UNKNOWN IDENTITY

Ako si Quinn Amelia Scarlet 20 years old, dahil nagising ako sa mundo ng "Unknown Identity" hahanapin ko ang aking sarili dahil sa bumabagabag sa aking panaginip. Habang hindi kopa alam kung sino ako o ano ang aking pagkatao pinangalanan nila akong Flair. "Ang saya-saya nilang tingnan, marami akong nakikita na mga tao peru malabo ang mga mukha nito, nakikita ko ang saya-saya nila may naka ngite at nag tatawanan, nakatingin ako sa paligid nakita ko nasa palasyo ako na parang isang princsisa, naka tingin sila lahat saakin at ang iba ay kumakaway peru biglang ng bago ang mga expression ng kanilang mga mukha, bigla silang lahat umiyak, bigla naging itim ang kanilang mga soot na kanina lang ay mga naka gown na magagandag kumikinang. Walang tigil sila sa kakaiyak habang tinatawag nila ang pangalan ko na hindi e ko na sila naririnig tangig mga buka lamang ng kanilang bibig ang nakikita ko." "Ate Flair! Ate Flair! Gumising ka umiiyak kana naman," Minulat ko ang aking mga mata ko. "Ano ng yare Shee?" tanong ko ng kay Shee ng makita kung natataranta si Shee sa nakita niyang pangyayari. "Narinig nanaman kita umiiyak Ate Flair eh! natakot ako kaya ginising na kita." paliwanag niya. "Uhm, salamat Shee," sabay tango "Walang ano man Ate, ito oh inum ka muna ng tubig." sabay abot ng baso. Niyakap ko agad si Shee pagkatapos ko uminom ng tubig, "Salamat Shee at lage ka anjan para sakin." "Malait na bagay lang iyan Ate, ang importanty kasama kapa namin." Ngumiti lang ako bilang ganti sa sinabe niya. "Madalas kanang sinusumpong ng bangongot mo Ate Flair, baka ikasama nayan nang kalusogan mo." "Wag mo ako alalahanin Shee, wala naman nag bago sa katawan ko at hangang walang nag babago sa katawan ko ay okay lang ako at walang mang yayaring masama sa kalusugan ko." saad ko rito para gumaan ang kanyang pagalala saakin. "Sige! sabe mo eh, pero di mokomasisi kung masasabe ko kilala mama at papa ang nang yari ngayong gabe, aissttt mag-aalala nanaman saiyo mga iyon." "Uhm! okay walang problema sakain at okay naman ako ehh, kaya wag kana mag aalala diyan." "O siya! matulog kana uli, alam kung maaga ka mamaya aalis para sa training mo." "Okay po bunso," pabiro kung sabi sabay ngiti. "Good night na ate, sleep well na." Tumango lang ako bilang ganti sa sinabe niya. Ilang minuto ang lumipas agad naman ako nakatulog. "Nagising ako sa ingay ng mga hayop sa paligid dahil bandang ala singko emedya na ng umaga, kaya dali-dali akong bumangon at nag ayos sa aking sarili para sa training ko mamaya. hindi ko alam kung bakit mas gusto ko mag training ng karate at ispada kaysa mag aral ng normal na skwelahan. matalino naman daw ako mabilis matotoo sabe nila mama. peru mas pinili ko sa bahay nalang ako at mag isa sa kagubatan para mag insayo ng kung ano-ano. Pag hawak ng barel, ispada, archery at karate ang lage kung iniinsayo. Hilig ko kasing pinapanood ang mga action movie at dahil sa kakanood ko ay nagka interest ako sa mga ganun bagay kaysa pumasok sa pag-aaral. Gusto nila mama at papa na mag-aral ako bilang normal na tao para hindi ako pag hinalaan ng mga tao na hindi ako normal. Pero na kumbinsi ko sila mama at papa na gusto ko ang mga ginagawa ko at pati si Shee ay walang reaction sa gusto at mga nakahiligan ko, mas sinosuportahan pa nya ako sa mga ano ang gusto kung gawin, kahit hindi niya ako ka ano-ano ay tinuturing parin niya akong tunay na kapatid, kaya ang saya-saya ko sa pamilyang