Rico’s POV
Pagbaba ko sa sasakyan ay napalingon naman ako sa lalaking nasa likuran ko, naramdaman ko ang presensya niya. Napakunot na lang ang noo ko, inaalala ko kung saan ko siya nakita.
“Rico, si Jared ‘to. Jared Peralla,” aniya.
“Oh,” bahagya naman akong napatango. Siya ‘yung lalaki na tinulungan namin ni Silvina, last time. Matapos kong i-lock ang kotse ay hinarap ko ulit siya. “Why?” dagdag ko nang hindi pa siya umaalis.
“Gusto ko lang sanang magpasalamat,” aniya na parang nahihiya pa.
“Si Silvina ang pasalamatan mo,” tanging sinabi ko dahil matagal na ‘yon. Mas mabuti pa na kay Silvina na lang siya magpasalamat. Ngayon lang siya nagpasalamat sa ‘kin, wala na akong pakialam.
Nilampasan ko na siya at nagtungo muna ako sa opisina ni papa bago pumunta sa mga kaklase ko. Mama
