TEMPTED CRUISE XX: Unleased Desire

Chapter 6

Nagising ako dahil sa galaw ng mismong barko kaya naman agad akong nakatayo. Nakita ko si Cassiel na nagbibihis sa harap ko. Napatakip naman ako ng mukha "Kalma" Saad nito "Don't be shy, okay?"

"Bakit umaandar na ang barko?" Tanong ko sa kaniya. Napailimg naman siya. Kakagising niya lang pero bakit ang pogi niyang tingnan.

Ang basa niyang buhok at ang katawan niyang Puno Ng abs, lalo na yung tumutulo na katas ng tubig sa may bandang tiyan niya, habang may takip na tuwalya ang sa may babang bahagi ng katawan niya.

Para siyang isang Greek mythology gods na tanging sa libro at museum lang nakikita. Hindi ko namang mapigilang mapakagat sa ibabang labi niya, habang nakatingin sa may bandang tiyan niya.

Ang sarap.

"Stop that look" saway niya at tumingin sa malayo "Tapos na ang s*x hole"

"Anong lahi mo?" Tanong ko sa kaniya sa tiningnan Ang mukha niya. "Mala Greek mythology kasi Yung itsura mo"

"British" sagot niya

"Sinong British? Mama mo o papa?" Tanong ko, na parang tutang nag aantay ng sagot niya

Maayos naman ang paggalaw niya habang pinupulot ang damit namin sa sahig. "My grandma" Sabi niya. Nagulat naman ako

"Huh?" Tanong ko "So both British parents mo?"

"Si Mommy half" sabi niya. Inilapag niya yung damit at undies ko sa may kama. Nakatakip pa rin ang kumot sa buong katawan ko. Nagulat ako ng wala lang sa kaniya na hawakan yung undies ko. "And my Daddy was pure"

"Kung British parents mo at yung Lola mo lang ang Pilipino, bakit marunong kang magtagalog?" Tanong ko

"Because I live with my grandma" Sabi niya at ngumiti.

"Bakit?" Tanong ko

"Because I have to" Sabi niya.

Nasuot niya na ang damit at pantalon niya. Pero interested pa rin ako sa kaniya. "Bakit nga? Bakit need mo tumira sa kaniya?" Tanong ko

"Dahil sa lahat ng Grandchild niya ako lang ang malapit sa kaniya?" Sabi niya na hindi sigurado. Tumango na lang ako

"Ang ganda ng breeding niyo, unique" komento ko habang nakatingin sa kaniya. Nagtinginan kami mata sa mata.

Iba naman ang tunog ng dibdib ko. Kahapon lang ay hindi pa kami masyadong close tapos ngayon heto na kami, nasa isang kwarto matapos ang walang katapusang ginawa namin kagabi.

"Gusto mo bang magpa breed sa akin?" Tanong ko. Naubo naman ako

"Hello everyone, Tempted Cruise are now leaving the islands. Bukas po sana ang alis but because of the full of customers now, the arriving time need to be advance. Thank you and have fun at Tempted Cruise for the next three months!"

Natawa kami pareho sa announcement. "Take your clothes on" Sabi niya "We should back to our room now, because this hall may close soon"

Tumango naman ako, at kahit pa nakita niya na Ang katawan ko kagabi ay timakpan ko pa rin ito ng kumot papunta sa may banyo, kailangang kong linisan ang aking p********e.

Dahil randam ko talaga ang hapdi at parang may naninigas na dugo rito. Nang makapasok na ako sa banyo habang dala ang damit ko, ay nilapag ko ang damit sa may lagayan at tinanggal na ang kumot na nakapulupot sa akin.

Habang nakasara ang pinto ng banyo at tumutulo ang maligamgam na tubig sa shower, napasinghap ako. Hindi lang dahil sa hapdi—kundi sa bigat ng mga nangyari. Hindi ko alam kung excitement ba ito o kaba, pero ramdam ko pa rin sa pagitan ng mga hita ko ang alaala ng gabi. Gabi ng kapusukan. Gabi ng paglimos sa init. Gabi ng... sa kanya.

