NAKATAYO na naman si Lorelei sa kabilang gilid ng kalsada habang malawak ang mga ngiting nakatingala siya sa napakataas na building na nasa harap niya. Iniisip niya na balang araw ay makakapag-aral din siya sa Paaralan na iyon.
Gusto sana niyang tumawid sa kabila para mas mapalapit pa siya kaya lang natatakot naman siya at baka masagasaan siya ng mga dumadaang sasakyan. Makukutento na lang muna siyang pagmasdan ang matayog na Paaralang iyon.
Agad kumislap sa tuwa ang mga mata niya nang makita ang mga batang estudyante na pumapasok sa gate ng Paaralan. Ang ganda ng mga uniform ng mga ito. Para iyong mga uniform na madalas niyang nakikita sa mga Korean series na madalas niyang napapanood sa television tuwing hapon.
Napakurap siya at agad kumunot ang noo niya nang dumating na ang napakag
