Chasing Light (Intersex)

Chapter 10

Kabanata 10

Ilang linggo ang lumipas matapos ang naging encounter namin ni Miss Kim sa restaurant at sa restroom pa mismo! Akala ko may mangyayari na naman buti nalang wala pero sayang, charot.

Hindi kami masyadong nagpapansinan nito lalo na sa klase nito. Panay nga ang tawag niya sa akin. Ang dami dami namin sa klase pero ako lagi tinatawag mabuti na lang nakikinig ako. Sinasagot ko na lang mga tanong niya at hindi nalang pinapansin.

Hindi ko na masyadong iniisip 'yong nangyari sa amin sa apartment ko. Ang dami kong schoolwork parang gusto ng mga professors ko na wala kaming ibang gagawin kundi mag-aral nang mag-aral. Tapos ang part-time job ko sa cafe, nakakapagod din. Sinusubukan kong mag-focus sa mga klase ko at sa trabaho ko.

Madalas pag-uwi ko sa bahay ay nakakatulog na lang ako sa sofa. One time nga nagising ako dahil kay Mel. Humingi kasi ito sa'kin ng duplicate ng susi ng apartment kaya ibigay ko sakanya, hiningi ko pa 'yon kay Ms. Reyes galit nga siya buti nalang binigyan ko ng pera ayon binigay niya rin. Kaya ayon may susi siya ng apartment ko anytime pwede siyang pumunta nakwento kasi nito problema niya sa pamilya niya pati sa lolo niya. Ayaw na ayaw nito ng kahihiyan sa pamilya nila mas mahalaga pa sakanya ang reputasyon ng pamilya nila kesa sa kung ano nararamdaman ng mga ito.

Ala una na no'n tapos nasa apartment ko siya umiiyak ang gaga. May problema yata sa bahay nila. Ganito ba kapag mayaman hindi pera ang problema kundi mga tao sa bahay.

Kung dati wala akong can beer sa ref ko ngayon meron na. Si Mel bumili lasingera kasi 'yan. Kung ano ano nalang na alcoholic drinks pinaglalagay sa ref ko. Sabi ko sakanya bumili nalang siya ng sarili niyang condo para hindi ako ang ginugulo niya. Ang sabi niya ba naman na gusto niya raw ng kasama uminom, hindi nga ako nainom pero dahil sakanya napapainom na rin ako.

Hindi ko alam kung matatawa ba ako o ano kasi minsan may babae na lumapit sa'kin, sabi no'ng babae na layuan ko raw si Mel dahil girlfriend daw siya nito. Sinabi ko kay Mel 'yong nangyari pero tinawanan lang ako.

Nandito ako ngayon sa ilalim ng puno, maganda tumambay dito mahangin at tahimik balak ko magbasa. Habang nagbabasa ako may biglang lumapit sa'kin na babae hindi ko siya kilala.

"Stop flirting with my girlfriend" sabi ng babae.

"Ha? Ako ba kausap mo?" tanong ko habang nakaturo sa sarili.

"Who else?" pagtataray na tanong niya.

Tumingin ako sa paligid kung may ibang tao bukod sa akin, wala naman at ako lang ang nandito. So ako nga ang kausap niya pero wala naman akong nilalandi.

"b***h are you listening?"

"Kung maka b***h ka mas mukha ka pangang b***h sa akin" pang aasar ko.

"How dare you!" galit na sabi nito.

Akmang sasampalin na ako nito kaya napapikit ako hinihintay ang sampal niya pero wala pa rin kaya minulat ko mata ko at nakita ko si Miss Kim na hawak hawak kamay nito.

"Don't you dare lay your dirty hands on her" sabi nito na wala man lang emosyon sa mukha niya.

Kikiligin na sana ako pero may boyfriend nga pala siya. Walang nagawa 'yong babae umalis nalang siya.

"Flirt" sabi pa ni miss kim.

"Next time choose who you flirt with" then umalis na siya na parang walang nangyari.

Pinagsasabi niya wala nga akong nilalandi at si Mel lang naman madalas kong kasama. Si Mel na pinsan niya ang maraming nilalandi hindi ako! Saka paanong nandito siya alam kong may class siya ng ganitong time.

'Yong babae kanina isa na naman siguro siya sa mga ka fling ni Mel konti na lang hindi lalayo na ako kay Mel lagi akong nadadamay. Kung may kagaya lang si Mel ng sa'kin ay malamang sa malamang marami na siyang panganay.

Hindi ko pa nasasabi sakanya na intersex ako, hindi naman sa natatakot ako na hindi niya ako matanggap at mandiri siya ayaw ko lang talaga pag-usapan siguro. Wala naman akong balak itago sakanya hahanap lang ako ng tamang oras para sabihin sakanya busy kasi 'yon kakalandi masyadong babaera hindi ako gayahin.

