Chapter 55
VIOLETTA…
HINDI AKO makatingin ng deretso sa mga mata ni Alexander. Para naman kasi akong kakatayin ng tingin niya sa akin. Tagos hanggang sa kaluwawa ko kung makatingin siya sa akin.
Nasa cafeteria na kami ng ospital, para pag-usapan ang tungkol sa mga bagay-bagay tungkol sa aming dalawa at sa anak namin.
“Who is that man?” tanong niya sa akin.
Inaasahan ko na iyon na itatanong niya sa akin, pero hindi ko naman alam na iyon ang unang tanong na sasabihin niya sa akin.
Napatingin tuloy ako sa kanya ng wala sa oras, hindi ba dapat ang tanong niya sa akin tungkol sa anak namin? kung totoo bang may anak kami? O kaya naman bakit ako umalis ng Italy? Bakit ako nagtago? Mga ganitong tanong ang inaasahan ko mula sa kanya. Bago niya tanungin ang tungkol kay Ludwig, na nasa kabila