“s**t,” bulong ko habang sinasapo ang sarili, banayad ang haplos pero may halong pagsusuri. Walang sugat, pero ramdam ko ang kirot. Napangiti akong bahagya. "Ginawa mo 'to, Cassiel," bulong ko muli.

Paglabas ko ng banyo, nakaayos na si Cassiel—maayos ang buhok, naka-button down na puting polo, at singkit na naman ang mga mata niya sa ngiti habang nakasandal sa gilid ng pinto. “Okay ka lang?” tanong niya habang nilingon ako mula ulo hanggang paa.

Tumango ako habang pinupunasan ang buhok gamit ang tuwalya. “Mukha ba akong hindi okay?”

“Medyo,” sabay turo niya sa leeg ko. “May marka ako d’yan. Pwede mo na lang bang sabihin na lamok?”

“Lamok na may panggigigil,” sagot ko at natawa siya.

Naglakad kami palabas ng kwarto, parehas naming dala ang mga gamit. Tahimik ang hallway, pero ramdam ko ang ilang mata ng ibang guests sa amin. Hindi ko alam kung dahil ba sa tsismis na kumalat o dahil obvious ang tensyon naming dalawa.

"Three months sa cruise na 'to, huh?" sabi ko habang nakasakay kami sa elevator.

"Yeah. Do you think you can handle me that long?" tanong niya, sabay taas ng kilay.

Ngumisi ako. “Ang tanong... kaya mo bang hindi ma-inlove?” sabay turo ko sa dibdib niya.

Hindi siya agad sumagot. Pero seryoso na ang tingin niya.

"Let's find out," sagot niya.

Paglabas namin ng elevator, diretsong tinungo ni Cassiel ang meal deck—isang malaking lugar na puno ng natural na liwanag, may mga mesa na nakaayos malapit sa mga malalaking bintana na tanaw ang malawak na dagat. Ang amoy ng kape, pritong itlog, at bagong lutong tinapay ay agad na bumungad sa amin.

“Halika,” sabi ni Cassiel, habang hinahawakan ang braso ko ng bahagya, “sabay na tayong kumain. Gutom na gutom na ako eh.”

Hindi ako nakatiis ng ngiti sa kanyang casual na imbitasyon. “Sige,” sagot ko, medyo nahihiya pa rin pero excited din.

Habang naglalakad kami papunta sa mga mesa, napansin ko ang mga nanunuod na medyo nagtatanong ang mga mata—baka tsismis na nga ang lumipad sa cruise tungkol sa amin. Pero hindi kami nagpaapekto.

Nang makarating kami sa isang mesa malapit sa bintana, sinundo ni Cassiel ang upuan para sa akin. Umupo kami ng magkatabi—mukha siyang relaxed, pero may intensity pa rin sa mga mata.

“Ano ang gusto mo? Ako na ang bahala mag-order,” sabi niya, habang tinitingnan ang menu na hawak.

Tiningnan ko siya at napansin ang simpleng gesture niya—ang alaga, ang pag-aalala, na parang gusto niyang alagaan ako sa isang paraan na hindi niya kayang sabihin nang direkta.

“Surprise me,” sabi ko, habang pinipisil ang kamay niya sa ilalim ng mesa.

Napangiti siya, at tumunog ang cellphone niya. Nilabas niya ito, tiningnan nang mabilis, tapos isinara.

“Excuse me,” sabi niya, “wala lang, trabaho.”

Ngumiti ako nang bahagya, naisip na kahit dito sa gitna ng bakasyon, may parte siya sa buhay niya na hindi niya basta-basta maiiwan.

Habang naghihintay ng pagkain, nagsimula kaming magkwentuhan—mga simpleng bagay lang, pero ramdam ko na mas lalo akong naaakit sa kanya. Ang bawat salita niya ay may halong lambing at katapatan.

“Alam mo ba,” sabi niya, “lahat ng ito—cruise, pagkain, dagat—mas masaya ‘pag may kasama.”