Napabuntong-hininga ako at tinuloy ang pagbabasa. Ang sarap ng hangin, bigla akong nagutom kaya napagpasyahan kong pumunta sa cafeteria.

Tumayo ako at naglakad papunta sa cafeteria. Nagugutom na ako. Pagkatapos kong mag-order ng chicken sandwich at isang iced tea, naghanap ako ng bakanteng table.

Nakita kong may bakanteng table malapit sa bintana kaya doon ako umupo. Habang kumakain ay nagbabasa ako ng libro.

Ilang sandali lang may lumapit sa akin. "Excuse me" sabi ng isang babae. "Is anyone sitting here?"

Napatingin ako sa kanya. Si Miss Addison pala!

"Ah, wala po miss Addison," sagot ko. "You can sit here."

"Just call me Rae, okay? Unless it's class, then it's Miss Addison"

"Thanks" she said with a smile. "It's so hard to find a table right now. Everything's occupied."

"Are you occupied too?" tanong niya.

"P-po?" naguguluhang tanong ko muntik pa akong masamid. Gets ko sinabi niya, pero bakit? Is she trying to flirt with me? or am I just assuming?

"It's nothing," she chuckled.

Umupo si Rae sa harap ko. She already had her order with her, a big salad. Habang kumakain ay nag-uusap lang kami.

"So, Jaycee, how's everything going with your studies?" she asked.

"Okay lang po. Medyo marami lang talagang schoolwork, though. And I'm working part-time at a café," I replied.

"Wow, you're so busy! How do you manage it all?" she asked, looking genuinely interested.

"Eh, 'di ko na po alam. Basta, kailangan lang. Kung hindi, baka magkaproblema ako," I said, smiling.

We both started eating, enjoying the quiet moment.

"You know, Jaycee," she said, looking up from her salad, "I've noticed that you're quite dedicated to your studies. That's impressive unlike before you didn't answer my question in my class."

"Thanks, Miss Rae. Sinusubukan ko lang talaga," I replied, feeling a little shy.

"But don't forget to take a break. You deserve it," she said, her smile making my heart beat faster.

"Yeah, I guess you're right. Pero paano? Wala na akong oras para sa sarili ko" I said.

"Maybe I can help you with that" she said, her tone playful. "How about we hang out more often? Just us, like friends?"

My heart sank a little at her words. "Friends?" I asked, a little confused.

"Yeah! It doesn't have to be anything complicated. Just two friends enjoying each other's company," she answered, smiling.

"Okay, sounds good" I said, even though I was a bit hesitant.

"Okay, sounds good" I said, even though I was a bit hesitant.

It felt nice to have someone like Rae to talk to, but I wasn't sure about the whole "friend" thing.

As we talked, I couldn't help but think about what happened with Miss Kim the other day. But this time, things felt different. Rae just seemed so nice, so easy to talk to.

"By the way, Jaycee" she said "I really appreciate you being so understanding about everything."

"Wala 'yon po' yon Miss Rae. Mas maganda kapag may kasama" I replied, and with those words, it felt like a spark flew between us.

"Great! So, are you free this weekend?" she asked, her voice full of hope that I would say yes.

"Um, yeah. I think so" I said. "Bakit, anong plano mo?"

"How about we go watch that new movie? I hear it's really good," she said, her voice full of excitement. "It's a rom-com, actually. I know you're not really into them, but I thought it might be fun to try something different."

I thought about my worries about being friends with her. "Okay, I'm in!" I told myself.

Pakiramdam ko may nakatitig sa akin. Parang may malamig na tingin na tumatagos sa likod ko. Dahan-dahan kong iniangat ang tingin ko at nakita si Miss Kim sa kabilang table. Nakatitig siya sa akin, ang mga mata niya ay parang dalawang malamig na bato. Sa tabi niya, nakaupo ang isang lalaki, nakatalikod kaya hindi ko makita ang mukha. Alam kong boyfriend niya iyon. Pero ang tingin ni Miss Kim, parang sinasabi niyang "Hindi ka dapat nakikipag-usap sa kanya." Mabilis akong umiwas ng tingin, feeling a little awkward.

I looked back across the cafeteria, but Miss Kim was gone. She had disappeared as quickly as she had appeared. But the feeling of her stare lingered, a cold weight in my stomach.

I tried to focus on Miss Rae, to push away the unsettling feeling of being watched, but it was too late. I felt a chill run down my spine, and I knew that whatever was happening between me and Rae, it was going to be complicated.

She was kind, funny, and intelligent, and I couldn't help but feel drawn to her.

I took a deep breath, trying to calm myself down. "Pupunta lang po akong restroom miss Rae." I said, getting up from my seat. "Be right back."

Habang naglalakad ako papunta sa restroom. Ang dami kong iniisip. Parang nalilito ako. Hindi ko maitatanggi na gusto ko si Miss Rae. Ang bait niya, nakakatawa, at matalino.

