Chapter 41
1010 Words
~Finley~
Tulad ng ipinangako ko ay inihatid ko na si Shantal sa bahay nina Jaica, ayaw ko ma'ng umuwi ito ngunit kailangan. Nakakahiya naman kiya tita Janice kong hindi ko pa siya pauwiin.
Ang sarap sa pairamdam na makasama ko siya kahit isang gabi at dalawang araw lang dahil maayos na kami ngayon at hindi ko akalaing mamahalin niya na rin ako sa kabila ng pag-iwas niya sa 'kin.
Ilang buwan ko pa siyang makakasama kaya susulitin ko talaga ang bawat araw, at ipagpapaalam ko kay tita Janice na kung puwede ay do'n muna si Shantal sa 'kin. Kahit saglit lang kaming nagkasama ay masaya ako dahil imbis na ako ang mag-asikaso sa kan'ya ay siya pa ang gumawa no'n para sa 'kin.
Napaka-lambing niya na rin sa 'kin at gusto-gusto ko 'yon.
Kung puwede nga lang na oras-oras ko siyang yakapin eh!
Gustong-gusto ko ang amoy niya at hindi ako magsasawa mas naaadik pa nga ako.
Marami akong babaeng naikama pero iba si Shantal sa kanila, kahit na si Bianca ay inakala kong ito na ang babaeng mamahalin ko no'n pero nagkamali ako. At nagpapasalamat pa akong niloko niya ako, dahil kung hindi ay hindi ko makikilala si Shantal.
Unang kita ko pa lang kay Shantal ay hindi ko na siya mawaglit sa isipan ko at hanggang sa namalayan ko na lang na mahal ko pala siya, hindi ko na kayang mawala pa siya sa 'kin, hindi ko hahayaang magalit siya sa 'kin may pagka amazona pa naman 'to.
Sa ngayon ay masaya silang nag-uusap ni Jaica, napakaganda talaga niya kapag nakangiti lalo yata siyang gumanda sa paningin ko, naalala ko naman bigla ang nang yari sa 'ming dalawa.
Hindi ko akalaing papayag siya at masaya akong ako ang una ng lahat sa kan'ya.
Natawa pa akong maalala no'ng kuhanin ko raw ang first kiss niya. May mga babae pala talagang gano'n?
Buti nahanap ko siya, ang babaeng mamahalin ko at sigurado na 'ko.
"Sweetie, anong oras ka uuwi?" Lumapit na ito sa 'kin matapos na mag-usap sila ni Jaica.
Napanguso naman ako kuwari. "Pinapauwi mo na ba ako, Sweetie?" tanong ko.
"Hindi ah! Bawal magtanong? Dito ka na kumain, kung wala ka namang gagawin pa ay mamaya ka na rin umuwi. Tambay tayo ulit sa dalampasigan." Nakangiti nitong sabi, natuwa naman ako dahil ayaw pa raw niya akon,g umuwi.
"Sige ba, gusto ko 'yan! Makakasama pa kita ng matagal," ang sweet niya talaga. Sweetie na rin ang tawag niya sa 'kin.
"Corny mo! Okay ka lang ba dito? Akyat lang ako sa kuwarto," may naisip naman akong kalokohan.
"Puwede naman akong sumama 'di ba? Sama mo na 'ko." Ngisi ko. Pinaningkitan ako nito mga mata niya.
"T'se! Diyan ka lang!"
"Sige na Sweetie." Lumapit na 'ko sa, kan'ya at ako na ang humila sa kan'ya papasok sa kuwarto niya.
Wala naman sina tita at Jaica kaya hindi nila ako makikitang pumasok sa kuwarto ni Shantal.
"Woi ano ka ba?" Sinandal ko siya agad sa pinto at idinikit ko ang katawan ko sa kan'ya.
Sinunggaban ko na siya agad para hindi na magreklamo pa, tumugon naman siya kaya pinag-igihan ko pa. Akala ko ay papalag pa eh!
"Ikaw talaga napakadik mo!" Tinampal, ako nito sa braso kaya napatawa ako.
Hinalik-halikan ko siya pababa sa leeg papunta sa dibdib niya.
"Aahhh… Sweetie, stop!" pigil hininga niya pa.
"I'm sorry Sweetie, hindi ko kasi mapigilan nakakagigil ka!" Sinisip ko na ang isang s*s* niya dahil gigil na talaga ako para akong nagbabaga kapag napapadikit ang katawan niya sa 'kin.
"Oohhhh! Sweetie, baka marinig nila tayo. Stop! Mamaya ka na gumanyan pagbibigyan kita." saglit naman akong natigilan at napatingala sa kan'ya.
"Really? Where?" excited kong tanong para akong bata na uuwian ng pasalubong.
Mapang-akit niya akong tinitigan at kagat labi pa siyang lumapit sa tainga ko at bumulong…
"'Di ba sabi ko sa 'yo punta tayo sa dalampasigan mamaya?" Tumango naman ako ng dalawang beses.
"Maganda do'n dahil Full Moon mamaya. Can we enjoy and explore the night later," sabi niya.
'f**k! Exciting nga 'to!'
Hindi na ako makaag hintay king anong explore ang tinutukoy niya, pero talagang nasasabik ako.
Hmmn...ano ba ang magandang gawin tuwing sasapit ang full moon?
"Woi! Ano na at natulala na ka na diyan?" basag nito sa pananahimik ko habang nag-iisip.
"A-ahaha..wala naman Sweetie, mau naalala lang ako bigla," tugon ko naman at parang hindi pa siya kumbinsido dahil sinusuri niya pa ang mukha ko kung nagsasabi ba ako ng totoo. Ganyan siya talaga.
"Tagala?"
"Oo naman, Sweetie."
"Mabuti naman kung gano'n, akala ko may gagawin ka na naman diyan eh," aniya.
Ang lakas naman ng pakiramdam niya talaga, alam niya kapag may naisip akong kalokohan.
"Wala ah, ano naman ang gagawin ko? Tska hindi ako nakikipag biruan alam mo 'yan, hindi ba?" Napatango naman siya. agad.
Mabuti at palagi naman siyang mahinahon na at hindi palaging inis ang mukha nit sa 'kin sa tuwing kaharap niya ako.
Iba talaga ang nagagawa ng pag-ibig.
Ang laki ng pinagbago niya, nakikita ko na sa kan'ya ang totoong Shantal. Alam kong ilang pa siya sa 'kin, pero kunti na lang naman.
Gusto ko na rin naman na hindi na siya mailang pa sa akin, gusto ko 'yong nakadikit lang palagi sa 'kin dito.
Masaya lang siya palagi, 'yon lang talaga ang gusto nito no'n pero sa ngayon iba na.
Mas naging seryoso siya, iniisilip ko kung sino ang bagong nagugustuhan nito ay secret na lang muna.
Hindi ko ipapaalam sa parents ko na,
may girlfriend na akong bago at
saka ko na ipapaalam sa kanila.
Tatanungin ko,na muna si Shantal kung okay ba sa kan'ya na kung puwede ay ipakilala ko na siya sa parents ko bilang girl friend. Alam kong matutuwa sila kapag nalaman 'yon.
Al least hindi na nila ako ireto pa sa iba.
Gusto ko rin naman na may gusto talaga,ako sa babae, ayaw ko nang Fix relation dahil sa gusto lang ng parents ko.
Mas gusto kong ako mismo ang pumili sa babaeng gusto kong makasama at mamahalin. Walang iba 'yon kun 'di si Shantal.
- Writer