“Tama ka,” sagot ko, “mas masarap ‘pag ikaw ang kasama.”

Nagkatinginan kami, at sa sandaling iyon, parang tumigil ang mundo sa paligid namin.

Habang hinihintay namin ang pagkain, niyuko ko nang bahagya si Cassiel at tinanong, “Lagi ka bang nandito?”

Napangiti siya ng bahagya, tumingin sa malayo saglit, parang nagrereflekt. “Isang beses lang sa isang taon. Like, kada taon lang talaga pumupunta ako rito para magpahinga ng tatlong buwan.”

Napansin ko ang bahagyang lungkot sa kanyang tinig, kahit simpleng paliwanag lang iyon. Parang may mga bagay na hindi niya sinasabi.

“Hmm,” sagot ko, habang pinagmamasdan ang mga kalapit na tao na nagkakainan at nagkakasiyahan. “Well, sino ba naman ang hindi babalik-balik dito? Ang daming babae, diba? Sigurado akong marami ka na rin sigurong natikman dito.”

Dumilat ang mga mata niya nang bahagya at tumingin sa akin nang diretso, may konting ngiti na tila may halong paghamon at pagiging totoo.

“Marami,” sagot niya, tinitigan ako habang binibigkas ang salita, “pero kakaunti lang yung may halaga. Hindi lang puro laro sa akin, alam mo.”

Kahit na parang simpleng sagot lang iyon, ramdam ko ang lalim at ang bigat ng mga sinabi niya. Hindi siya basta-basta nagpapadala sa mga tukso. May mga dahilan kung bakit siya nandito—hindi lang para sa mga aliw.

Hindi ko mapigilang mapangiti sa kanya, at muling naisip na iba ang lalaki na ito kaysa sa ibang nakilala ko. “Siguro,” sabi ko, “kailangan ko ring matutunan yan—piliin kung sino ang talagang sulit.”

Tumango siya, at nagtagpo ang mga mata namin sa isang sandali na parang may hindi nasabi.

Biglang sumulpot ang isang waitress na may hawak na tray na puno ng mga pagkain. Nakasuot siya ng crisp white uniform at maingat na iniayos ang mga plato sa mesa namin.

“Here’s your food, mam and sir,” mahinang bati niya habang inilalapag ang mga pinggan sa harap namin.

Nagulat ako sa dami at ganda ng mga pagkain. May mainit na pritong itlog na perpektong sunny side up, may crispy bacon na kumikislap pa sa langis, at isang plato ng golden-brown pancakes na may tamis na syrup na tumutulo sa gilid. May sariwang prutas din sa isang maliit na mangkok—makatas na mangga, matamis na pakwan, at malinamnam na pinya. Sa tabi, may tasa ng kape na nag-aalok ng malakas at matapang na aroma.

Hindi ko mapigilang humanga at napalunok nang malalim. “Wow, ang ganda naman ng pagkain dito,” bulong ko, habang pinagmamasdan ang bawat detalye—ang steam na bumabalot sa itlog, ang kulay ng bacon, ang texture ng pancakes.

Tumingin si Cassiel sa akin at ngumiti. “Sabi ko naman sa’yo, hindi ka magsisisi. Masarap dito.”

Kumuha ako ng tinidor at sinimulang tikman ang itlog. Mainit, malambot ang puti, at ang pula ay parang lumulutang sa dila. Sumunod ang bacon—malutong at may tamang alat, perpekto para pagsabayin sa malambot na tinapay na inihain sa tabi.

Habang kinakain ko, ramdam ko ang bawat lasa na nagpapasigla sa akin. Ang init ng kape ay tumatak sa lalamunan, na para bang pinupuno ako ng lakas para harapin ang araw.

Napatingin ako kay Cassiel, na tahimik lang na kumakain pero halatang enjoy rin sa pagkain.

“Masarap talaga dito,” sabi ko sa kanya, sabay ngiti.

“Told you,” sagot niya, sabay kindat.