Iyak nang iyak si Nelrose habang nakayakap sa'kin. Hindi maampat ang luha nito dahil akala nito kanina, katapusan na naming dalawa.
"Hindi ko alam kung sa'n na nagpunta 'yong nagdala sa'kin pero ginapos nila ako para ilibing sa lupa." Nanginginig ang babae habang yakap din ito ng binata. "Pinagtulungan n-nila akong lahat, tinakpan pa n-nila ang bibig ko para 'di ako makasigaw. Tapos—"
"Sssh, that's enough, ok? You're safe!" Mabilis kong hinalikan ang buhok nito. Alisto pa rin ako sa paligid dahil baka may biglang sumulpot na naman. Wala na'kong marinig na mga ungol. Napakatahimik na ng paligid. Palaisipan sa'kin ang pagpapakita ng Datura Nerium sa panahong nasa kagipitan kami. Ang panaginip ko at ang mensahe ng dalawang iyon, nakapagtataka sobra na bigla ko iyong nakita. "Look, papasok
