Fated To Love You

CHAPTER 11

Sa sabado ang plano namin ni Nash na pumunta ng bicol. Sa mga nag daang araw ay busy ako sa mga major subjects ko dahil malapit na gaganapin ang intramurals. I need to prepare for the upcoming competition. Tangina kasi tong si Gigi hindi ko naman planong sumali dahil sa ilang projects and reportings na kaharap ko. But then I already told my other instructor about that, and gladly, they supported me and moved my supposed deadlines.

I have the right to complain about competing in the incoming search for Ms. Intramurals, but I choose not to. Aside from the fact that this is really what I want, I also want to gain awards. I have plans for those kaya kailangan kong pag iponan ang bagay na yon. That thing is not that thing. It's important for me. Kailangan ko yon. At tutuparin ko yon. But for now, I will do everything to make it happen. I will trust the process until it finally turns into it.

"Excuse me ma'am,"

Biglang pumasok ang isang former officer sa school namin sa kalagitnaan ng klase. I think they elect a new one. I don't care, tho. So, instead of listening, I continue reading my book about the human body. May quiz kami next meeting about the parts of the body. Of course I need to study.

"We are electing new SSG officers. Sa lahat ng gustong maging parte ng grupo mag pa register lang po kayo sa gym. Gaganapin ang halalan next week, so better register your name so we can add you. Thank you."

Ng makaalis na sila ay umingay ang paligid, talking about the election. They have time to spare for that instead of studying? What a pity. I even heard they want to run the secretary to assist the campus heartthrob, Cian, our SSG vice-president. I massage my head when I realize na iisa lang palang tao ang gusto ni bakla. Hindi na ako mag tataka kung lalaban din si Gigi sa posisyon bilang secretary.

Akala siguro ang secretary ang mag sisilbi sa Vice-president e sa President naman yun. Kaloka.

Hindi na ako sumama kay Gigi mag pa register. Sabi ko na e mag papa register talaga ang baklang yon. Sa halip ay sinundo ko si Levi sa paaralan nya. Nakita ko syang naka tanaw sa playground kung saan maraming bata ang nag lalaro kaya nilapitan ko.

"Levi?"

"Ayaw ko po, hindi naman nila ako gustong ma friends eh... sasabihin lang nila na katulong lang ang mama ko,"

I stilled unable to process everything that his been said. Gusto kong matuwa dahil nakakapag salita na sya ng diretso pero parang pinipiga ang puso ko ng narinig ko ang mahina nyang hikbi Nakatanaw lang sya sa mga bata habang nasa likuran ako, hindi nya siguro alam na ako yung nag sasalita.

"K-kanina sinubukan ko pong sumali para ma f-f-friends kami, p-pero tinulak po nila ako ng tinulak hanggang sa natumba ako. T-teacher, a-a-ano po bang m-masama sa pagiging katulong?"

Tumulo ang luha ko kaya dali dali ko iyong pinahid. Gusto ko syang yakapin pero baka kapag nalaman nyang ako ito ay baka hindi na sya mag sasabi. My poor baby. Sinulyapan ko ng mga batang nag lalaro, inaalam kung san dyan ang binabanggit ni Levi.

I sign heavily before calling Levi and ask him about what he said earlier. Sa una ay ayaw nya pang mag sabi at si teacher lang daw ang may alam, hindi nya alam na ako yung nakikinig na teacher kanina. Ang inosente nya pa para sa ganito. Bata lang din naman ang umaway sa kanya pero hindi maging ganong bata ang mga iyon kung maayos lang ang pagpapalaki. Kalaonan ay nag salita na rin sya sa pambubully ng mga classmates nya sa kanya simula noong pumasok sya.

I turned my fist, ready to punch the guardian of those students. Akala ba nila papalampasin ko to? Hell no. I will only allow them to make fun of me but not my brother. Gawin mo na lahat sa'kin wag lang ang kapatid ko dahil mag kakasubukan talaga kami. Hindi ako takot. At kailanman hindi ako matatakot, I will choose Levi over everyone.

