghahain...' nakakahiya naman diba?

"Bakit hindi mo kasama yung ex-girlfriend mo?" Napatakip ako ng bibig dahil sa tanong na lumabas. "Sorry, hihihi!"

"She's not my girl friend anymore, remember?"

"Kaya nga ex-girlfriend di'ba?"

"Are you jealous?"

Nabilaukan naman ako dahil sa tanong niya. Badtrip ka naman Chester, alam mong nakain ako tapos tatanungin mo ako nang ganyan? Alam mo namang oo yung sagot, hindi ba obvious?

"T-Tubig!"

"Are you ok?"

Kinalma ko muna ang sarili ko bago muling nakipag-usap sa impakto na ito. Ako mag-seselos? Ano nga ba ang dapat kong isagot? Oo o hindi?

"Bakit naman ako mag-seselos?"

"Nevermind!" so weird! Pagkatapos kong mabilaukan nevermind lang pala ang sagot mo sa akin.

It's Monday, pasukan na naman. Umuulan pa rin kaya sinuot ko ang hoodie na ibinigay sa akin ni Chester. Syempre, habang naglalakad ako sa campus hindi mawawala ang mga chismosang palaka.

"That's Chester's hoodie, right?"

"Bakit kaya suot niya?"

"Hindi kaya sila na?"

"No way!"

Hindi ko na lang siya pinansin at nagpatuloy na sa pag-lalakad. May tumakid sa akin dahilan ng pagka-bagsak ko sa sahig. I think it's Cheska, the ex-girlfriend!

"Why are you wearing Chester's hoodie?" really? Pati hoodie ni Chester big deal?

Inirapan ko siya at aktong aalis na ng bigla niya akong hilain pabalik.

"Wag mo akong talikuran," she said.

"Alangan namang mag-lakad ako ng nakaharap sa'yo? Ano ka dyosa?" I raised an eyebrow.

Dumapo ang makalyo niyang kamay sa pinge ko. Napakasakit palang sumampal ng makakalyo ang kamay. Sasampalin niya sana ako ulit ng biglang may pumigil sa kamay niya.

"Don't you dare to slap her!"

He save me again! Hinila niya ako sa hindi ko alam kung saang lugar kami naroroon. Puro puno, halaman, at iba't-ibang uri ng bulaklak lamang ang nakikita ko. This is the first time na nakarating ako sa ganitong lugar. Umupo kami sa lilim ng isang napakalaking puno na naglalagas ng dahon.

"You wear it, bagay sa'yo!"

My heart beats faster and faster. It's like a crazy horse na gustong kumawala sa hawla. He's only my crush pero, bakit ganito ang nararamdaman ko?

"N-Naiwan ko kasi yung jacket ko sa bahay." wala akong maisip na palusot kaya yan na lang ang nasabi ko.

My eyes widened when he hold my hand. He put a simple bracelet to my wrist. He intertwine our fingers that makes my heart explode. He's not just my crush now, i think itong nararamdaman ko ay isa ng pagmamahal.

"Ten years from now, that's bracelet shows that i'm always at your side no matter what happen..."

Naka-bukas ang bibig ko pero ni isang salita ay walang lumalabas rito. I'm speechless!

"I will marry you after ten years," he said.

"Bakit hindi pa ngayon?"

"Speed..."

Nagtawanan naman kaming dalawa dahil sa sinabi niya. Hindi ko rin alam kung bakit ko nasabi ang katagang 'yun. Nagmukha tuloy akong malandi.

"Bakit hindi ngayon?"

Napatingin naman ako sa kanya ng ulitin niya ang sinabi ko kanina.

"Because, gusto ko pag-dating ng araw na yun hindi mawawala ang pagmamahal ko para sa'yo."

"Natatakot kasi ako pag ginusto kita ngayon baka masaktan ko ang puso mo."

"Ang tanga ko kasi, kahit anong pag-pipigil ko sa nararamdaman ko ito ako ngayon kasama mo nagcoconfess sa'yo!"

I'm speechless! Wala akong masabi, nananaginip lang ba ako? Kung panaginip lang ang lahat, mas mabuti kung magising ako at bumalik sa katotohanan.

Ako lang rin naman ang masasaktan sa panaginip na ito or what. Sinampal ko ng palihim ang pisnge ko para siguraduhing hindi ako nananaginip. Shems, gising ako at hindi ito isang panaginip.

Sinilip ko ang kamay naming magka-hawak pa rin hanggang ngayon. Pinisil ko yun ng mahina dahil ang lambot ng kamag niya at ang puti pa.

"Minahal ko yung babaeng hindi naman siguro ako mahal."

No, i love you!