WOUNDED SOUL

CHAPTER 7:PRINCESS

Kristine

I woke up early at 6 am and do my daily routine. Pumasok na ako sa banyo at wash my face, bago lumabas at maghanda ng breakfast. Habang nagluluto ay naghuhum lang ako ng song.

My mom and I used to sing this always. Kasi feeling ko pagkinakanta ko ito, ay nandyan lang si mommy sa tabi ko. Just like before we will cook breakfast together kahit may cook kami sa bahay. Sing and dance while cooking, at iyon ang aabutan ni dad sa kitchen pagkababa niya.

Lalapit siya sa amin at makikisayaw din, at sasabihin sa amin ni mom "my queen and my princess my most precious in my life". At tatawa nalang kami ni mommy sa kakornihan niya. And we will hug each other bago umupo at magsimulang mag breakfast.

Thinking way back then, ay sobrang saya namin. I wish I could turn back time, and undo what happen that day. I was pull back in my reverie when I feel hot in my hand. Umaapaw na pala ang mainit na tubig na sinasalin ko sa mug para sa milk ko. Agad ko itong inilapag at tumakbo sa sink at pinadaanan sa tubig ang ka ay kong napaso.

"What we're thinking that you let yourself burn with hot water? "napalingon naman ako at nakita ko si dad sa pinto ng kusina at nakatingin sa kamay ko.

" Dad, nandyan po pala kayo. Ihahanda ko na po ang breakfast niyo. "sagot ko at pinatay na ang gripo at nagpunas ng kamay at sinimulan ko ng ihatid ang niluto kong breakfast.

Umalis naman na si dad at nagpuntang dinning. Habang nilalagay ko ang mga pagkain ay nakatingin lang siya sa akin. At last na nilagay ko ay ang kanyang kape.

"You should put an ointment to that. " napatingin ako sa kanya at nakatingin siya sa kamay kong namumula na pala. Tinakpan ko naman ito ng isa ko pang kamy.

"Yes po dad. "sagot ko at aalis na sana.

"You should take a bath and prepare, I will drop you off to school. "napahinto ako sa paglalakad at napalingon sa kanya.

Totoo ba ang narinig ko, o nag ha-hallucinate lang. Nakatulala lang akong nakatingin kay dad ng magsalita siya ulit.

"Go prepare already, you know I don't like waiting." Dagdag nito at mabilis na tumakbo na ako sa kwarto at dumeretso sa banyo at naligo.

I still can't grasp the situation but I just let my body move. Binilisan ko lang maligo at mag-ayos hindi na ako nagpatuyo pa ng buhok ko at dumeretso na sa labas hinanap si daddy. Naabutan ko siya sa garage at nag-aalangan pa ako kung lalapit o hindi. Hindi pa rin kasi ako makapaniwala sa nangyayari.

"Come on Jade, what are you still waiting? " at sumakay na ito sa driver seat.

Nagmamadali akong lumapit at sumakay sa passenger seat at nagseatbelt. He called me by my second name, and that's unexpected. I never thought he would call me by that name again. That's what he always calls me before, "Jade" ayaw niya akong tawaging Kristine kasi everybody calls me that daw already.

So he dicided to call me by my second name, and he have that previlege to call me that. He forbid anyone to call me Jade before, even my mom. He wants it for himself, para pagtinawag daw akong "Jade" ay alam ko agad kung sino ito.

"You don't have to do all the chores in the house starting today, " napalingon naman ako sa kanya"I ask Linda to come back in our house and she's arriving today. "pagpatuloy nito.

" Really dad, nanay Linda is coming back?! "excited kong tanong.

"Yes, so you should focus on your study and quit your job in the café." sagot nito at nakatingin lang sa daan.

"But, why? I mean what's happening dad?" tanong ko dahil naguguluhan pa din ako.

"Just do what I told you to do." sagot nito at nagpatuloy naman siya sa pagdadrive.

Kahit naguguluhan ay natahimik nalang ako. Is this the beginning? Is it okay, to be hopefull like this?I know it's impossible but I'm still hopping. Naninibago ako sa trato ni dad sa akin. I know this is a good thing, him being good to me again.

But scared too because Im not used to this atmosphere. Nasanay na akong parang hangin lang kung dadaanan niya. Nasanay na akong palagi siyang galit sa akin. Nasanay na akong hindi niya pinapansin. So what's going on?May nakain ba si dad na something kaya bumait siya?

O di kaya nasasarapan lang siya sa luto ko kaya ganyan siya ngayon. O 'di kaya dinalaw siya ni mom sa panaginip niya at sinabihan na huwag ng magsalit sa akin? Ang gulo, there's too much possibility.

At ayaw ko nito kung ano-ano ang iniisip kung possibilities.Napasabunot naman ako sa buhok ko at yumoko.

"Are you ok, why are you grabbing your hair. May masakit ba sayo?" napatigil naman ako at nakalimutan kong nandito pa pala ako sa kotse ni dad. Hinawakan niya ang kamay ko at tumitingin-tingin sa akin habang nagda-drive. He looks worried and don't know what to do.Totoo ba ang na kikita kong pag-a alala sa kanya? But nope..

"I'm ok, don't worry." sagot ko at umayos na ng upo at tumingin nalang sa bintana.Hindi ko alam pero biglang nag tubig ang mga mata ko. Pinahid ko ito agad ng maramdaman kong may tumulo.

"Are you sure, malapit na naman tayo sa school. And I'll fetch you later, anong oras ba matatapos ang class mo?" tanong nito sa akin at lumilingon-lingon sa akin at sa daan.

"It's ok dad, hindi niyo na po ako kailangan na sunduin mamaya. Pupunta po ako sa Caf'e after my class para makapagpaalam na magreresign na ako." nilingon ko ito saglit at nakita ko ang dumaang lungkot sa kanyang mata.

Ibinaling ko nalang ulit ang aking ulo sa bintana,malapit na pala kami.

" It's ok, maybe next time I can fetch you. You should go home early later so we can have dinner together. I'll ask Linda to cook." Dagdag nito at inihinto na ang kotse. Pababa na ako ng hawakan niya ang kamay kong may paso.

"You should be careful next time." habang nakatingin sa kamay ko at tumingin ito sa akin at ngumiti ng tipid.

Binitawan na niya ang kamay ko at nagsimula na din akong lumabas ng kotse.

"Bye princess" bago ito tuluyang umalis. Natutulala nalang ako sa gilid, my world stop. Did I hear it right? He call me princess, is it real?Or am I hearing things again?

Huminga muna ako ng malalim bago pumasok sa gate. Binati ako ng guard pero lutang parin ako kaya tinanguan ko lang ito, 8 pa naman ang klase ko at 7:30 palang kaya dumeretso ako sa tambayan namin ni Sam sa field sa ilalim ng puno.

Iniisip ko parin ang nangyayari,pagkarating ko ay umupo na ako at sumandal. I-alarm ko nalang ang phone ko 5 minutes bago ang class ko at humilig sa puno at napapikit.

What's really going on dad? Tanong ko sa isip ko, napatawad na ba niya ako. Hindi na ba siya galit. Napahilamos nalang ako ng mukha ko. Masasagot lang naman ang tanong ko kung sasabihin ni dad sa akin ang totoo.

Guguho na ba ang mundo at biglang bumait ulit si dad?

Tbc...