SALVI
Nagising na lang si Salvi mula sa mahimbing na pagkakatulog dahil sa paghalik sa labi niya. Pagmulat niya ng mga mata ay nanlaki ang kanyang mga mata ng bumungad sa kanyang harapan ay ang nakangiting si Cristobal. Napabalikwas siya, pero sa huli ay bumalik siya sa pagkakahiga dahil sa sumakit ang ulo niya at katawan. Naalala niyang nadisgrasya pala sila kasama ang pulis. Inilibot niya ang kanyang paningin sa buong silid. Hindi ito pamilyar sa kanya at hindi rin ito ang hospital.
“Saan mo ako dinala at ilang araw na akong nakaratay dito, Cristobal?” mariin niyang tanong kay Cristobal.
“Sa bahay ko. Sa malayo na hindi ka na mahanap ni Sebastian. Sa tanong mong iyan, kung ilang araw ka ng nakaratay? Tatlong linggo kang mahimbing na natutulog, Salvi.”
“Tatlong linggo?”
Biglang suma
