CHAPTER 18

1914 Words
"Aren't you done yet?" Umiling ako. "But it's already lunchtime?" Buntong hininga ko syang binalingan ng tingin. May practice kami sa gym and he insisted na manood since wala naman silang gagawin sa school nila. Pero imbes na manood lang ay palagi nya akong kinukulit. I'm getting impatient because of him parang gusto ko nalang syang hindi pansinin at mind my business para ma tapos na. "Nash, I have to meet my partner today kase may practice kami later on for talent and portion," Bahagya syang ngumuso ng marinig ang salitang partner. Kumunot po ang noo nya na parang may naiisip na hindi maganda at umiling sakin. "Stop saying that way, he is nothing to you," I didn't mind him ng tinawag na kami para sa last practice so we can eat our lunch after. Nagpaalam din kalaonan si Nash na lumabas muna dahil may kung sinong tumawag sa kanya. I just nooded in response. "I'll be back," We were practising the introduction when a boy in a doctor uniform stops the organizer and talk to them kaya nakapag pahinga kami. Marami narin ang mga participants na nagrereklamo dahil past lunch time na and it's almost two in the afternoon ay wala parin kaming tanghalian. I drank in my mineral bottle and wiped my sweat while opening my phone. Nag text pa nga si Gigi kanina pa hindi ko lang na basa agad. From: Giana Girl uuwi muna ako sa lola at lolo ko ha, may sakit kase si lola kailangan ko tulongan muna si lolo sa palayan. Naka pag pa alam na ako kay tita, mag iingat ka besh text kita pag naka uwi na ako. "Marquez!" I looked at the girl in a ponytail when she called my name. "Why?" Lumapit naman ito sakin kasama ang iba nya pang kasama. Here we go again... again and again. Kailan pa ba ako mag kakaroon ng peaceful sa skwelahang to ginawa ko naman ang lahat para hindi masangkot sa gulo pero ano ba ito, palagi nalang akong lapitin. "Diba nag top ka sa voting for president... why not ask that gay to let us eat already? Sure, naman akong nagugutom ka na rin," "No," Aalis na sana ako sa harap nila ng hindi pa man ako nakatalikod ay hinablot nito ang braso ko at sapilitan akong hinarap I rolled my eyes before facing this. I don't know what her name is, and I don't care. Their getting into my nerves lately, and I hate it. I hate that all I can do is shut my mouth and lower my pride to stop myself from fighting back. Ang kinakatakutan ko lang ay ang tuluyang pag putol ng pasensya ko sa mga taong pilit akong sinusubok. "Wag mo akong tatalikuran hindi pa ako tapos," I breathe heavily, trying to calm myself down ng may nakaharap na naman akong mala babaeng panda. Palagi nalang talaga, nakakapanghina na. Gusto ko ng sapakin ang mga mukha nila sa inis. "And..." malakas kong hinablot ang braso ko sa kanyang pagkakahawak, "Wag mong e dampi ang madumi mong kamay sa braso ko, kagagaling ko lang sa sakit wag mo na ulit ibalik," "How dare you!!" Susugorin na sana nya ako ng may pumigil sa braso nya. Sya yung lalaking dumating na naka lab gown. He's also from our department, ay malamang kaya nga kayo ang partner kase medicine din sya eh. Silly me. "Don't you dare touch her," Kinalibutan ako habang nasa likodan ko sya nang parang naramdaman kong inaamoy nya ang buhok ko. O assuming lang talaga ako? "Cian!" Teka lang, that name sounds familiar. I turn my back to the mean girl to look for the guy that named Cian, but before I can see his face, ay tumalikod na sya when the organizer calls him. "Let them eat first, I will just contact her for our individual practice," Rinig ko pang sabi ng lalaki bago sya tuluyang umalis. Sa tingin ko ay gwapo kaya siguro delulu si Giana sakanya kase may ibubuga din naman pala. Sayang naman at hindi ko nakita. Gusto ko pa naman makilala ang kinabaliwan ng bakla. "Ukaye," Tinawag ako ng trainor namin kaya dali dali akong lumapit at baka ma pag sabihan pa ako. Kilala pa naman sya na may matabas na dila. "Yung lalake kanina ang partner mo sa pageant from your department, e tetext ka lang nya for you practice two and be nice to him," Fucking hell. By the think of us meeting at the same room ay kinakabahan na ako na baka magagalit si Gigi sakin at sabihan akong mang aagaw. I'm so overreacting Gigi won't feel that way there's no f*****g way that he will think that I will stole his love of his life. I mean I love someone and he knows that. Besides that Cian boy is just his happy crush so nope. No way. "Hey let's go?" Tumango ako kay Nash ng yayain nya akong mag lunch. I don't know how to talk to him about this matter but then I remember wala namang kami. We don't have a label and I don't even know what we are so why bother saying. But to at least let him know right? Pero bakit parang mali naman baka iba isipin nya, ni hindi ko nga alam kung may pakialam ba sya sakin eh. Malalim ang iniisip ko habang kumakain kami. My mind is full of curiosity about that guy. Hindi ko alam kailan nag simula but one thing is for sure I wanna know him more. I want to meet him, yes I met him earlier but I don't have clear vision of his face. I have this feeling that I already met him and I wanna