Chaotic Love Affair

Elle Nakatulala ako habang pinagmamasdan ko ang litrato ng civil wedding namin ni Gabrielle. Parang kailan lang nung nagkasundo kaming magpakasal, it’s been a year. Pero hindi io ang typical marriage na alam nang lahat. Hindi kami nag umpisa sa romantic relationship at mas lalong hindi kami in love sa isa’t isa. It just started in the most unexpected way. Nung magkakilala kami ni Gabrielle, naghahanap ako no’n ng trabaho, I was desperate to stay abroad when I met him.. tourist lang ang visa na meron ako no’n habang naghahanap ng trabaho at malapit na ‘yung ma-expire kaya nung inalok ako ni Gabrielle ng kasal ay agad kong tinaggap kasi inisip ko na wala namang mawawala sa akin eh. I already lost everything whwn my parents died. I have no one but myself. Lumaki akong ulila, namatay sina mama at papa nung tatlong taong gulang pa lamang ako dahil sa isang car crashed at ako lang ang natira. Walang choice noon ang mga pulis at rescuers kundi ang ipadala ako sa orphanage dahil walang kamag anak sina mama at papa noon na nag step forward para kunin ako. Ang sabi ng mga pulis at social worker na nakausap ko ay base daw sa imbestigasyon niya noon. Matagal nang walang komunikasyon ang parents ko sa mga pamilya nila dahil hindi sila legal at tanggap both sides. Nakapag aral naman ako at nakapagtapos dahil sa tulong ng orphanage at ang mga partners nila. I left the orphanage after that tapos lumipat ako sa isang maliit na apartment unit sa manila. Dalawang taon na simula nung makilala ko si Gabrielle sa isang bar. At makalipas ang ilang araw ay kinasal kami. Yes, we got married days right after we met each other. ipinagkatiwala ko sa kaniya ang sarili ko dahil wala naman akong choice, nangangailangan din ako no’n. Overstayed na ako no’n abroad dahil wala naman akong employement visa pero kailangan ko kasing maghanap ng trabaho kaya hindi ako umuwi. But, Gabrielle came in to the picture and saved me. Gabrielle holds a dual citizenship both american and Filipino citizenship dahil dito siya ipinanganak at lumaki. Kaya ako pumayag na magpakasal sa kaniya. Ang sabi niya ay kailangan niya lang daw ng babaing ipapakilala sa pamilya particular na sa mama niya. So, he does. Nagpanggap kami bilang magkasintahan habang inaayos lahat ng papel ko. We pretended like a loving couple infront of his family. Umabot taon ang pagpapanggap namin hanggang sa maayos ko na ang lahat noon. May nakuha na akong employer na puwedeng makatulong sa akin. Kinausap ko noon si Gabrielle na handa na akong mag-file ng divorce pero nagulat ako nung hindi siya pumayag. Before that conversation, Gabrielle and his family already got their ticket way back home In the PHILIPPINES. Kailangan niya ako.. Nakiusap siya sa akin noon, alam na ng mama ang tungkol sa amin kaya kinukulit niya no’n si Gabrielle na pakasalan ako. Mabait sa akin ang mama niya at sinabi pa niya sa akin na gusto niya daw ako bilang daughter in law. Kaya nakiusap din si Gabrielle sa akin dahil ayaw niyang ma-disappoint ang mama niya. Kahit gaano ko kagustong tumanggi nung mga panahon ay hindi ko nagawa dahil napalapit na din sa akin ang mama niya at parang nanay na din ang turing ko sa kaniya. She loved and accepted me. Naramdaman ko ang pagmamahal ng isang ina dahil sa kaniya. Nasira ang plano ko at ngayon pakiramdam ko na-stucked na ako dito at hindi ko alam kung anong gagawin ko. Sumang ayon ako na bumalik ng philippines. Kung papayag si Gabrielle na magtrabaho ako at ngayon, I can't back out. I tried working to their company pero hindi umalis din ako dahil hindi ako comfortable na makasama at makatrabaho si Gabrielle. Napahinga ako ng malalim at napailing ako nung makita kong 7:30 na ng umaga kaya nagmamadali akong lumabas at bumaba papunta sa dirty kitchen. Para akong nakahinga ng maluwag nung wala akong makitang Gabrielle dito. “Manang, nasa taas pa ba si Gabrielle?” Kunot noong tanong ko kay Manang Jossy kaya umiling siya. “Hindi pa po, nagpadala lang po siya ng kape sa kuwarto niya.” Nakangiting sagot niya sa akin habang