07
936 Words
Draven's
!!WARNING!!
I didn’t expect na mapapadpad si Jett sa playground sa loob ng subdivision ni Tita. At kasama pa talaga yung babaeng masungit na iyon ha.
Hindi ko naman sinasadya na matakot siya kay Misty. Ganoon lang talaga si Misty kapag may nakikitang tao na hindi niya kilala.
Hindi lang Red Tibetan, Amur Leopard, at Carcharocles megalodon ang alaga naming hayop. Marami pa kaming alagang endangered species na naiwan si Dad.
Isang sikat na vet si Dad sa America. Hindi lang vet ang tinatrabaho niya kundi pag aalaga pa ng iba't iba hayop.
Binawi sa amin ang iba at itong Leopard, Red Tibetan at Megalodon ang natira sa amin.
“Jett, bakit ka lumabas ng bahay?” tanong ko ng makapasok kami sa bahay ni Tita.
“My Poodie is missing. I want to find him!” protesta niya.
Buti nalang at yung babaeng masungit ang naka kita kay Jett. Kitang kita ko sa mukha niya ang pagkahilig sa nga hayop. Apura ang pagtatanong niya sa akin kung mayroon pa ba kaming inaalagaang iba.
Well, dati.
Hindi muna ako pumasok sa school dahil wala pa akong mga gamit na gagamitin. Maybe sa isang araw ay papasok na ako. Sana maging maayos ang first day ko doon sa University na iyon.
“Mom! Si Jett pakibantayan. Naka labas kanina 'yan. Aalis po muna ako,” sigaw ko.
Pupunta lang ako kila Maxen dahil birthday nito ngayon. Inimbita niya ako kahit na hindi ko naman siya ganoong ka close.
“Happy birthday!” bati ko kay Maxen pagkarating ko sa pinaggaganapan ng event.
May itinuto siya sa akin banda gawi sa pool. Nanlaki ang mata ko ng makita ko si Lyeei na lasing na lasing roon sa pool. Kaya siguro ako pinapunta ni Maxen rito ay dahil kay Lyeei.
“Oh God! Anong ginagawa mo dito?” naguguluhang tanong ni Lyeei ng buhatin ko siya. Halos sa damuhan na siya humiga sa sobrang kalasingan.
“Pinapunta lang ako ni Maxen rito,” simpleng sagot ko. Ibinaba ko siya sa hindi masyadong kita na lugar. Baka mamaya ay kung ano pang mangyari sa kanya roon at gilid ng pool.
“Draven... come back to me, please?” lasing na sabi nito.
Umiling ako kahit man nakapikit siya. Hindi ko na siya maari pang balikan. Masyadong masakit ang ginawa niya sa pamilya ko noon. Ayoko ng alalahanin pa.
Nagulat ako ng bigla niya ako higitin at marahas na halikan. Hindi ako tumutugon dahil alam kong mali kapag ginawa ko. Pero mukha hindi ko napigilan ang sarili ko.
Napansin ko nalang na tumutugon na ako sa mga halik niya. Nakaibabaw na rin ako sa kanya ngayon habang lumalalim ang halik.
Ipinasok ko ang dila ko sa bibig at nakipag espadahan sa kanya. Ibang iba ang tama na ibinibigay ng halik ni Lyeei sa akin.
Hinilis ko anv manipis na tela ng kanyang damit at ipinasok sa loob ang kamay ko. Hinamas ko ang hinaharap niya habang mas dinidiinan ang paghalik.
Parehas kaming napapaungol dala ng matinding init ng katawan. Binuksan niya sa zipper ng pantalon ko at iniluwa noon ang malaki at malusog kong kahabaan.
Pinaglaruan niya iyon habang abala ako sa pag sipsip ng ituktok ng bundok niya. Ilang beses pang tumama sa tiyan niya ang kahabaan ko.
Bigla nalang ako napatigil sa ginagawa ko ng bumalik sa alaala ko ang ginawa niya.
“Hindi. Mali 'to,” sabi ko at tumayo. Inayos ko ang sarili ko at muling humarap sa kanya.
“Napaka laking kasalanan itong ginawa ko ngayong gabi.” sabi ko pa at iniwan siyang nakatulala.
Hindi ko kaya makipag talik sa babaeng sumira sa pamilya ko.
Hindi siya ang tamang tao para paglaanan ko nito.
Alam ko sa sarili ko na hanggang ngayon ay mahal ko pa rin si Lyeei. Pero hindi ko kaya magtiis sa walang pusong babae na iyon.
Siya ang dahilan kung bakit bumagsak ang kumpanya namin. Ginipit niya kami sa huli upang makuha ito. Siya rin ang dahilan kung bakit wala na si Dad. Inatake ito sa puso dahil sa pinag gagagawa ni Lyeei sa kumpanya. Alam niyang ayaw ni Dad na may nagkakamali sa trabaho pero iyon pa rin ang ginawa niya. Binigyan niya ng stress si Dad sanhi ng atake sa puso.
Marami ang kasalanan niya, hindi lang sa akin. Kundi pati sa mga workers na nawalan ng trabaho dahil sa kasakiman niya.
Malabo nalang na magkaroon pa siya ng kaibigan once na malaman ng publiko ang ginawa niyang katangahan.
Maaga akong umuwi sa bahay at naligo. Todo kuskos ako sa parte ng katawan ko na nahawakan ni Lyeei. Pati ang labi ko at dila at nilinis ko talaga.
Ayokong mabahidan ng masamang laway. Masyado silang madaming nalalaman.
Iyon din ang dahilan kung bakit kami umuwi sa Pilipinas. Buti nalang at hindi niya naidamay ang kumpanya ni Mom na siyang bumubuhay sa aming magkakapatid.
Dumiretso nalang ako sa kwarto after ko maligo. Naglaro nalang ako ng naglaro hanggang sa makalimutan ko ang nangyari kanina. Nakakadiring pangyayari.
Hindi ko dapat iyon ginawa. Ano ba kasing pumasok sa isip ko at bakit ko nagawang tumugon sa mga halik niya? Damn it!
Masyado ako nagpadala sa damdamin ko. Inalis ko nalang sa isipan ko 'yon at natulog nalang.
Kinaumagahan pag gising ko, tumunog bigla ang phone ko.
Rumehistro agad ang isang unknown number. Sinagot ko ito.
“Pinakamalapit na hospital! Yung mama mo!” sigaw ng kung sino.
Bumilis agad ang t***k ng puso ko at nagmamadaling bumaba. Hindi na ako nakapag palit ng tshirt ay ng short. Naka sando at short lang ako habang nagmamadaling pumunta sa pinaka malapit na hospital.
Halos paliparin ko na ang sasakyan ko makapunta lang agad kung nasaan si Mom. I can’t lose her. Siya nalang ang tanging meron ako, si Jett at pati na rin si Ate.
Naluluha ako ng bumaba sa sasakyan.
“I'm the one who called you.” tinig sa likuran ko.
Napapikit nalang ako ng mabosesan ko si Lyeei.
- Writer
