Chapter 39
Instantly, I rushed to him and bent to his level. Hinawakan ko nang marahan ang kanyang braso.
“Azrael, okay ka lang ba?” I
asked in a soft and tender voice.
Umungol lang siya bilang tugon. Kanina lang, parang gusto kong patayin siya sa sobrang galit, pero ngayon, para na akong maamong tupa sa harapan niya.
“Sorry, hindi ko sinasadya…” napakagat ako ng labi. Hindi ko alam kung anong sasabihin.
Hawak niya ang tiyan niya habang pilit siyang bumangon. Nang tuluyan siyang makatayo, tiningnan niya ako. Halatang nagulat siya sa ginawa ko. Pero hindi ko talaga sinasadya ang nangyari. I
didn't even knew how it happened.
Nadala ako sa galit ko sa nangyari kagabi kay Ryo sa panaginip ko.
“Your actions are a bit off today. May problema ba? Sabihin mo nga sa akin,” seryosong sabi
