Fear started to control her again. Niyakap niya ang sarili nang magsimulang humarurot ang sasakyan.
'Lovan, you can overcome it. Trust yourself!' Her mind kept encouraging her but her weak body was trembling involuntarily.
Gusto na niyang mapaiyak sa takot lalo na nang magsimulang mangatal ang kanyang bibig habang yakap ang sarili. She managed to hold tight at the seatbelt. Pakiramdam niya, anumang oras ay tataob ang sasakyan at mahuhulog siya mula sa pinakamataas na bangin.
Awtomatikong kumawala ang dalawang patak ng luha sa kanyang mga mata habang tahimik na nilalabanan ang takot na nararamdaman.
"Lovan?" Sa wakas, litong napatingin si Zigfred sa kanya, napansin agad ang pangangatal ng kanyang mga labi. Dahan-dahan itong nagpreno hanggang huminto ang sasakyan sa gilid ng kalsada
