“LARA? Lara...”
Narinig niya ang boses ni Miguel. Umungol lang si Lara. Wala pa ang tunog ng alarm. Mas gusto niyang matulog pa. Mas isiniksik lang ng dalaga ang sarili sa katabi niyang warm—kung paano naging warm ang unan, saka na lang niya iisipin.
“Lara, wake up!” Mas malakas na ang boses ni Miguel. Isa iyon sa mga pagkakataon na gusto niyang mag-lock ng pinto para hindi makapasok si Miguel. Mas nauuna pa kasi ang best friend sa alarm. Mas madalas, nanggigising na agad.
“Hmm... ano?” ungol niya. “May alarm ako, Mig. Mas nauuna ka pa, eh. Inaantok pa ako. Bakit ba?” Napilitan siyang magmulat ng mga mata—at nahuli niya ang relieve na paghinga nito. Hindi lang pala pumasok si Miguel sa kuwarto niya. Katabi niya mismo ito sa kama.
Napakurap si Lara. Ilang segun