na puntahan ko, kahit hindi nila ako ka ano-ano e tinangap nila ako ng boong-boo. Habang isang araw na nasa kagubatan ako may nakilala akong matanda membro sya ng "Secret Agent" nakasabayan kolang siya sa paglalakad, habang magkasabay kami ay nagpalitan kami sa pag ko kwento at sa pag papakilala. "Siya si Agent Charlie Lismag," "Tagasaan ka iha, mukhang malongkot buhay mo?" "Taga diyan lang sa bahay sa baba wala ng ibang bahay diyan, diyan ako nakatira, ikaw ba at bakit ka andito sa kagubatan?" "May hinahanap lang akong tao at nagpapanggap lang akong turista dito sa setio ninyo" "Eh! bakit po dito pa sa bukid na ito eh mukhang wala namang matataguan dito?" "Nag bakasakali lang, kasi ilang araw naako dito sa bayan niyo, dahil maraming namamatay na mga tao sangkot sa druga at mga iligal na trabahong pamamaraan nila." paliwanag niya saakin. "Ganoon po ba, bakit diko naririnig sa balita iyan?" "Natatakot sila na baga patayin sila pag ikinalat nila ang balita na iyan, kaya walang lumalabas na balita sa tv para hindi narin maka bigay sa mga tao nag takot at maka gawa ng scandalo masisira at madadamay ang mga malalaking tao na kasabwat nila." "Ganoon po ba, mag ingat ho kayo agent Charlie at maona na ho ako sainyo may mga gagawin pa po kasi ako eh," paalam ko rito "Oh siya iha! salamat sa pakikipag usap mo saakin at na aliw din ako sa pag-uusap natin," Tumango lang ako bilang ganti sa sinabe niya at iniwan ko ma siya dahil magka hiwalay ang aming daan na tatahakin. Ilang minuto ang nakalipas ay nakarating na ako sa lugar ng pag iinsayuhan ko. Habang nag iinsayo ako ay may naririnig akong mga kaluskos. Hindi ko pinansin sa una dahil iniisip ko na baka mga daga or anong hayup lang ang mga iyon kaya hinayaan kolang ito dahil bigla lang din naman itong nawawala ang mga kaluskos. Lumipas ang mga oras, habang nag iinsayo ako ay narinig ko ang isang familiar na boses at iyon si Charlie kaya lumingon ako kung saan ko narinig banda nag mga yapak. "Hi Charlie, naparito ka? pano ka nakarating dito?" sunod-sunod na tanong ko rito. "Naikot kuna kasi boong kagubatan dito sa inyo kaya ng iiba iba ako ng derection gang narinig ko mai ingay dito kaya agad ako pomonta dito at nakita kung ikaw tao dito kaya nagpatuloy ako." "Ganoon ho ba, ibig sabihin ho! dika pa bumabalik sa bayan nandito kalang boong linggo sa kagubatan nato?" biglang tanong ko sa kanya dahil sa curiosity ko. "Oo, Iha, hindi ako titigil hangang hindi ko nahahanap ang nakatakas na witness sa pangyayari sa bayan ninyo," "Talaga ho ba, hindi de pa nalolotas ang kaso na iyan ilang buwan na yan pangyayare?" "Oo, hindi e pa hangang hindi nahahanap ang witness dahil siya lang ang makakapag sabe ng lahat." "Okay-Okay at sana mahanap muna siya sa lalong madaling panahon." "Sana nga, ai siya nga pala iha mukhang may talento ka basi sa mga kagamitan mo dito, ilang taon kana ng iinsayo ng mga gantong bagay?" "Limang taon, Limang taon ko narin ginogol ang buhay ko dito," "Wow! kaya pala kita sayo ang kalongkotan ng buhay mo." "Paano niyo po nasasabe agent Charlie na malongkot ako?" "Sa tuno ng pananalita mo hilig mo na mag isa kalang, ginogogol mo sarili mo sa isang bagay lang," paliwanag niya. "Ganoon po ba iyon? Sabay tawa ng mahina." Hahaha, ang galing naman ninyo po mang hola," "Hindi naman nararamdaman kolang ito sayo at ito mga nasa paligid mo, gawain kasi ito ng mga taong gusto mapag isa sa buhay." "Hmmm, sa bagay may tama karin,"