Run-away From Bailey✔️

CHAPTER 11

NAPAMULAT na lang ako ng maramdaman ko na may dumadampi sa pisngi ko.

"Bailey. ."

"Hm?"

Hindi ako nagsalita bagkus ay bumangon ako para magkatapat kami.

"Wala naman." Sabi ko at napayukod ako sa balikat niya.

Naramdaman ko na lang na yumakap ito sa akin. "Getting sweet, heh?"

"Not really." Depensa na sabi nito.

Napangiti na lang ako at niyakap na lang siya habang nakayukod ako sa kaniya.

"Do you want to go in my company?"

"Ngayon na?"

"Yes."

"Sure, magbibihis lang ako."

Humiwalay ako ng pagkakayakap sa kaniya at tumayo.

"I'll giving you 20 minutes. I wait for you downstairs."

"Okay. Sandali lang ako."

Pagkalabas nito nagbihis na ako, habang pababa ako sa hagdanan, sinusuklay ko yung buhok ko gamit ang mga daliri ko.

"Let's go." Anyaya ko.

Lumabas kami ng bigla kong inagaw sakaniya yung susi ng sasakyan niya.

Kumot-noo ito na tumingin sa akin. "Give that to me."

Umiling ako. "No way, let me drive you."

Bumugtong hininga ito. "Fine."

Napangiti ako at sumakay sa driver seat. Sumakay na ito.

Habang nagmamaneho ako, nagulat na lang ako ng napahawak ito sa buhok ko.

"Hm?"

"Let me fix your hair."

Wala akong nagawa kundi ang hayaan siya na ayusin ang buhok ko.

"Bailey, nagmamaneho ako." Suway ko ng mahalataan ko ito na napapahaplos sa leeg ko.

Natawa lang ito at tumigil na. Pasimple na lang akong napangiti.

Nakarating kami sa company, nakasunod lang ako sa kaniya.

"Come next to me." Utos nito.

Sumunod naman ako at tumabi sa kaniya hanggang makasakay kami ng elevator, nagulat na lang ako ng bigla niya akong hilahin sa bewang.

"Bailey. ."

"Let me kiss you."

Mag-aapila pa sana ako ng bigla niya akong hinalikan sa labi, wala sa sariling napapikit ako at tumugon sa halik niya.

Naramdaman ko na lang na naglalakbay na ang kamay nito sa katawan ko.

Ako na lang pumutol sa halik namin, "Bailey, nasa elevator tayo." Mahinang saad ko.

Napangisi lang ito, sinimangutan ko ito at hinampas sa braso dahilan para mapatawa ito.

Nang bumukas ang elevator, dumeretso kaagad kami sa office niya.

"Buti sinama mo ako?"

Humarap ito sa akin na parang uupo pa lang ito. "I just want too? Saka ayaw ko naman na masyado kita ikinukolong sa bahay ko."

Napangiti ako ng mapaupo ako, "Thank you for this, Bailey."

"Ngumiti ito. "It's nothing, just do whenever you want. Please don't leave my office."

"Hindi naman ako lalabas ng office mo o nung kompanya mo, so don't worry."

Ngumiti ito. "You're smiling, ilan beses na."

Natawa lang ito. "Go to my private room, watch movie."

"Woah, meron as in?"

Tumango ito. "Yes."

Tumakbo muna ako at niyakap siya, yumakap naman ito pabalik sa akin. "Thank you."

Humalik lang ito sa noo ko, ngiti-ngiti na pumasok ako sa private room niya.

That kind of his side. I smiled like my happiness are in the universe.