Amber’s POV
So meron nga? Parang binagsakan ako ng langit ng marinig ang sinabi ni Ken. Mariin akong napapikit at mas lalong naramdaman ko ang bigat sa puso ko. Mas lalong hindi ako nakapagsalita. Hindi ko alam kung anong sasabihin. Mas lalo lamang gumulo ang isipan ko. Naririnig ko siya ngunit yung yung utak ko hindi makapag-focus sa mga sinasabi pa niya. Nasasaktan ako para kay Kian. Yung guilt domuble.
“Amber… Still there?” Untag niya sa’kin.
“Y-yeah.”
“Can you do me a favor, please?”
“Ano?”
“Please, don’t tell Kian,” bakas ang pag-alala sa kanyang boses. “I’m sure he’ll get mad or worse mag-wala ‘yun. Baliw iyon pagdating sa’yo. Ayokong mag-away kaming dalawa, not this time, hindi ngayong nakaratay sa hospital bed si Daddy. Kailangan namin ngayon ang isa’t-isa para kay Dad a
