Halos hindi makagalaw si Lacim sa kanyang kinatatayuan nang maramdaman ang mahigpit na pagyakap sa kanya ng dalawang braso ni Aleigh. Nais niya sana itong itulak palayo sa kanya lalo na at may mga nakatingin na sa kanila doong ibang tao na hindi nila mga kilala. Ngunit ang masakit na tunog ng mga hikbi ng dalaga ang labis na pumipigil sa kanya na gawin iyon. Mabilis siyang nagpalinga-linga, labis nang nahihiya lalo na nang malakas pang humagulhol ng iyak si Aleigh na tila ba ang bigat ng pakiramdam niya.
“Tahan na, Aleigh.” mahina niyang bulong na hinaplos pa ng marahan ang likod ng dalaga, “Tigil na, mauubusan ka ng tubig sa katawan niyan, sige ka.” pananakot niya.
Hindi natinag doon si Aleigh, malakas pa siyang umiyak. Nawala na ang kanyang hiya sa binata dahil ang pakiram
