Drizella Genet’s POV
My life is peaceful like I want—silent and healing from what hurts me. It's been nine days since I got here in Escajeda Province. No Pierre that bothers me. It's a relief because no one disturbs my meditation.
Nag mo-move-on ako sa paraan ng gusto ko. Mabuti at hindi na niya ako sinundad dito sa Escajeda kahit na hinabol niya ako sa airport.
“Drizella.”
Napatingin ako kay Daddy na naupo sa tabi ko rito sa mahabang sofa. Muli kong ibinalik ang tingin ko sa t.v. Ganito lang ang ginagawa ko palagi sa bahay. Ang manood nang paulit-ulit. Ayokong lumabas dahil siguradong puro tanong lang ang matatanggap ko.
Mabuti nga na nakausap ng Daddy ko ang mga Aceves na pigilan ang pagpasok ng mga reporter sa Escajeda o kahit na sinong paparazzi. Galit man ang magula