Pumasok ako sa banyo at pumunta sa isang cubicle. Sinara ko ang pinto at sumandal sa pader.

Napabuntong-hininga ako. "Ano ba ang gagawin ko?" tanong ko sa sarili ko.

Ilang sandali pa, narinig kong bumukas ang pinto ng banyo.

"Jaycee?" Narinig kong tawag ni Miss Rae.

"Miss Rae?" Sagot ko, medyo nagulat. "Anong ginagawa mo dito?"

"I just wanted to make sure you're okay," sabi niya. "You looked a little stressed."

"Ah, yeah, I'm fine," sagot ko. "Just needed a moment."

"Okay," sabi niya. "I'll wait for you outside."

Narinig ko pang bukas ng pinto baka lumabas na si Miss Rae. Napabuntong-hininga ulit ako. "Ano ba ang gagawin ko?" tanong ko sa sarili ko.

Lumabas na ako at nakita si Rae na nakatayo malapit sa sink, nakatingin sa kanyang repleksyon. "Are you okay now?" she asked, looking at me.

"Oo, okay na ako," sagot ko, pilit na ngumiti. "Wala na akong klase ngayon, kaya uuwi na ako."

"Oh, okay" she said. "Do you want me to walk you home?"

"Hindi na po" sagot ko. "Salamat po pero okay lang ako."

"Alright" she said. "Well, see you around then."

Tumango si Rae at naglakad na palayo. Nakatayo lang ako doon, pinapanood siyang maglakad. Parang ang gaan ng pakiramdam ko nang makita siya, pero ang bigat ng iniisip ko.

I decided to leave the cafeteria, to get some fresh air. Maybe that would help clear my head.

As I walked outside, I saw Miss Kim and her boyfriend standing near the entrance, talking and laughing. They looked so happy together, so in love. This is the reason siguro kaya gusto niyang kalimutan 'yung nangyari sa amin dahil mahal niya na ang boyfriend niya. Sayang at hindi ko makita ang mukha ng boyfriend niya hindi ko tuloy malait.

My heart sank. I couldn't help but feel a pang of jealousy, even though I knew it was irrational. I wasn't in love with Miss Kim, but I was fascinated by her, by her intensity, by the way she made me feel alive.

Mabilis akong tumalikod at nagtungo sa labasan ng university. Kailangan kong makalabas doon, mag-isip, at magdesisyon kung ano ang gagawin ko.

Tumingin ako sa paligid. May nakita akong taxi na nakaparada sa may gate ng university. "Sige, sakay na lang ako" sabi ko sa sarili ko.

Lumapit ako sa taxi at nagsenyas na gusto kong sumakay. Binuksan ng driver ang pinto at sumakay ako. Sinabi ko na kung saan ako pupunta.

Pupunta ako ngayon sa café kung saan ako nagtatrabaho mamayang 5:00 pm pa dapat pasok ko pero 3:00 pm palang aagahan ko na wala naman akong gagawin sa apartment.

Pagdating ko sa café, nagbayad ako sa driver at bumaba.

Ang bango ng kape at ng mga bagong lutong pastry ang bumungad sa akin pagpasok ko sa café. Maingay, puno ng tao, at parang nagkakagulo na naman.

"Jaycee! Ang aga mo naman?" Si Mark, ang kasama ko sa trabaho, ang sumalubong sa akin.

"Oo eh, wala naman akong gagawin sa apartment" sabi ko. "Naisipan kong maaga na lang pumasok."

"Okay lang, mas maganda nga 'yon. Sakto maraming tao sa ganitong oras," sabi ni Mark. "Pero 'wag ka masyadong mag-alala, mamaya pa naman ang peak hours."

"Jaycee, paki-take naman ng order na 'to" narinig kong sabi ni Mark. Tinuro niya ang isang customer na naghihintay.

"Sige, Mark" sabi ko, at lumapit sa counter. After ko makuha at mabigay anh order nito ay may sumunod sakanya.

Kinuha ko ang order ng customer, isang latte. Habang naghahanda ako, nakita kong may sumunod na customer sa counter.

"Sandali lang po" sabi ko sa unang customer.

Nang matapos kong ihanda ang latte at maibigay sa unang customer. May sumunod pa rito pero hindi ko ito binalingan ng tingin pero based sa suot nito babae siya.

"Ano po ang order niyo, Ma'am?" tanong ko.

"Hmm, One caramel macchiato, please" sabi niya. Ang boses niya parang ang lamig.

"Ah, ano po ba 'yong pangalan niyo?" tanong ko,.

"Yuna" sagot niya.

"Alright one caramel macchiato for Miss Yuna" sabi ko habang sinusulat pangalan nito sa baso.