naghuhugas ng pinggan. “Manang, pasuyo po nitong lunch box kay Gabrielle bago siya pumasok ng work. Huwag niyo pong sabihin na ako ‘yung nagluto ho niya ah.” Bilin ko kay Manang Jossy dahil alam kong kapag nalaman niya na kung ako ang naghanda no’n ay hindi niya yo’n dadalhin at kakainin. Bagong hire lang kasi si Manang Jossy kaya binilin ko sa kaniya yo’n kasi isa sa mga helper namin ay kinailangan mag resign dahil sa health issues niya. Napailing ako at napahingang malalim. Matapos kong magbilin kay Manang ay agad na din akong pumanik ulit sa kuwarto ko dahil ayokong magpang abot kami dito ni Gabrielle. Oo, hindi kami natutulog sa iisang kuwarto dahil ayaw niya. Isa pa, hindi naman daw kami totoong mag asawa kaya ni hindi ko din soya madalas makita dahil wala siya lagi at lagi siyang nasa trabaho. Hindi niya rin naman ako gustong makita eh, kaya nga hindi kami sabay nag uumagahan. Masyadong awkward para sa aming dalawa. It’s either kakain ako ng umagahan sa kuwarto o kakain ako sa dining area bago pa siya magising o di kaya kapag nakaalis na siya ay doon ako kakain. Sanay na rin naman ako sa ganitong set up namin pero minsan masasaktan pa din ako. I married a man who doesn't love me, who can't even look at me straight in to my eyes. A man who doesn't care for me. I didn't get a chance to marry someone who can accept me for who am I and can love me wholeheartedly. Pagkatapos ng pagpapanggap na ‘to ay hindi ko alam kung saan ako pupunta. Kung anong gagawin ko.. kung anong mangyayari. Pero ang pinaka worst? Nahuhulog na ako kay Gabrielle kahit alam kong impossibleng mahal niya ako. Alam ko naman una pa lang na kausunduan ang lahat eh, tinaggap ko yo’n. Pero, hindi ko mapigilan ‘yung sarili kong gustuhin din siya eh kahit pa wala siyang pakielam sa akin. Ni wala ngang nakakaalam na kasal kaming dalawa expect sa family niya at close friends nila. Kahit employees sa company nila hindi alam ang tungkol sa amin kaya nga na i-issue ako doon na nakapasok lang daw ako at natanggap do’n dahil may backer ako. Isang mapait na ngiti ang gumuhit sa mga labi ko habang pinagmamasdan ko ‘yung wedding ring namin na nakasuot sa kamay ko. Hindi niya ipinaalam sa iba ang tungkol sa amin kasi hindi naman totoong kami eh. Balang araw, maghihiwalay din kami. Kahit naman ako, hindi ko sinasabi sa iba na may asawa na ako. Tanging best friends ko lang na sina Madison at Michael ang nakakaalam. Hindi ko naman pinalitan ang surname ko eh. Kaya walang problema sa mga dokumento. Napasinghap ako, makalipas qng isang oras ay nagdesisyon na akong bumaba. Sigurado naman akong wala na si Gabrielle eh. Para akong nakahinga ng maluwag nung makumpirma kong wala na nga si Gabrielle. Napailing ako nung mabaling ang tingin ko sa wall clock na nakasabit sa may hagdanan. Late na ako! Nagmamadali akong lumabas mula sa main door at malapit na ako sa gate nung mapahinto ako at napaatras dahil nakita ko si Gabrielle na muling bumaba ng kotse. Nagsalubong ang mga mata naming dalawa at sandali niya akong tinignan bago muling pumasok ng bahay kaya naman aalis na sana ako pero nagulat ako nung tawagin niya ang pangalan ko kaya mapahinto ako at nag aalangan ko siyang nilingon. “Aliayah Danielle!” Mariing tawag niya sa akin kaya muntik na akong mapatalon sa gulat. “Ha?! B-“ “Sakay. Sa kotse ko..”Mariin niyang utos kaya tinaasan ko siya ng kilay. “B-bakit?” Nagtatakang tanong ko sa kaniya kaya kita ko ang inis sa ekspresyon niya. “You didn’t read my message, didn’t you?” Irita at kunot noong tanong niya sa akin kaya nagtataka ako at dali dali kong chineck ang cellphone ko. May message nga siya pero hindi ko nabasa kasi naka do not distrub ‘yung phone ko. Pinapapunta niya ako sa office niya dahil pupunta ang parents niya. Nagulat ako nung muli siyang magsalita. “Get inside the car, kukunin ko lang ‘yung cerllphone ko sa taas.” Mariing niyang utos bago ako talikuran muli. Napahinga ako ng malallim. Hindi pa naman ako puwedeng ma late sa meeting sa office pero hindi ko din naman matatanggihan si Gabrielle! Paano ba ‘to?!