CHAPTER 22: Why So Sudden?
( Patty ) Nawala ang pekeng ngiti sa aking mga labi na ipinaskil ko kanina upang hindi mahalata ng mga Zairin ang nararamdaman ko, iba kasi ang atmosphere pagpasok ko pa lang sa room namin. Matapos kasi na makapag isip-isip ako sa garden dito na ako dumeretso. Sobrang tahimik. Aakalain mo pang walang tao. 'Anong meron?' nagtatakang naisip ko habang nililibot ang tingin sa paligid. Lahat sila tahimik na mostly dapat maingay at may kanya kanya ng tumpukan ang mga Zairin boys at kung anu ano na ang pinag-uusapan, mga babae, business ng mga kanya kanyang pamilya at mga bagong sasakyan. "Mga kuys, anong meron? Bakit ang tahimik niyo yata?" tanong ko saka humakbang papunta sa aking upuan. Pinasigla ko ang aking boses para hindi nila mahalata na malungkot ako. "Nalaman nilang lilipat ka na d
- Writer