"Sandali lang po" I said, my heart beating a little faster the voice of customer is familiar but I didn't hesitate to look.

I quickly prepared the caramel macchiato, my hands moving automatically. As I finished, I finally looked up at the customer, my eyes widening in surprise. It was Miss Kim kaya pala pamilyar ang boses nito.

"Miss Kim?" ulit ko, sinusubukan kong tiyakin na hindi ako nagkakamali.

Si Miss Kim ay tumingin sa akin, ang mukha niya ay hindi mabasa. "Oh, hi" sabi niya, ang boses niya ay malamig at malayo. "I didn't realize you worked here."

"Ah, oo, Miss Kim" sabi ko, sinusubukan kong mapanatili ang aking kalmado. "Nagtatrabaho na ako rito for a few weeks now."

"I see" sabi niya, ang mga mata niya ay nag-iikot sa café. "Well, I'll take this to go."

"Okay po Miss Kim" sabi ko, inabot ko sa kanya ang caramel macchiato.

"Just call me Yuna" she said, her voice still cool. "We're not at the university anymore."

I nodded, trying to process what she was saying. I just... I wasn't expecting to see her here, especially after seeing her with her boyfriend earlier today.

"Okay po Miss Yuna" I said, trying to sound casual. She just nodded, then she walked towards a table near the window.

Sinundan ko lang ito ng tingin hanggang makarating ito sa table.

Nagtataka lang ako bakit hindi pa siya lumabas? Hinihintay niya ba boyfriend niya kaya umupo muna siya sa table? Baka nga siguro kasi magkasama silang dalawa kanina.

Itinuon ko nalang ang sarili ko sa trabaho. Maraming customer at kailangan nila Mark ng katulong sa mga order.

Inayos ko ang aking apron at ngumiti sa susunod na customer. "Ano pong order niyo, Sir?"

"Ah, isang cappuccino, please" sabi niya, at ngumiti rin.

"Sige po, sandali lang" sabi ko, at nagsimula nang ihanda ang kanyang kape.

Habang naghahalo ng gatas at espresso, hindi ko maiwasang mapatingin kay Miss Yuna.

Nakatayo siya malapit sa bintana, nakatingin sa labas. Parang malalim ang iniisip niya.

"Jaycee!" Narinig ko ang boses ni Mark. "Paki-serve naman 'yong dalawang iced latte sa table 3."

"Sige, Mark," sagot ko, at dinala ang dalawang iced latte sa table 3.

"Salamat, Jaycee?" Basa nito sa nametag ko. "Ang ganda ng café niyo."

Nang maibigay ko na ang mga order, bumalik ako sa counter. Nakita kong nakatingin lang sa akin si Miss Yuna.

Nagtama ang mga mata namin at bigla akong nahiya. Mabilis akong nag-iwas ng tingin at nagsimula nang mag-prepare ng ibang order.

"Isang Americano, please" sabi ng isang lalaki sa counter.

"Sige po, sandali lang" sabi ko, at nagsimula nang ihanda ang kanyang kape.

Pero hindi ko pa rin maiwasang mapatingin kay Miss Yuna. Parang may gusto akong sabihin sa kanya, pero hindi ko alam kung paano.

Ilang minuto lang ang lumipas, at narinig ko na ang boses ni Mark. "Jaycee, tapos na ang shift mo. Si Sarah na ang papalit sa'yo."

"Okay, Mark" sabi ko.

Napabuntong-hininga ako. Ang bilis ng oras.

Nagmadali akong magbihis, at nagpaalam kay Mark. "Salamat Mark" sabi ko.

Tinignan ko kung saan siya nakaupo kanina pero wala na siya roon. Siguro, umalis na siya.

Naglakad na ako palabas sa café at papaliko na sana sa kanto nang makita ko ang kotse ni Miss Kim na nakaparada at nakasandal pa ito sa kotse niya. Kumunot ang noo ko. Bakit hindi pa siya umuwi?

"Jaycee" she said, her eyes fixed on me, her expression unreadable. "Are you heading home?"

"Opo, Miss Kim," sagot ko, medyo nagulat. "Bakit po?"

"I can give you a ride" she said. "I'm heading home soon anyway."

"Huwag na po, Miss" sagot ko. "May taxi na lang po ako."

Her gaze remained on me, cold and intense. I felt a shiver run down my spine.

"Sabi ko nga po, tara na" I said, trying to sound confident.

She didn't say anything, but she opened the passenger door for me. She then walked around to the driver's seat.

I quickly buckled my seatbelt, feeling a bit overwhelmed by the situation. Miss Kim started the engine and we pulled out of the parking lot.

The entire ride was silent. I tried to make small talk, but Miss Kim just nodded curtly in response. I felt a growing sense of unease.

I was starting to feel sleepy from the ride. I knew Miss Kim wouldn't talk to me, so I decided to just close my eyes and try to get some rest.