NIKOLAI'S POV
Hindi namin alam kung may bumato sa amin o kung sadyang nahulog lang ang bunga. Pero imposible iyon, dahil malayo ang puno ng niyog mula sa pinagpwestuhan namin ni Naya.
Napalinga kami sa paligid, ngunit wala kaming makita ni isang tao. Marahil ay dahil madilim—tanging liwanag ng buwan lamang ang nagsisilbing saksi sa amin.
Agad kaming tumayo at nagbihis. Hindi ko na inabalang ibutones ang aking puting long sleeves, hinayaan ko na lang itong nakabukas.
Hinawakan ko ang kamay ni Naya at hinila siya palayo. Mabilis kaming tumakbo pabalik sa resort, kapwa hinahabol ang aming hininga, ngunit may ngiti sa aming mga labi.
Napatawa siya sa nangyari. "Nikolai, sandali... matatalisod ako! Ang bilis ng lakad natin!"
Bigla kaming huminto. Hinagkan ko siya, mahigpit, tila ayaw ko s
