NOSGEL
Akala ko madali lang tumira sito sa Dubai, pero araw-araw nilalabanan ko ang lungkot ng pag iisa. Hindi ko alam kung hanggang kailan ko kakayanin ito. Madalas mag isa lang akong naiiwan dito sa bahay, sa napakalaking bahay na ito. Malaki na din ang tyan ko, any time pwede na akong manganak. Lagi naman nakaalalay sa akin si Levi at Mommy pero iba pa din ang kinalakihan kong pamilya.
Nakaupo ako ngayon dito sa may garden sa labas ng bahay, naglalakad-lakad ako, mainam daw ito para mabilis ako makapanganak. Mabilis na akong mapagod kaya madalas ilang minuto pa lang na lakad ay umuupo na ako. May kasama naman akong kasambahay na laging umaalalay sa akin, dahil minsan nahihirapn ako sa pag yuko at pag abot ng mga bagay na kailangan ko.
Kumapit ako sa braso ng kasama ko at inalalayan n