Hawak ang kamay ni Levi, nag lakad kami patungo sa playground kung sa'an ang mga bata. Pinaturo ko sa kanya ang mga bata na sinasabi nya at tinuro nya ang tatlong batang nag lalaro sa swing kasama ang mga magulang nila. Hindi ko rin masasabing ate nila dahil matatanda na.

Nilapitan namin sila.

"Excuse me," pukaw ko sa atensyon nila.

Huminto ang swing at dali daling pumunta sa mga magulang nila ang kan kanyang bata ng makita si Levi.

"It's him! The boy that the mother is a maid!"

"What do you expect they're poor!"

"Ahh, mahirap! Hahaha," tumatawa na ngayon ang tatlong bata.

Naghintay akong susuwayin sila ng kani kanilang magulang pero sa halip ay nag pipigil din sila ng tawa. Tangina? Naramdaman ko ang panginginig ng kamay ni Levi kaya tinago ko sya sa likuran ko.

Mahina nya akong kinalabit. "A-a-ate..."

Umupo ako sa harap nya at ngumiti na parang okay lang yun.

"Levi... makikipag usap lang si ate sa kanila ha at gusto ko takpan mo ang tenga mo, okay ba yon?"

Tumango ang bata and cutely saying 'okay'. Ngumiti ulit ako to assure him that it will be alright. Tumayo ako and the moment that I face them the smile on my face I showed to Levi vanish. Demonyo ako pag dating sa kapatid ko. I don't care kung ma dudungisan man ang pangalan ko ma protektahan ko lang sya.

People lately's getting into my nerves.

"Is that how you raised your kids? Or ganyan rin kayo. You know, just like the saying kung ano ang puno sya rin ang bunga," panimula ko.

They laugh. "Miss truth hurts, we get it, just accept what is being told, okay? It's nothing but a truth, away bata lang yan,"

Tumawa ako, malakas pa sa tawa nila. Kahit kailan may mga tangang tao din talaga noh. I can't believe that I'm facing three right now.

I sarcastically laugh. "Tanga ba kayo?"

"What did you just say?"

"Hindi ba sa naging mahirap din kayo bago kayo na punta sa posisyon nyo kung sa'an kayo ngayon? You don't have any rights to disrespect my brother, especially kung ano man ang buhay na meron kami. Ang mahalaga hindi kami kulang sa aruga at mahal kami ng magulang namin!" I don't care anymore.

The girl in the right steps forward. "So are you saying that hindi kami mahal ng magulang namin?"

I clap my hands one time. "Tumpak! Akala ko tanga kayo. Oo naman, sa ugali ba namang meron kayo ngayon sigurado na agad akong kulang sa aruga at hindi kayo mahal ng magulang ninyo!"

Susugod na sana sa'kin ang babae ng pigilan sya ng nasa gitna. Partida tatlo sila pero talo parin sila sa sagutan. Tss. Titira na nga lang wala pang bala.

"Ganyang mana ba ang ipapamana niyo sa mga anak ninyo? Hahaha... kakaawa naman sila, may mga walang kwenta silang magulang,"

The girl in the middle pointed her finger on me.

"Stop your bluffing. We have money, and you, you have nothing but poor household. I bet you only eat three times a day, don't you? Without snacks, what a poor,"

I want to laugh so hard. Three times a day, really? Bakit hindi ko to alam, na higit pa sa tatlong beses sa isang araw dapat kumakain ang mga mayayaman? So I'm fake then.

"Are you guys ediot or something? You know I am not bragging, ha, my family owns a real-state company..." I saw how their faces turned pale after what I said. "We own one of the biggest hospitals in the world and..."

Tinitigan ko sila isa-isa. Makuha kayo sa tingin. Tanga sila kung maniniwala sila sa'kin, but it's half truth naman since we really own those in my world. Pero hindi ko sinabing dito ha.

"W-w-what?"

I want to laugh hard knowing I smell something in them. That's right matakot kayo to the point na kayo na mismo ang aalis sa mundo ng kapatid ko. I have to scare them to the point they will ask the teacher for their childrens transferring.

"I'm a lawyer."