CALEB
Agad na umakyat ang init ng dugo ko sa aking ulo at nagkakabanggaan na rin ang mga ngipin ko ng dahil sa binabalak gawin nung lalaki na iyon. Habang patagal nang patagal ay mas lalo ko lang naiisip kung kanino ko huling nakita ang simbolo na iyon. Tinitigan ko ang nakamaskarang lalaki kaya nung napansin niya akong napapatagal ang tingin ko sa kanya ay bigla na lang niyang binitawan si Charmaine upang makalapit siya sa akin. Dahan-dahan niyang tinanggal ang suot niyang maskara at nanlaki naman ang mga mata ko kahit pa nagkaroon na ako ng kutob na posibleng siya nga ang nasa likod ng kaguluhang ito. “Yve…” mariing bigkas ko sa pangalan niya. Puno ng galit ang tono ng pagkakabanggit ko niyon, napakuyom na naman ako ng aking kamao. “Bakit mo ‘to ginagawa kay Charmaine!” malakas na sigaw
