INIHATID ko lang si Kyle sa elevator, sinigurado na nakaalis na siya at walang chance na makita ni Katrina na nag-uusap pa kami tungkol sa aming mga problema. Pagkatapos ay nanakbo na ako pabalik sa unit namin ni Katrina, ang bawat hakbang ay puno ng pagmamadali at anxiety. Ang tunog ng aking sapatos laban sa sahig ay tila pumapalakpak sa bigat ng sitwasyon. Ang condo na ito ay ang aming safe haven, at ang bawat sandali na hindi ko siya nakikita ay tila isang banta.
Ewan ko ba, palagi akong natatakot na mawalay sa kanya kahit ilang segundo. Ang feeling ko any moment ay puwedeng matapos ang lahat ng ito. Ang bawat ring ng telepono, ang bawat yabag sa labas ng pintuan, ay nagdudulot ng panic. Na baka mangyari ang kinakatakutan ko, iyong mga bangungot na mawawala siya sakin—na baka bigla na