meet him more. I'm craving of knowing him. But... am I cheating Nash? If I'm thinking this way is this cheating? No, Nash and I are never in a relationship. Kahit anong sabi ko na boyfriend ko sya hindi yun mababago na hanggang ganito nalang talaga kami.e Masyadong kampante si Nash. And I am just doing this because of the competition after that I will forget him. Some of them thinks highly of me, even if ever I will not win at least I did my very best. That I would never regret in my entire life. "Ukaye," "H-huh?" "Is something bothering you?" Sa lalim ng iniisip ko ay hindi ko man lang narinig ang sinabi nya. Shot. That guy is getting into my nerves. This is bad. "I'm fine sorry... kinakabahan lang ako for the competition you know,"ngumiti ako ng pilit. Mas kinakabahan ako sa tingin nya. He just nooded and didn't bother asking more. See that Ukaye he doesn't care about you much so just mind your own business without letting him know your next move. You likes him and the feeling is not mutual. That hurts but then it's much better, after all we will just hurt each other in a bad way someday. "Kumain ka na may lakad ako after this so I'll just drop you off to your school," I want to ask where but I didn't give a damn and just nooded like he did. I will try my best to avoid meddling with his life. Napasulyap ako sa kabilang table ng may naramadaman akong parang naka masid samin sa bandang don. I just saw a group of girl friends that I don't know who so I just shrugged it off. Just like he said he drop me off sa labas ng gate ng school which is very unusual since he always dropped me inside the school mismo. Bumuntong hininga lang ako at dumiretso na sa locker room para mag palit ng uniform, mag lalab pala kami ngayon. My day went normal after all we did in our class ay umuwi agad ako samin, namimiss ko tuloy si Gigi na hindi pa naka balik galing sa kanila. Nag alala tuloy ako sa kanya pero baka ganon nga ka busy sa probinsya nila, na hindi nya kayang iwan ang lolo at lola nya. He's so kind. "Ma?" tawag ko agad kay mama pag pasok ng bahay. Hindi ko pa nakikita si Levi sa bahay kaya I assume nasa kina tyang Mady pa sya. Kukunin ko nalang sya mamaya dahil luluwas kami ng maaga bukas sa probinsya dahil doon mag pa pasko. Mabuti na rin yun para ma ka layo ako kay Nash. For some reason I don't want to see him for a moment. "Anak? Maaari ba kitang maka usap saglit?" Nag mano ako kay mama at kahit na gugulohan ay umoo parin ako bago sumunod sa kusina at umupo sa harap nya. She looks at with a soft eyes. Suddenly I want to cry. Ang bigat bigat ng pakiramdam ko ngayon na gusto ko nalang umiyak sa bisig nya. But I remember I am her best soldier so I need to be strong especially in front of her. "Anak mag sasabi ka naman sakin dba? Gusto ko lang malaman kung, anong namamagitan sa inyu ni sir Nathaniel," dahan dahan ang pag sasalita nya para hindi ako ma bigla. Pero na bigla pa rin ako. I know who she is referring too. Ito na nga ba eh isa ito sa rason kung bakit pilit kong nilulubayan si Nash. Na baka madamay pa ang trabaho ng nanay ko. Alam na ba ng pamilya ni Nash ang tungkol sakin? Bakit ako kinakabahan. "M-m-ma..." Hinawakan nya ang dalawa kong kamay. "Anak okay lang kung hindi mo sagutin, mag hihintay ako hanggang mag sabi ka na sakin hmm?" I feel nothing but guilt for not saying anything to her. She looks so kind and I can't help but to cry dahil sa kabutihan na nakikita ko sa kanya. I never saw judgment in her eyes na nakikita ko sa totoo kong mga magulang, na kahit maliit na bagay lang ay para na nila akong patayin sa pag kakamaling yun. Umiling ako. "Wala nay, wala pong namamagitan sa amin ni Nash...wag ka pong mag alala gusto ko lang po sya pero hindi nya po ako gusto," Tumayo si mama bago ako nilapitan at niyakap. "Shh... gusto mo ba anak e reto kita sa kanya kahit isang date lang para ma kilala ka nya?" sabi nya pa habang hinihimas ang likod ko. Gusto kong maiyak sa sinabi nya. Akala ko... magagalit sya. Yinakap ko din sya ng mahigpit at tinawanan ko nalang ang sinabi nya so that she won't notice that I'm about to cry. Hindi ko gustong malaman nya ang weak ng anak nya pag dating sa lalaki. Nakakahiya masyado. "Ma masyado akong maganda para ipagpilitan ang sarili sa lalaking yun," tumawa kami ni mama. Hinihimas ni mama ang likod ko at hinahaplos ang buhok ko na syang naka pag pagaan ng pakiramdam ko. Mabuti nalang at meron akong katulad nya sa buhay ko. "Ikaw talaga anak, ayusin mo ang sarili mo ha kung saan ka masaya ay susuportahan kita kahit ano pa yan. Alam ko namang kaya mo ang sarili mo, at alam mo na rin kung ano ang tama at mali," Kinuha ko si Levi sa bahay ni tyang Mady sa gabing yun. Kinabukasan ay maaga kaming gumising para mag handa papuntang probinsya kung saan naka distelo si papa. Inaantok pa ang maliit kong kapatid kaya binuhat ko nalang sya hanggang sa naka sakay na kami ng bus. Excited akong pumunta dahil ngayon ko lang makita ang papa ko. Ngayon ko lang makikilala. May makikilala ako at may kalilimutan.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD