Maganda ang sikat ng araw ng umagang iyon kung kaya naman sinamantala ni Aleigh ang maagang pagbangon at paglalakad. Ilang linggo ng walang humpay ang buhos ng ulan, hanggang tanaw na lang siya sa bintana ng kanyang silid at hindi niya magawang lumabas at mabagal na maglakad-lakad sa garden na alagang-alaga nilang dalawa ni Aiza ang mababangong mga bulaklak at orkidyas. Sa tanawing iyon ay naaalala ni Aleigh ang halamanan sa mansion ng mga Velasco. Ang kislap ng bawat ngiti ng matandang Donya habang nalalanghap nito ang mga bulaklak na bagong bukas pa lamang ang mga talutot. Mga araw na sa malabong balintataw na lang niya magagawang balikan at sasariwain.
“Miss na kita, Senyora Juliana.” mahina niyang bulong sa hangin na ikinurap-kurap ang mga matang bahagyang namamasa kagaya ng mga ha
