Res’ POV
NAPAYAKAP ako nang mahigpit kay Ereneya. Akala ko hindi na darating ang sandaling ito. Akala ko wala na talaga akong pag-asa at kailangan ko nang sumuko.
Napakasaya ko ngayon dahil sa wakas ay nalaman ko na ang tunay nitong nararamdaman. I can feel it. Hindi ako nagkakamali. Mahal ako ni Ereneya at kung papayagan ko lang ang sarili kong maging katawa-tawa sa harap niya ay kanina pa ako tumalon-talon at nagpagulong-gulong dahil sa tuwa.
Naramdaman ko ang pagsandal ng ulo ni Ereneya sa dibdib ko at sabay naming tiningala ang maliwanag na kalangitan. Napakaganda ng buwan at ng nagkikislapang bituin sa paligid nito. As if celebrating and sharing the happiness we have right now.
Bumalik ang tingin ko sa bilog na buwan at sandaling napatitig doon.
Pakiusap, huwag mo nang bawii
