Hindi niya lubos mapagtanto kung bakit kaba ang una niyang naramdaman pagkasalo ni Gila ng bala na sana’y para sa kaniya.
It was a long moment of silence. Only for her to get worried about Gila’s shot.
“Emrys!”
Sinalubong siya ng kaniyang mga kaibigan pagkarating nila Gila sa labas ng gymanasium. Una siyang niyakap nina Ruan at Gorgie nang mahigpit.
“Ayos lang ba kayo?” nag-aalalang tanong niya sa mga ito. She heard a consecutive shots of gun earlier so she wasn’t sure if they are alright.
Isa-isang nagsitanguan ang mga ito sa kaniya. Hindi naman na siya nakapagsalita pa.
“Thanks to Gila’s butler,” ani Ruan. Napayuko ito. “Muntikan na akong ikulong ng culprit sa comfort room. I was too scared.”
Kagat-labing pinanlakihan siya ng mga mata pagkarinig sa pangalan ng lalaki. Apollog
