Episode 42 EDUARD POV

2005 Words

Hindi ko na napansin ang paglubog ng araw sa sobrang pagkatutok ko mga trabahong dapat kung habulin at tapusin. Nang tingnan ko ang oras sa aking relong pambisig ay mag-a-alas otso na pala ng gabi. Tiniklop ko na ang aking laptop at saka ipinikit ng aking pagod na mga mata at saka hinilot ang nanakit kong sintido. Tumayo ako at naglakad patungo sa bintana at saka hinawi ang makapal na kurtina na tumatakip sa kagandahan ng gabi sa labas. Mula rito sa itaas ng aking opisina kung saan matatagpuan sa pinakamataas na bahagi ng kumpanya ay tanaw na tanaw ko sa makapal na salamin ang lawak ang malawak at ganda ng kapaligiran sa labas. Iba't-ibang nagkikislapan na mga ilaw na nagpapaliwanag sa malawak na karimlan. Tulad ng mga nakalipas na mga araw at gabi ang scenario ngayon. Uuwi a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD